Кӣ парда ошиқӣ шавад соз
کی پرده عاشقی شود ساز
Бе захмаи ъибҷўии ғаммоз
بی زخمه عیبجوی غماز
Нодидаи хароши риштаи чанг
نادیده خراش رشته چنگ
Аз чанг куҷо барояд оҳанг
از چنگ کجا برآید آهنگ
Аз қиссаи Қайсу духтар ъам
از قصه قیس و دختر عم
Дар маҷлиси дӯстони муҳаррам
در مجلس دوستان محرم
Чун ёфт вуқуфи ҳарзаи гӯйӣ
چون یافت وقوف هرزه گویی
Бар Қайси шикастаи ъибҷўиӣ
بر قیس شکسته عیبجویی
Фии улҳол ба Лайлии ин хабари барад
فی الحال به لیلی این خبر برد
Каз ишқи ту Қайсро дили афсарад
کز عشق تو قیس را دل افسرد
Дар дили шарарӣ ки дошт бинишаст
در دل شرری که داشت بنشست
Бо ту назарӣ ки дошт барбаст
با تو نظری که داشت بربست
Хотир ба ҳавоӣ дайгарӣ дод
خاطر به هوای دیگری داد
Бошад ба лақои дайгарии шод
باشد به لقای دیگری شاد
Омад падар ва гирифт дасташ
آمد پدر و گرفت دستش
Бо духтар ъам никоҳи басташ
با دختر عم نکاح بستش
Имрӯз вайасту духтар ъам
امروز وی است و دختر عم
Осӯдаи ҷигар з нашутур ғам
آسوده جگر ز نشتر غم
Ту низ назари азуи фурӯбанд
تو نیز نظر ازو فروبند
Ёрии багазину дил дар ӯ банд
یاری بگزین و دل در او بند
Бо аҳли ҷафои вафо раво нест
با اهل جفا وفا روا نیست
Подоши ҷафо ба ҷуз ҷафо нест
پاداش جفا به جز جفا نیست
Лайлӣ чу шунид ин ҳикоят
لیلی چو شنید این حکایت
Кардаш ғами ҷон ба дили сироят
کردش غم جان به دل سرایت
Корӣ афтод ва сахташ афтод
کاری افتاد و سختش افتاد
Хари мард ба роҳ ва рахташ афтод
خر مرد به راه و رختش افتاد
Кард аз ғаму дарди дасту пои гум
کرد از غم و درد دست و پا گم
Дардӣ нӯшед аз аввали хам
دردی نوشید از اول خم
Бо Қайси зи гардиши замона
با قیس ز گردش زمانه
Бардошти хитоби ғоибона
برداشت خطاب غایبانه
К-эии дилбар бевафо чаҳ кардӣ
کای دلبر بی وفا چه کردی
Бо ошиқи мубтало чаҳ кардӣ
با عاشق مبتلا چه کردی
Бо онкӣ ба ҷони ғами ту хӯрдаи сет
با آنکه به جان غم تو خورده ست
Кардӣ корӣ ки кас накарда сет
کردی کاری که کس نکرده ست
Роҳаши бздӣу гаштӣ аз роҳ
راهش بزدی و گشتی از راه
Аҳсанти аҳсанти боруки аллоҳ
احسنت احسنت بارک الله
Бо ҳам на чунин кунанд ёрон
با هم نه چنین کنند یاران
Ин нест тариқи дӯстдорон
این نیست طریق دوستداران
Гандум бинмудӣ аз нахустам
گندم بنمودی از نخستم
Чун ақд умед шуд дурустам
چون عقد امید شد درستم
Кардам паии гандумати так ва ду
کردم پی گندمت تک و دو
Ҳеҷам нФрўхтии биҷузи ҷӯ
هیچم نفروختی بجز جو
Аввали з вафо ниҳодем дом
اول ز وفا نهادیم دام
Ваон дам ки з ман гирифтӣ ором
وان دم که ز من گرفتی آرام
Доман нкўтрӣ гирифтӣ
دامن نکوتری گرفتی
Вором ба дайгарӣ гирифтӣ
وآرام به دیگری گرفتی
Чун бо дигарят дил хуш уфтад
چون با دگریت دل خوش افتد
Ғам нест ки дар ман оташ уфтад
غم نیست که در من آتش افتد
Бод аз ту баланди оташи ман
باد از تو بلند آتش من
Зон маҷлиси ъушрати ту равшан
زان مجلس عشرت تو روشن
Лайлӣ ба чунин ғами ҷигарсӯз
لیلی به چنین غم جگرسوز
Чун кард шаби сиёҳи худ рӯз
چون کرد شب سیاه خود روز
Ногуҳ маҷнӯн даромад аз роҳ
ناگه مجنون درآمد از راه
Аз Лайлӣу ҳол ӯ на огоҳ
از لیلی و حال او نه آگاه
Шуд ёри талаб ба расм ҳар бор
شد یار طلب به رسم هر بار
Лайлӣ ба итоб гуфт зинҳор
لیلی به عتاب گفت زنهار
Ндиҳанд раҳи андари он ҳаримаш
ندهند ره اندر آن حریمش
Вази теғ ва синон кунанд бимаш
وز تیغ و سنان کنند بیمش
ӯ марди ҳарамсароӣ мо нест
او مرد حرمسرای ما نیست
ӯ шефтаи лақоӣ мо нест
او شیفته لقای ما نیست
Гӯи домани ёри хештани гир
گو دامن یار خویشتن گیر
Дунболаи кори хештани гир
دنباله کار خویشتن گیر
Шаб бо дгарону рӯз бо мо
شب با دگران و روز با ما
Икдл набӯд ҳануз бо мо
یکدل نبود هنوز با ما
Мискини маҷнӯн чу он ҷафо дид
مسکین مجنون چو آن جفا دید
Бисёр ба ин ва он бинолед
بسیار به این و آن بنالید
Он нолш ӯ надошт судӣ
آن نالش او نداشت سودی
Биниҳод ба раҳи сари суҷудӣ
بنهاد به ره سر سجودی
Гирёни гирёни зи даври баргашт
گریان گریان ز دور برگشت
Ғамгини зи сарои сури баргашт
غمگین ز سرای سور برگشت
Нодидаи зи ёри худ насибӣ
نادیده ز یار خود نصیبی
намегуфт ба зери лаби нсибӣ
می گفت به زیر لب نسیبی
Дардо ки азими дарднокам
دردا که عظیم دردناکم
Дар роҳи умеду бими хокам
در راه امید و بیم خاکم
Ҳар лаҳзаи фурӯи рӯм ба роҳӣ
هر لحظه فرو روم به راهی
Худро набарам гумони гуноҳӣ
خود را نبرم گمان گناهی
Ҳамроҳи сиришки ман рӯ эй оҳ
همراه سرشک من رو ای آه
Ваз ҷурм накарда узри ман хоҳ
وز جرم نکرده عذر من خواه
Поками зи гуноҳи печ дар печ
پاکم ز گناه پیچ در پیچ
Ишқаст гуноҳи ман дигар ҳеҷ
عشق است گناه من دگر هیچ
Онро ки буд ҳамин гуноҳаш
آن را که بود همین گناهش
Бар бигнҳии баси ин гувоҳаш
بر بیگنهی بس این گواهش
Ҳошо ки агар фалак шавад меғ
حاشا که اگر فلک شود میغ
Борон гардад ба фарқи ман теғ
باران گردد به فرق من تیغ
Аз ёр тавонадам баридан
از یار تواندم بریدن
Сар бар дар дайгарӣ кашӣдан
سر بر در دیگری کشیدن
Рӯзӣ ки ба зер хок бошам
روزی که به زیر خاک باشم
Золоиши ҷисм пок бошам
زآلایش جسم پاک باشم
Ҷони ман хастаи пеши ҷонон
جان من خسته پیش جانان
Бошад нағамот шавқ хонон
باشد نغمات شوق خوانان
Бар қолаби худ кафани занами чок
بر قالب خود کفن زنم چاک
Фрёдкнони броим аз хок
فریادکنان برآیم از خاک
То ҳашари раҳи вафоаши гирам
تا حشر ره وفاش گیرم
Ҳар лаҳза ба хок пош меРом
هر لحظه به خاک پاش میرم
Бо хеши ҳамеи сурӯди маҷнӯн
با خویش همی سرود مجنون
Зон нуктаи ҳамчу дар макнун
زان نکته همچو در مکنون
Вази давр ҳаме шунид ёрӣ
وز دور همی شنید یاری
Аз оташи ишқи доғдорӣ
از آتش عشق داغداری
Баргашт ва ба Лайлиаш расонид
برگشت و به لیلی اش رسانید
Лайлии зи ду дида хӯн чиконед
لیلی ز دو دیده خون چکانید
Шуд боз ба ишқи тозаи паймон
شد باز به عشق تازه پیمان
Ваз карда хеши пушаймон
وز کرده خویش پشیمان
Аз шеъри латифу назми дилкаш
از شعر لطیف و نظم دلکش
ӯ низ зад ин таронаи хуш
او نیز زد این ترانه خوش
Кони кас ки ба ҳосидон наад гӯш
کان کس که به حاسدان نهد گوش
Ойин вафо кунад фаромӯш
آیین وفا کند فراموش
Ҳосиди бабради зи ҷони ширин
حاسد ببرد ز جان شیرین
Ширинии дӯстони дерин
شیرینی دوستان دیرین
ё раб ки мабод ҳеҷ ҳосид
یا رب که مباد هیچ حاسد
Ҷузи бори гарону нархи косад
جز بار گران و نرخ کاسد
Ҳосиди зи миёнаи даври бодо
حاسد ز میانه دور بادا
Вази захми замонаи кӯри бодо
وز زخم زمانه کور بادا
Бодои раги ҷон ӯ бурӣда
بادا رگ جان او بریده
Каз рӯй туам бурид дида
کز روی توام برید دیده
Гуфтам бе ту ба сабр кӯшам
گفتم بی تو به صبر کوشم
Вази ҷоми фироқи заҳри нӯшам
وز جام فراق زهر نوشم
Чун шавқ омад чаҳ ҷой сабр аст
چون شوق آمد چه جای صبر است
Сабрам бе ту чу тира абр аст
صبرم بی تو چو تیره ابر است
Каз ваии ҳамаи барқи оҳи хезад
کز وی همه برق آه خیزد
Борони сиришки дарди резад
باران سرشک درد ریزد
Бархезу биё ки бе қарорам
برخیز و بیا که بی قرارم
Ваз карда хеши шармсорам
وز کرده خویش شرمسارم
То дили даҳумат ба бе гуноҳӣ
تا دل دهمت به بی گناهی
Дастати бӯсам ба узрхоҳӣ
دستت بوسم به عذرخواهی
Чун ин дар ноби гашти суфта
چون این در ناب گشت سفته
Венаи ғунчаи дарди дили шукуфта
وین غنچه درد دل شکفته
Дар хӯни дил аз мижа қалам зад
در خون دل از مژه قلم زد
Бар пораи коғазӣ рақам зад
بر پاره کاغذی رقم زد
Печид ва ба даст қосидӣ дод
پیچید و به دست قاصدی داد
Сӯии сар ошиқон фиристод
سوی سر عاشقان فرستاد
Маҷнӯн чу бихонад нома ӯ
مجنون چو بخواند نامه او
Пои сохт зи сар чу хома ӯ
پا ساخت ز سر چو خامه او
Эҳроми ҳарими хаймааш баст
احرام حریم خیمه اش بست
Дигар чу сутуни з пой нанишаст
دیگر چو ستون ز پای ننشست
Зон васваса май тпид то буд
زان وسوسه می طپید تا بود
Ваон марҳала мебурид то буд
وان مرحله می برید تا بود