Сари фитнаи некӯони офоқ
سر فتنه نیکوان آفاق
Чун абрӯии худ ба некуии тоқ
چون ابروی خود به نیکویی طاق
Мансӯбаи гушои арсаи ноз
منصوبه گشای عرصه ناز
Маҳҷӯба нишин пардаи роз
محجوبه نشین پرده راز
Райҳон ҳдиқаҳ амоне
ریحان حدیقه امانی
Гулбарги баҳори зиндагонӣ
گلبرگ بهار زندگانی
Оҳӯии шикоргири шерон
آهوی شکارگیر شیران
Бозуи шикани сад далерон
بازو شکن صد دلیران
Саҷҷодаи наварди порсоён
سجاده نورد پارسایان
Дроъаҳ намой худнамоён
دراعه نمای خودنمایان
Бозор на ситами фурӯшӣ
بازار نه ستم فروشی
Арзон кун нархи мҳркўшӣ
ارزان کن نرخ مهرکوشی
Чашми араб аз ҷамол ӯ боғ
چشم عرب از جمال او باغ
Ҷони аҷам аз ҳавоӣ ӯ доғ
جان عجم از هوای او داغ
Аз савти вшоҳу бонги халхол
از صوت وشاح و بانگ خلخال
Хунёгари ваҷду мутриби ҳол
خنیاگر وجد و مطرب حال
Аз тавқи гулӯу зевари гӯш
از طوق گلو و زیور گوش
Бозии даҳ ақлу раҳзани ҳуш
بازی ده عقل و رهزن هوش
Яъне Лайлинигор мавзун
یعنی لیلی نگار موزون
Он чун Қайсаши ҳазор маҷнӯн
آن چون قیسش هزار مجنون
Чун дид ки Қайси ҳақ шинос аст
چون دید که قیس حق شناس است
Ишқаши бадар аз ҳад қиёс аст
عشقش بدر از حد قیاس است
Дар нақди вафоаши ҳеҷ шак нест
در نقد وفاش هیچ شک نیست
Муҳтоҷи гувоҳӣ маҳак нест
محتاج گواهی محک نیست
Чун рӯз дигар ба сӯяш омад
چون روز دگر به سویش آمد
Ҷонӣ пураз орзӯяш омад
جانی پراز آرزویش آمد
Дили ҷуст ба хандаи ризояш
دل جست به خنده رضایش
Ҷон дод ба муждаи вафояш
جان داد به مژده وفایش
Бардошти дил аз ҷафои писандӣ
برداشت دل از جفا پسندی
Бикшод забон ба аҳди бандӣ
بگشاد زبان به عهد بندی
Хоҳони ризоӣ ӯ ба сад ҷаҳд
خواهان رضای او به صد جهد
Гуфташ паии устувории аҳд
گفتش پی استواری عهد
Савганд ба зоти эзади пок
سوگند به ذات ایزد پاک
Гардиши даҳ чархҳои афлок
گردش ده چرخ های افلاک
Равшан кун ин баланди торам
روشن کن این بلند طارم
Аз шамъи мау чароғи анҷум
از شمع مه و چراغ انجم
Файёзи вуҷӯду воҳби ҷӯад
فیاض وجود و واهب جود
Мақсӯди гузаштагони зи мақсӯд
مقصود گذشتگان ز مقصود
Савганд ба дидаҳои равшан
سوگند به دیده های روشن
Бар олами рози партави афкан
بر عالم راز پرتو افکن
Нозир ба ҳақоиқ наоне
ناظر به حقایق نهانی
Ҳозир ба дақоиқи маъонӣ
حاضر به دقایق معانی
Бар лавҳи вуҷӯд ҳар чаҳ дида
بر لوح وجود هر چه دیده
То канаи камоли он расида
تا کنه کمال آن رسیده
Савганд ба синаҳои доно
سوگند به سینه های دانا
Бар дониши чизҳо тавоно
بر دانش چیزها توانا
Воқифи зи кнўзи офариниш
واقف ز کنوز آفرینش
Ориф ба румузи аҳли бениш
عارف به رموز اهل بینش
Ҳар нуктаи мушкилӣ ки хонда
هر نکته مشکلی که خوانده
Маҳрӯми зи ҳал он намонда
محروم ز حل آن نمانده
Савганд ба ҳар ғариби маҳҷӯр
سوگند به هر غریب مهجور
Афтодаи зи ёри хештани давр
افتاده ز یار خویشتن دور
Не дар шаби ғами умедӣ ӯ ро
نی در شب غم امیدی او را
Не аз лаби каси навидӣ ӯ ро
نی از لب کس نویدی او را
Ҳам зарбати теғи ҳиҷри дида
هم ضربت تیغ هجر دیده
Ҳам шарбати заҳр ғам чашида
هم شربت زهر غم چشیده
Савганд ба ҳар маии парӣ вааш
سوگند به هر مهی پری وش
Ҳамчун маи хуб ва чун парии хуш
همچون مه خوب و چون پری خوش
Дил карда ба меҳр чун худии банд
دل کرده به مهر چون خودی بند
Ваз ҳар ки на ӯ бурӣдаи пайванд
وز هر که نه او بریده پیوند
Пероҳани ғунча бе таниши чок
پیراهن غنچه بی تنش چاک
Вази тӯҳмати айби доманаши пок
وز تهمت عیب دامنش پاک
Савганд ба ҳар чаҳ аз хирадманд
سوگند به هر چه از خردمند
Гӯйанд ба он хушаст савганд
گویند به آن خوش است سوگند
Каз меҳри ту то маҷол бошад
کز مهر تو تا مجال باشد
Ббридни ман маҳол бошад
ببریدن من محال باشد
То давр фалак диҳад амонам
تا دور فلک دهد امانم
Ёди ту буд аниси ҷонам
یاد تو بود انیس جانم
Бошам ба ғамати дарин ғами обод
باشم به غمت درین غم آباد
Аз шодӣ ҳар ду олами озод
از شادی هر دو عالم آزاد
Сад боргар аз ғамати бимирам
صد بار گر از غمت بمیرم
Пайванд ба дайгарӣ нагирам
پیوند به دیگری نگیرم
Бахт ар диҳад ихтиёри корам
بخت ار دهد اختیار کارم
Аз ҷумла ту бошӣ ихтиёрам
از جمله تو باشی اختیارم
Ҳар каҷ ки нбинмш ба ту рост
هر کج که نبینمش به تو راست
Бо вай накунам нишаст ё хост
با وی نکنم نشست یا خاست
Кас ҳмнФсм мабод бе ту
کس همنفسم مباد بی تو
Пурвой касам мабод бе ту
پروای کسم مباد بی تو
То лавҳ вафот шуд дурустам
تا لوح وفات شد درستم
Аз ҳарфи ду куни лавҳи шастам
از حرف دو کون لوح شستم
Зини аҳд ки бо ту бастами имрӯз
زین عهد که با تو بستم امروز
Аҳди ҳамаро шикастами имрӯз
عهد همه را شکستم امروز
Ин баҳр вафо мабод тира
این بحر وفا مباد تیره
Кини бас ба қиёматами захира
کین بس به قیامتم ذخیره
Лайлӣ чу камар ба аҳди дарбаст
لیلی چو کمر به عهد دربست
Дар маҳди вафо ба аҳд бинишаст
در مهد وفا به عهد بنشست
Дар пеш раҳе гирифт борӣк
در پیش رهی گرفت باریک
намекард карони зи давру наздик
می کرد کران ز دور و نزدیک
Тарки ҳамаи кору бор худ кард
ترک همه کار و بار خود کرد
Рӯй аз ҳамаи кас ба ёр худ кард
روی از همه کس به یار خود کرد
Биниҳод ба тавқи ёри гардан
بنهاد به طوق یار گردن
Дар чиди зи дасти ғайри доман
در چید ز دست غیر دامن
Чун Қайси саҳари з раҳ раседӣ
چون قیس سحر ز ره رسیدی
Сар дар раҳи ноқа аш кашидӣ
سر در ره ناقه اش کشیدی
Бо ӯ гуфтӣ ҳикояти шаб
با او گفتی حکایت شب
Шукри рӯзу шикояти шаб
شکر روز و شکایت شب
То шаб будӣ нишаста бо ҳам
تا شب بودی نشسته با هم
Аз суҳбати ғайри руста бо ҳам
از صحبت غیر رسته با هم
Дар васл чу Қайси ҷаҳд ӯ дид
در وصل چو قیس جهد او دید
Венаи аҳди вафо ба аҳд бишунид
وین عهد وفا به عهد بشنید
Васвоси муҳаббаташ фузун шуд
وسواس محبتش فزون شد
Ваон васвасаи оқибат ҷунун шуд
وان وسوسه عاقبت جنون شد
Омад ба ҷунуни зи пардаи берун
آمد به جنون ز پرده بیرون
Маҷнӯни лақабаши ниҳоди гардун
مجنون لقبش نهاد گردون
Таии гашти бад-ӣни лақаби саранҷом
طی گشت بدین لقب سرانجام
Аз номаи даҳри Қайсро ном
از نامه دهر قیس را نام
Дар ҳар маҳфил ки ҷоаш карданд
در هر محفل که جاش کردند
Маҷнӯни маҷнӯн Нидоаш карданд
مجنون مجنون نداش کردند
ӯ низ бад-ӣни хитоби хуш буд
او نیز بدین خطاب خوش بود
Зини тозаи таронаи завқи каш буд
زین تازه ترانه ذوق کش بود
Зон нукта чаҳ ба ки ишқ ронад
زان نکته چه به که عشق راند
Зон ном чаҳ ба ки ишқ хонд
زان نام چه به که عشق خواند
Ҷомии бугсали зи ҳарзаи корӣ
جامی بگسل ز هرزه کاری
То ном ба ошиқии барорӣ
تا نام به عاشقی برآری
Дар коргаҳи сипеҳри даввор
در کارگه سپهر دوار
Беҳтар набӯд зи ошиқии кор
بهتر نبود ز عاشقی کار