Бёъи матоъи ҳӯшёрӣ
بیاع متاع هوشیاری
Раққоси самоъ бе қарорӣ
رقاص سماع بی قراری
Вайрона нишин кӯҳи андӯҳ
ویرانه نشین کوه اندوه
Девонаи савори қуллаи кӯҳ
دیوانه سوار قله کوه
Ганҷури хазонаҳои ифлос
گنجور خزانه های افلاس
Ранҷури фасонаҳои васвос
رنجور فسانه های وسواس
Осӯдаи сояи муғелон
آسوده سایه مغیلان
Саргаштаи водии залилон
سرگشته وادی ذلیلان
Дмсози мғнёни фарёд
دمساز مغنیان فریاد
Ҳамрози муҷаррадони озод
همراز مجردان آزاد
Ҳамгардани оҳӯони саҳро
همگردن آهوان صحرا
Ҳамшевани булбулони шайдо
همشیون بلبلان شیدا
Тороҷи расидаи шаҳи ишқ
تاراج رسیده شه عشق
Наълин даридаи раҳи ишқ
نعلین دریده ره عشق
Санги афкани шишаи хонаи ақл
سنگ افکن شیشه خانه عقل
Бар ҳам зани дому донаи ақл
بر هم زن دام و دانه عقل
Бо гӯру гавазни ҳмтўилаҳ
با گور و گوزن همطویله
Бо деву парии зи як қабӣла
با دیو و پری ز یک قبیله
Яъне маҷнӯни асири Лайлӣ
یعنی مجنون اسیر لیلی
Шӯридаи дору гири Лайлӣ
شوریده دار و گیر لیلی
Чун аз худу қавм худ бигардед
چون از خود و قوم خود بگردید
Вази қоида хирад бигардед
وز قاعده خرد بگردید
Бар бистари шаби нёрмидӣ
بر بستر شب نیارمیدی
Чун рӯз шудӣ касаш надидӣ
چون روز شدی کسش ندیدی
Сари риштаи аҳд пора кардӣ
سر رشته عهد پاره کردی
Вази ҳмъҳдон канора кардӣ
وز همعهدان کناره کردی
Ҳар ёриро ки дидӣ аз давр
هر یاری را که دیدی از دور
Аз ёрӣ ӯ рамедӣ аз давр
از یاری او رمیدی از دور
Ҳар хеширо ки омадӣ пеш
هر خویشی را که آمدی پیش
Даври афкандии зи хешии хеш
دور افکندی ز خویشی خویش
Чун қавми ваии ин сифат бидиданд
چون قوم وی این صفت بدیدند
Дар таънаи вай забон кашиданд
در طعنه وی زبان کشیدند
Кӯро зи миёни мо чаҳ ҳол аст
کو را ز میان ما چه حال است
Каз қавми худаш чунин малол аст
کز قوم خودش چنین ملال است
Теғӣ на ба марҳамат кашида сет
تیغی نه به مرحمت کشیده ست
Вази мо салаи раҳми бурӣдаи сет
وز ما صله رحم بریده ست
Чун ҳола ба гирд ӯ нишастанд
چون هاله به گرد او نشستند
Пиромни моҳи ҳалқаи бастанд
پیرامن ماه حلقه بستند
Диданди далелу набзи ҷустанд
دیدند دلیل و نبض جستند
Вази хомшиш забон бишустанд
وز خامشیش زبان بشستند
Накушод гиреҳи зи пардаи роз
نگشاد گره ز پرده راز
Вази пардаи буруни надоди овоз
وز پرده برون نداد آواز
Ёрӣ будаш дар он қабӣла
یاری بودش در آن قبیله
Қоим ба масоъии Ҷамила
قایم به مساعی جمیله
Ширини кории сухани гузорӣ
شیرین کاری سخن گزاری
Дар пардаи ишқи роздорӣ
در پرده عشق رازداری
Гуфтанд бадв ки Қайс ҳар чанд
گفتند بدو که قیس هر چند
Карда сет чу неи раҳи нафаси банд
کرده ست چو نی ره نفس بند
Дар ваии дардами дами вафое
در وی دردم دم وفایی
Бошад ки бурун диҳад садое
باشد که برون دهد صدایی
Афтод паии тафаҳҳуси ҳол
افتاد پی تفحص حال
Рӯзии ду се Қайсро зи дунбол
روزی دو سه قیس را ز دنبال
Вохр гуфташ ки эй бародар
وآخر گفتش که ای برادر
Дорам зи ғамати дилии пари озар
دارم ز غمت دلی پر آذر
Доғи ғам ту бсухт ҷонам
داغ غم تو بسوخت جانم
Зад шуълаи зи мағзи устихонам
زد شعله ز مغز استخوانم
Пайванди вафо бариданат чист
پیوند وفا بریدنت چیست
Вази суҳбати ман рамиданат чист
وز صحبت من رمیدنت چیست
Зини пеш ба ҳам ҳариф будем
زین پیش به هم حریف بودیم
Чун лоаму алифи алиФ будем
چون لام و الف الیف بودیم
Инсоф бидиҳ ки он куҷо рафт
انصاف بده که آن کجا رفت
Он қоида чун шуд ва чаро рафт
آن قاعده چون شد و چرا رفت
Биншин нафасӣ ки роз гӯйем
بنشین نفسی که راز گوییم
Аҳволи гузашта боз ҷӯйем
احوال گذشته باز جوییم
Ёр ар на ба рози лаби кушояд
یار ار نه به راز لب گشاید
Буии ёрии з вай наёяд
بوی یاری ز وی نیاید
Дар хилвати дӯстони дмсоз
در خلوت دوستان دمساز
Меъморӣ дӯстон кунад роз
معماری دوستان کند راز
Маҷнӯн чу шунид ин тарона
مجنون چو شنید این ترانه
Зад нолау оҳи ошиқона
زد ناله و آه عاشقانه
Гуфт эй деринаи ҳамдами ман
گفت ای دیرینه همدم من
Вондр ҳар рози муҳаррами ман
واندر هر راز محرم من
Корем ба сари фитодаи душвор
کاریم به سر فتاده دشوار
Дар вартаи мурданам азон кор
در ورطه مردنم ازان کار
Корӣ на ки бори ранҷу андӯҳ
کاری نه که بار رنج و اندوه
Сад бори фузуни гаронтар аз кӯҳ
صد بار فزون گران تر از کوه
Ин бор агар науфтад аз пушт
این بار اگر نیفتد از پشت
Донам ба яқин ки хоҳадам кишт
دانم به یقین که خواهدم کشت
Пурсед ки он кадом бор аст
پرسید که آن کدام بار است
Ваон бар дилат аз кадом ёр аст
وان بر دلت از کدام یار است
Гуфтои ғами Лайлӣу биФтод
گفتا غم لیلی و بیفتاد
Аз гуфтани номи он призод
از گفتن نام آن پریزاد
Ҳам чашми з кор рафт ва ҳам гӯш
هم چشم ز کار رفت و هم گوش
Ҳам лаби з ҳадис гашта хомӯш
هم لب ز حدیث گشته خاموش
Даст аз ду ҷаҳон фишонд то дайр
دست از دو جهان فشاند تا دیر
Неи мурда на зинда монад тодир
نی مرده نه زنده ماند تادیر
Он ёр чу дид ҳол ӯ ро
آن یار چو دید حال او را
Дар ишқу вафои камол ӯ ро
در عشق و وفا کمال او را
Донист ки кору бор ӯ чист
دانست که کار و بار او چیست
Маъшуқаи кадому ёр ӯ кист
معشوقه کدام و یار او کیست
зи ошФтгиши басии бёшФт
ز آشفتگیش بسی بیاشفت
Ваон рози ниҳон ба дигарон гуфт
وان راز نهان به دیگران گفت
Мақсӯди ваии онкии он ғаму ранҷ
مقصود وی آنکه آن غم و رنج
Гардад зи давогарони дўоснҷ
گردد ز دواگران دواسنج