Шартаст вафо ба аҳд кардан
شرط است وفا به عهد کردن
Дар поси ъҳўди ҷаҳд кардан
در پاس عهود جهد کردن
Сафарӣ ки азин баланд маҳд аст
سفری که ازین بلند مهد است
Як нукта азон вафо ба аҳд аст
یک نکته ازان وفا به عهد است
Онаст ҳамеша мардро ҷаҳд
آنست همیشه مرد را جهد
Коед беруни зи ӯҳдаи аҳд
کاید بیرون ز عهده عهد
Маҷнӯн ки вафо ба аҳд ме кард
مجنون که وفا به عهد می کرد
Дар рафтани каъба ҷаҳд ме кард
در رفتن کعبه جهد می کرد
Аз манзили дӯст бесару пой
از منزل دوست بی سر و پای
Шуд бодияи гирду роҳи паймоӣ
شد بادیه گرد و راه پیمای
Аз гармии регу сахтии санг
از گرمی ریگ و سختی سنگ
Кард обилаи пои саъй ӯ ланг
کرد آبله پای سعی او لنگ
Аз бас ки шуд аз шикофи ранҷа
از بس که شد از شکاف رنجه
Шуд пошнаи шохаҳо чу панҷа
شد پاشنه شاخه ها چو پنجه
Будӣ кафи поши гоҳи рафтор
بودی کف پاش گاه رفتار
Наълин ҳазор мехӣ аз хор
نعلین هزار میخی از خار
Соқаш шуда сад қалами зи хора
ساقش شده صد قلم ز خاره
Кардӣ зи миёни раҳи канора
کردی ز میان ره کناره
Бар сафҳаи рег азон қалам ҳо
بر صفحه ریگ ازان قلم ها
Аз меҳнат худ задӣ рақам ҳо
از محنت خود زدی رقم ها
Гоҳе қадамаши з бас шудӣ риш
گاهی قدمش ز بس شدی ریش
Чун кӯ рафтӣ ба паҳлавии хеш
چون کو رفتی به پهلوی خویش
Гоҳе будӣ ба пўиаҳаш рӯ
گاهی بودی به پویه اش رو
Чун ноқаи бастаи по ба зону
چون ناقه بسته پا به زانو
Саққои аташи сароб будаш
سقای عطش سراب بودش
Вази обилаи по дар об будаш
وز آبله پا در آب بودش
Нонаши зи фатири моҳу хур буд
نانش ز فطیر ماه و خور بود
Обаши зи таровуши ҷигар буд
آبش ز تراوش جگر بود
Хобаш чу фитодани залилон
خوابش چو فتادن ذلیلان
Бе худ таҳи домани муғелон
بی خود ته دامن مغیلان
Ҳар хор шудӣ ба вақти он хоб
هر خار شدی به وقت آن خواب
Баҳри раги ҷони кишӣши қуллоб
بهر رگ جان کشیش قلاب
Ҳам марҳалаи мору мӯр бо ӯ
هم مرحله مار و مور با او
Ҳамроҳи гавазну гӯр бо ӯ
همراه گوزن و گور با او
Девону дадони рафиқи роҳаш
دیوان و ددان رفیق راهش
ё ӯ шаҳ ва он ҳамаи сипоҳаш
یا او شه و آن همه سپاهش
Ҳар хомаи регро ки дидӣ
هر خامه ریگ را که دیدی
Ҳарфии знигор худ кашидӣ
حرفی ز نگار خود کشیدی
Хӯн аз мижаи рехтӣ бар он ҳарф
خون از مژه ریختی بر آن حرف
Чандон ки шудӣ ба ранги шингарф
چندان که شدی به رنگ شنگرف
Чун каъбаи равони зи баъди миқот
چون کعبه روان ز بعد میقات
Лаббайк занон шудӣ дар авқот
لبیک زنان شدی در اوقات
ӯ бастаи лаб аз навой лаббайк
او بسته لب از نوای لبیک
Лайлӣ гуфтӣ ба ҷои лаббайк
لیلی گفتی به جای لبیک
Чашмаш ба саводи Макка аз давр
چشمش به سواد مکه از دور
Чун шуд зи ҷамоли каъбаи пари нур
چون شد ز جمال کعبه پر نور
Омад зи ҷамоли Лайлиаш ёд
آمد ز جمال لیلی اش یاد
Бардошти зи доғи шавқи фарёд
برداشت ز داغ شوق فریاد
Зонҷо ба тавоф хона зад гом
زانجا به طواف خانه زد گام
Нагирифта зи моҳи хонагии ком
نگرفته ز ماه خانگی کام
Андохт ба хонаи шуълаи оҳ
انداخت به خانه شعله آه
Аз фурқат рӯй хонагии моҳ
از فرقت روی خانگی ماه
Зад бар дар хонаи ҳалқаи шавқ
زد بر در خانه حلقه شوق
Дар гардани ҷони зи ҳалқааш тавқ
در گردن جان ز حلقه اش طوق
Аз ҳалқаи ғам дар он так ва ду
از حلقه غم در آن تک و دو
Май ҷусти зи ҳалқааш буруни шӯ
می جست ز حلقه اش برون شو
Он гуҳи зи ду дидаи хӯни дили рехт
آن گه ز دو دیده خون دل ریخت
Дар домани стар каъба овехт
در دامن ستر کعبه آویخت
К-эй парда нишин ҳиҷлаи ноз
کای پرده نشین حجله ناز
Ваии уқдаи гушои пардаи роз
وی عقده گشای پرده راز
Дар анҷуман араб нишастӣ
در انجمن عرب نشستی
Бозори ҳамаи аҷами шикастӣ
بازار همه عجم شکستی
Рӯй арабу аҷам ба сӯят
روی عرب و عجم به سویت
Ҷони ҳамаи масти орзӯят
جان همه مست آرزویت
Дар бодияи ту зер ҳар санг
در بادیه تو زیر هر سنگ
Афтодаи сари ҳазор сарҳанг
افتاده سر هزار سرهنگ
Сангии туу ширки шишаи хона
سنگی تو و شرک شیشه خانه
Дидаи зи ту касри ҷовдона
دیده ز تو کسر جاودانه
Реги ҳурмат ба серумаи сое
ریگ حرمت به سرمه سایی
Дар чашми замонаи равшаноӣ
در چشم زمانه روشنایی
Аз хуй манаст ҳарза кӯшӣ
از خوی من است هرزه کوشی
Ваз доман туаст пардаи пӯшӣ
وز دامن توست پرده پوشی
Аз пардаи дарии паноҳ ман бош
از پرده دری پناه من باش
Бар тавбагарӣ гувоҳ ман бош
بر توبه گری گواه من باش
Аз ҳар чаҳ на нек тавба кардам
از هر چه نه نیک توبه کردم
Бад кардам ва лек тавба кардам
بد کردم و لیک توبه کردم
Маъшӯқи азал ки ӯст пайдо
معشوق ازل که اوست پیدا
Дар дидаи ошиқони шайдо
در دیده عاشقان شیدا
Умрӣ ба дараш нишаста будам
عمری به درش نشسته بودم
Паймони вафоаш баста будам
پیمان وفاش بسته بودم
Аз ҳар чаҳ марои шикасти паймон
از هر چه مرا شکست پیمان
Ҳастам зи ҳама кунун пушаймон
هستم ز همه کنون پشیمان
Ёрб з ҳама битоб рӯем
یارب ز همه بتاب رویم
Вази ҳарфи ҳама варақ башуем
وز حرف همه ورق بشویم
Алои зи ҳавоӣ рӯй Лайлӣ
الا ز هوای روی لیلی
Вази даъвии орзӯии Лайлӣ
وز دعوی آرزوی لیلی
Лайлии сети умедгоҳи ҷонам
لیلی ست امیدگاه جانم
Сармояи умри ҷовдонам
سرمایه عمر جاودانم
Лайлии стни фурӯғи бахши дида
لیلی ستن فروغ بخش دیده
Ва ороми даҳ дили рамида
و آرام ده دل رمیده
Лайлии сети чароғи зиндагонӣ
لیلی ست چراغ زندگانی
Нўбоўаҳи боғи Комронӣ
نوباوه باغ کامرانی
ӯ шоҳ вилоят никуӣаст
او شاه ولایت نکوییست
Ҷони тани ишқу мҳрҷўиист
جان تن عشق و مهرجوییست
То ӯ шоҳаст бандаам ман
تا او شاه است بنده ام من
То ӯ ҷонаст зиндаам ман
تا او جان است زنده ام من
Ҳар кас ки на зинда зуаст мурдаи сет
هر کس که نه زنده زوست مرده ست
Ҳар кас ки на гарми азуи фусурдаи сет
هر کس که نه گرم ازو فسرده ست
Гар ҷумла ҷаҳон шаванд як рой
گر جمله جهان شوند یک رای
Каз қоидаи вафоаши бози ой
کز قاعده وفاش باز آی
Ҳошо ки нуҳум ба сӯишони гӯш
حاشا که نهم به سویشان گوش
Як лаҳза азу кунам фаромӯш
یک لحظه ازو کنم فراموش
Гӯйанд ба қасди ҳаҷ чу маҷнӯн
گویند به قصد حج چو مجنون
Омад сару пои бараҳнаи берун
آمد سر و پا برهنه بیرون
Зини воқеааш падар хабар ёфт
زین واقعه اش پدر خبر یافت
Дунбола ӯ чу бод бишитофт
دنباله او چو باد بشتافت
Бо ӯ ба тўоФгаҳи қарин буд
با او به طوافگه قرین بود
Дар вақти дуоаш дар камӣн буд
در وقت دعاش در کمین بود
Бишунид чу он дуоу зоряш
بشنید چو آن دعا و زاریش
Қонӯни вафоу дӯстдоряш
قانون وفا و دوستداریش
Дасти тамаъ аз халос ӯ шаст
دست طمع از خلاص او شست
Дигари ҳамаи ҷои ризоӣ ӯ ҷуст
دیگر همه جا رضای او جست
Дар маҳмили лутфу ҳўдҷи ноз
در محمل لطف و هودج ناز
Оварад ба кӯии Лайлиаш боз
آورد به کوی لیلی اش باز