Чун бози сифедаи дами дарин боғ

چون باز سفیده دم درین باغ

Бинишаст бар ошиёнаи зоғ

بنشست بر آشیانه زاغ

Зоғони сияҳи зи саҳми он боз

زاغان سیه ز سهم آن باز

Карданд зи ошиёнаи парвоз

کردند ز آشیانه پرواز

Шуд Қайс чу бози субҳдами хез

شد قیس چو باز صبحدم خیز

Миқрози ду по ба раҳи барии тез

مقراض دو پا به ره بری تیز

Чун аз раҳ ҳӣ бурид лухтӣ

چون از ره حی برید لختی

Ногоҳ падед шуд дарахтӣ

ناگاه پدید شد درختی

Сабзу хуррам чу нахли мино

سبز و خرم چو نخل مینا

Бикшод ба он ду чашми бино

بگشاد به آن دو چشم بینا

Рухшанда басар бидид зоғӣ

رخشنده بصر بدید زاغی

Чун дӯди чароғӣу чароғӣ

چون دود چراغی و چراغی

Дар тираи шабии ситораи ду

در تیره شبی ستاره دو

Бо ангуштии шарораи ду

با انگشتی شراره دو

Аббосии хлътии мураттаб

عباسی خلعتی مرتب

Карда зи паии хилофати шаб

کرده ز پی خلافت شب

Бонгии ду се зад латифу мавзун

بانگی دو سه زد لطیف و موزون

Наздики араб ба фоли маймун

نزدیک عرب به فال میمون

Маҷнӯн зон бонг дар тараб шуд

مجنون زان بانگ در طرب شد

Раққоси нишеман талаб шуд

رقاص نشیمن طلب شد

Яъне ки хушаст фолами имрӯз

یعنی که خوش است فالم امروز

Рӯзӣ гардад висолами имрӯз

روزی گردد وصالم امروز

Бар ман бошад ҳаҷии пиёда

بر من باشد حجی پیاده

Як ҳаҷ чаҳ буд ки сад зиёда

یک حج چه بود که صد زیاده

Гар бор диҳад ба хотири хуш

گر بار دهد به خاطر خوش

Сӯии худами оннигор маҳваш

سوی خودم آن نگار مهوش

Чун роҳ ба хаймаи гоҳи ҳии барад

چون راه به خیمه گاه حی برد

Вази ҳӣ ба ҳарими дӯсти паии барад

وز حی به حریم دوست پی برد

Фармӯдаи иҷозати длхўлш

فرموده اجازت دلخولش

Бинишонад ба маснади қабулаш

بنشاند به مسند قبولش

Сари нома роз баргушоданд

سر نامه راز برگشادند

Ҳар роз ки буд шарҳ доданд

هر راز که بود شرح دادند

Гоҳ аз ситам фироқ гуфтанд

گاه از ستم فراق گفتند

Гоҳ аз ғам иштиёқ гуфтанд

گاه از غم اشتیاق گفتند

Карданд ду ҳамнишину ҳамроз

کردند دو همنشین و همراز

Маъшӯқӣу ошиқӣ ба ҳам соз

معشوقی و عاشقی به هم ساز

Лайлӣ ба сарири подшоҳӣ

لیلی به سریر پادشاهی

Маҷнӯн ба нафири додхоҳӣ

مجنون به نفیر دادخواهی

Лайлӣу сари шараф бар афлок

لیلی و سر شرف بر افلاک

Маҷнӯну рухи ниёз бар хок

مجنون و رخ نیاز بر خاک

Лайлӣ ва ба хандаи шкроФшон

لیلی و به خنده شکرافشان

Маҷнӯну здидаҳи гавҳари афшон

مجنون و زدیده گوهر افشان

Лайлӣу зи ҳасани ноз бар ноз

لیلی و ز حسن ناز بر ناز

Маҷнӯну зи ишқи роз дар роз

مجنون و ز عشق راز در راز

Лайлӣ на ки шамъи субҳи хезон

لیلی نه که شمع صبح خیزان

Маҷнӯн на ки абри файзи резон

مجنون نه که ابر فیض ریزان

Лайлӣ на ки моҳи олами афрӯз

لیلی نه که ماه عالم افروز

Маҷнӯн на ки оташи ҷҳонсўз

مجنون نه که آتش جهانسوز

Лайлӣ на ки лола бар сари кӯҳ

لیلی نه که لاله بر سر کوه

Маҷнӯн на ки кӯҳи ранҷу андӯҳ

مجنون نه که کوه رنج و اندوه

Лайлӣ чаҳ сухани чароғи дилҳо

لیلی چه سخن چراغ دلها

Маҷнӯн ба гудози доғи дилҳо

مجنون به گداز داغ دلها

Лайлӣ ба ду зулфу мшкбизӣ

لیلی به دو زلف و مشکبیزی

Маҷнӯн ба дўчшми ашкризӣ

مجنون به دوچشم اشکریزی

Лайлии гулӣ аз гулоби шаста

لیلی گلی از گلاب شسته

Маҷнӯни хасӣ аз сароби руста

مجنون خسی از سراب رسته

Лайлӣ ба нишоти худписандӣ

لیلی به نشاط خودپسندی

Маҷнӯн ба бисоти дардмандӣ

مجنون به بساط دردمندی

Бурданд ба сари ду орзӯманд

بردند به سر دو آرزومند

Бо ҳам рӯзии з давр хурсанд

با هم روزی ز دور خرسند

Ҳар роз ки доштанд гуфтанд

هر راز که داشتند گفتند

Ҳар нукта ки хостанд сифтанд

هر نکته که خواستند سفتند

Як дард дилӣ нагуфта кам монад

یک درد دلی نگفته کم ماند

Як ғунчаи ношгФтаҳ кам монад

یک غنچه ناشگفته کم ماند

Чун хости видоъи он длороӣ

چون خواست وداع آن دلارای

Маҷнӯн ба ниёз хост бар пой

مجنون به نیاز خاست بر پای

К-эии каъбаи раҳравони муштоқ

کای کعبه رهروان مشتاق

Ваии қиблаи некӯони офоқ

وی قبله نیکوان آفاق

Гулзори Ирами ҳарими Кувайт

گلزار ارم حریم کویت

Зуввори ҳарами муқӣми Кувайт

زوار حرم مقیم کویت

Гесуии ту тавқи тоҷдорон

گیسوی تو طوق تاجداران

Бар буии ту шавқ бе қаророн

بر بوی تو شوق بی قراران

Халхоли зари ту тоҷ бар сар

خلخال زر تو تاج بر سر

Слсоли лаби ту рашки кавсар

سلسال لب تو رشک کوثر

Ҳар мӯии туро зи зулфи шбгўн

هر موی تو را ز زلف شبگون

Ошуфта чун ман ҳазор маҷнӯн

آشفته چون من هزار مجنون

Бигушодаи лабат ба ханда кӯшӣ

بگشاده لبت به خنده کوشی

Бозорчаи шукри фурӯшӣ

بازارچه شکر فروشی

Бастам чу кушодаи табъу шодон

بستم چو گشاده طبع و شادان

Эҳром дар ту бомдодон

احرام در تو بامدادان

Гуфтам ки суҷуди хоки ин дар

گفتم که سجود خاک این در

Имрӯзам агар шавад муяссар

امروزم اگر شود میسر

Бар ман бошад ки бандами эҳром

بر من باشد که بندم احرام

Зин дар ба тавофи ҳаҷи ислом

زین در به طواف حج اسلام

Акнӯн ки ба коми худ расидам

اکنون که به کام خود رسیدم

Рӯят ба мурод худ бидидам

رویت به مراد خود بدیدم

Фармони тугар буд дарин кор

فرمان تو گر بود درین کار

Бандами сӯии ҳаҷи зи манзалати бор

بندم سوی حج ز منزلت بار

Гар умр буд дигар биёбам

گر عمر بود دگر بیابم

Бо пои рӯм ва ба сари биёям

با پا روم و به سر بیایم

Вар гардад ҷайби умри пора

ور گردد جیب عمر پاره

Мошоء/оллаҳи кон чаҳ чора

ماشاء/الله کان چه چاره

Лайлии зи ваии ин сухан чу бишунид

لیلی ز وی این سخن چو بشنید

Бар хеш чу зулфи хеши печид

بر خویش چو زلف خویش پیچید

Гуфт эй раҳи сидқи мнҳҷи ту

گفت ای ره صدق منهج تو

Ту ҳаҷи манӣ ва ман ҳаҷи ту

تو حج منی و من حج تو

Гар чеҳра ба васл ҳам фурӯзем

گر چهره به وصل هم فروزیم

Зон ба ки ба ҳиҷр ҳам бисӯзем

زان به که به هجر هم بسوزیم

Рӯзӣ ки ман аз ту давр бошам

روزی که من از تو دور باشم

Худ гӯ ки чаҳ сон сабур бошам

خود گو که چه سان صبور باشم

Ту шод ба шуғли ҳаҷи гузорӣ

تو شاد به شغل حج گزاری

Ман зор ба кунҷи сӯгворӣ

من زار به کنج سوگواری

Гуфтои зи анояти худоӣ

گفتا ز عنایت خدایی

Хоҳам ки ба меҳнати ҷудоӣ

خواهم که به محنت جدایی

Собир дорад туро марои ҳам

صابر دارد تو را مرا هم

Чандон ки расем боз бо ҳам

چندان که رسیم باز با هم

Ин гуфту зи дидаи хӯн равон кард

این گفت و ز دیده خون روان کرد

Гирёни гирёни видоъ ҷон кард

گریان گریان وداع جان کرد