Хуши нағмаи мғнии ҳиҷозӣ

خوش نغمه مغنی حجازی

Ин нағма занад ба парда созӣ

این نغمه زند به پرده سازی

Каз каъба чу бозгашти маҷнӯн

کز کعبه چو بازگشت مجنون

Бо шавқӣ аз ончӣ буд афзӯн

با شوقی از آنچه بود افزون

Маҳмил ба диёри Лайлии афканд

محمل به دیار لیلی افکند

Сарришта васл ёфт пайванд

سررشته وصل یافت پیوند

Омад шуд пеши сохт пеша

آمد شد پیش ساخت پیشه

Ҷӯёни висол ӯ ҳамеша

جویان وصال او همیشه

Чун сар задӣ офтоби ховар

چون سر زدی آفتاب خاور

Дар роҳ талаб шудӣ ткоўр

در راه طلب شدی تکاور

Ойини вафои з сар гирифтӣ

آیین وفا ز سر گرفتی

Роҳ дар дӯст барграфтӣ

راه در دوست برگرفتی

Ҷомии з май талаби лаболаб

جامی ز می طلب لبالب

Барадӣ бар дӯсти рӯз то шаб

بردی بر دوست روز تا شب

Чун зулмати шаб илм кашидӣ

چون ظلمت شب علم کشیدی

Худро ба ҳарим ғам кашидӣ

خود را به حریم غم کشیدی

Дар кулбаи худ мақом кардӣ

در کلبه خود مقام کردی

Осоиши шаб ҳаром кардӣ

آسایش شب حرام کردی

Ҳар чанд ки дӯстро надидӣ

هر چند که دوست را ندیدی

Бо ӯ гуфтӣ ва зу шунидӣ

با او گفتی و زو شنیدی

Чун икчндӣ бар ин баромад

چون یکچندی بر این برآمد

Сад бори дил аз замини баромад

صد بار دل از زمین برآمد

Он воқеа фош шуд дар афвоҳ

آن واقعه فاش شد در افواه

Гаштанди касони Лайлии огоҳ

گشتند کسان لیلی آگاه

Дар гуфтани ин фасонаи роз

در گفتن این فسانه راز

Намоам забон кашиду ғаммоз

نمام زبان کشید و غماز

Машрӯҳ шуд ин ҳадиси дарҳам

مشروح شد این حدیث درهم

Бо модари Лайлӣу падари ҳам

با مادر لیلی و پدر هم

Як шаби зи камоли меҳрбонӣ

یک شب ز کمال مهربانی

Дар гӯшаи хилватӣ ки доне

در گوشه خلوتی که دانی

Фарзанди хуҷастаро нишонданд

فرزند خجسته را نشاندند

Бар ваии зи сухан гуҳар фишонданд

بر وی ز سخن گهر فشاندند

К-эии мардуми чашму роҳати дил

کای مردم چشم و راحت دل

Кам шӯи намаки ҷароҳати дил

کم شو نمک جراحت دل

Ҳар чанд ки чархи парда дор аст

هر چند که چرخ پرده دار است

Дар пардаи дарии ситеза кор аст

در پرده دری ستیزه کار است

Кам дузи пардае зи оғоз

کم دوز پرده ای ز آغاز

к охир накунад дариданаши соз

ک آخر نکند دریدنش ساز

Ҳар шаб ки зи машки пардаи бандад

هر شب که ز مشک پرده بندد

Аз пардаи дарии саҳари бихандад

از پرده دری سحر بخندد

Як гул ба ниқоб ғунча нанаҳуфт

یک گل به نقاب غنچه ننهفت

Каз ҷунбиши бод субҳ нашикуфт

کز جنبش باد صبح نشکفت

Як дона нашуд ба пардаи хок

یک دانه نشد به پرده خاک

Кон парда нагашт оқибати чок

کان پرده نگشت عاقبت چاک

Халқ аз туу Қайс ончӣ гӯйанд

خلق از تو و قیس آنچه گویند

Зон қисса на некии ту ҷӯянд

زان قصه نه نیکی تو جویند

Зини гӯнаи ҳикояти парешон

زین گونه حکایت پریشان

Расвоӣ туаст қасди эшон

رسوایی توست قصد ایشان

Бишунид сабои саҳари зи булбул

بشنید صبا سحر ز بلبل

Овозаи пардаи дории гул

آوازه پرده داری گل

Бар вай нафасӣ дамид ва бигузашт

بر وی نفسی دمید و بگذشت

Он парда бар ӯ дарид ва бигузашт

آن پرده بر او درید و بگذشت

Зон пеш ки ин сухан шавад фош

زان پیش که این سخن شود فاش

Уфтад смрӣ ба дасти авбош

افتد سمری به دست اوباش

Кӯтаҳ кун азон забони мардум

کوته کن ازان زبان مردم

Бар дар варақи гумони мардум

بر در ورق گمان مردم

Девор чу суст шуд зи як нам

دیوار چو سست شد ز یک نم

Аз як ду нам дигар шавад хам

از یک دو نم دگر شود خم

Гар рӯи ннмоидши зи меъмор

گر رو ننمایدش ز معمار

Пштиўонӣ шавад нигунсор

پشتیوانی شود نگونسار

Оташ бинишон зи остона

آتش بنشان ز آستانه

Нобардаи илм ба сақфи хона

نابرده علم به سقف خانه

Чун шуъла ба сақф хона гирад

چون شعله به سقف خانه گیرد

Сад ҳила агар кунӣ намирад

صد حیله اگر کنی نمیرد

Бурдор зи Қайси омирии дил

بردار ز قیس عامری دل

Вази суҳбат ӯ умеди бугсал

وز صحبت او امید بگسل

Рафтани з дарат на рой Қайс аст

رفتن ز درت نه رای قیس است

Ту каъбау Қайс бўқбис аст

تو کعبه و قیس بوقبیس است

Лекин ту макун барои ӯ кор

لیکن تو مکن برای او کار

Аз паҳлавӣ худ бияфкан ин бор

از پهلوی خود بیفکن این بار

Ёрӣ ки азу ба дил ғубор аст

یاری که ازو به دل غبار است

Ёраш накунӣ лақаб ки бор аст

یارش نکنی لقب که بار است

Мапаснд ба гардани худ ин бор

مپسند به گردن خود این بار

Бар доманати ин ғубор магузор

بر دامنت این غبار مگذار

Дар стар ифоф бош мастур

در ستر عفاف باش مستور

Дигари мудҳиш ба хонаи дастур

دیگر مدهش به خانه دستور

Мастур ки рух наҳуфта бошад

مستور که رخ نهفته باشد

Чун ғунча ношукуфта бошад

چون غنچه ناشکفته باشد

Осӯда буд ба тарафи гулзор

آسوده بود به طرف گلزار

Расво нашавад ба кӯйу бозор

رسوا نشود به کوی و بازار

Ваон дам ки гшодчҳраҳ чун гул

وان دم که گشادچهره چون گل

Зад наъраи ишқу шавқи булбул

زد نعره عشق و شوق بلبل

Аз торами гулбунаши шикастанд

از طارم گلبنش شکستند

Бо шохи гиёҳи дастаи бастанд

با شاخ گیاه دسته بستند

Гардониданд гирд ҳар кӯй

گردانیدند گرد هر کوی

Бурданд ба ҳарзаи обаш аз рӯй

بردند به هرزه آبش از روی

Ҳар чанд ки домани ту пок аст

هر چند که دامن تو پاک است

Вази таънаи ҳосидат на бок аст

وز طعنه حاسدت نه باک است

Олӯда ҳар гумон чаҳ бошӣ

آلوده هر گمان چه باشی

Афтода ба ҳар забон чаҳ бошӣ

افتاده به هر زبان چه باشی

Онро ки зи дарди сар муъоф аст

آن را که ز درد سر معاف است

Табъаши холии з инҳироф аст

طبعش خالی ز انحراف است

Аз дарди сари ъсобаҳи растан

از درد سر عصابه رستن

Беҳтар ки ба сари ъсобаҳ бастан

بهتر که به سر عصابه بستن

Лайлӣ мекард пандашони гӯш

لیلی می کرد پندشان گوش

Аз оташи Қайси синаи пари ҷӯш

از آتش قیس سینه پر جوش

Эшон бо Қайс бар сари ҷанг

ایشان با قیس بر سر جنگ

Лайлӣ беҚайс бо дилии танг

لیلی بی قیس با دلی تنگ

Эшон бар Қайси носизогӯӣ

ایشان بر قیس ناسزاگوی

Лайлӣ ӯро ба ҷони дуои гӯй

لیلی او را به جان دعا گوی

Эшон бо Қайси обу озар

ایشان با قیس آب و آذر

Лайлӣ бо ӯ чу шеру шукр

لیلی با او چو شیر و شکر

Эшон зи бурун ба пндгўиӣ

ایشان ز برون به پندگویی

Лайлии зи дарун ба мҳрҷўиӣ

لیلی ز درون به مهرجویی

Чун рӯ ба диёри он дили афрӯз

چون رو به دیار آن دل افروز

Шуд Қайси равон ба расм ҳар рӯз

شد قیس روان به رسم هر روز

Афтод дўчор ӯ ъҷўзӣ

افتاد دوچار او عجوزی

Ҳамчун хари пери пушти кўзӣ

همچون خر پیر پشت کوزی

Рӯе ки зи сахтӣу дуруштӣ

رویی که ز سختی و درشتی

Шояд сифаташ ба снгпштӣ

شاید صفتش به سنگپشتی

Аз кашмакаши ҳаводиси даҳр

از کشمکش حوادث دهر

Фарқӣ чу кадуи зи мӯӣ бе баҳр

فرقی چو کدو ز موی بی بهر

Холии сар ӯ зи зеби мъҷр

خالی سر او ز زیب معجر

Ории тан ӯ з стар мезар

عاری تن او ز ستر میزر

Вомондаи ду лаб вале на хандон

وامانده دو لب ولی نه خندان

Чун фараҷи даҳони тиҳии зи зиндон

چون فرج دهان تهی ز زندان

Чашмаш чу даҳон ба ҷузи яке на

چشمش چو دهان به جز یکی نه

Дар даҷолӣ ӯ шаккӣ на

در دجالی او شکی نه

Зон сӯрати зишту шакли ҳоил

زان صورت زشت و شکل هایل

Фолии бадаши аўФтод дар дил

فالی بدش اوفتاد در دل

Кони кас ки нахуст бинад ин рӯй

کان کس که نخست بیند این روی

Охири зи хушӣ кеш расад буи

آخر ز خوشی کیش رسد بوی

Бечора чу бо дили парешон

بیچاره چو با دل پریشان

Шуд ҳамдами моҳи меҳри кишон

شد همدم ماه مهر کیشان

Он маи зи ҳадиси шаб хабар гуфт

آن مه ز حدیث شب خبر گفت

Носозӣ модар ва падар гуфт

ناسازی مادر و پدر گفت

Гуфто бингар чаҳ пешам омад

گفتا بنگر چه پیشم آمد

Бар риши ҷигар чаҳ нешам омад

بر ریش جگر چه نیشم آمد

Аз ишқи ту доштами дилии неш

از عشق تو داشتم دلی نیش

Шуд захми ҷудоӣат бар он риш

شد زخم جداییت بر آن ریش

Аз икшбаҳи фурқати туами дил

از یکشبه فرقت توام دل

Май сӯхт ба сони шамъи маҳфил

می سوخت به سان شمع محفل

Акнӯн ки кашад ба моҳ ё сол

اکنون که کشد به ماه یا سال

Ҳам худ ту бигӯ ки чун буд ҳол

هم خود تو بگو که چون بود حال

Аз омадан ту сад балоем

از آمدن تو صد بلایم

Гар зонка расад ба тангноем

گر زانکه رسد به تنگنایم

Зон май тарсам ки нописандӣ

زان می ترسم که ناپسندی

Ногуҳ бирасонадат газандӣ

ناگه برساندت گزندی

Маҷнӯн чу шунид ин сухан ро

مجنون چو شنید این سخن را

Зад чоки зи дарди перҳан ро

زد چاک ز درد پیرهن را

Ҷонӣу дилии зи ғуссаи ҷӯшон

جانی و دلی ز غصه جوشان

Баргашти бад-ӣни навои хурушон

برگشت بدین نوا خروشان

К-эии дили пас аз ин сабур ме бош

کای دل پس از این صبور می باش

Ваз ҳар чаҳ на сабр давр ме бош

وز هر چه نه صبر دور می باش

Гар рад ту кард дӯст ғам нест

گر رد تو کرد دوست غم نیست

Он ради зи қабули ғайр кам нест

آن رد ز قبول غیر کم نیست

Ҳиҷрӣ ки буд марои дилбар

هجری که بود مرا دلبر

Васласту зи васл низ хуштар

وصل است و ز وصل نیز خوشتر

Ҳар кас ки на бар ризои ҷонон

هر کس که نه بر رضای جانان

Дорад ҳаваси лақои ҷонон

دارد هوس لقای جانان

Дар даъвӣ ишқ нест содиқ

در دعوی عشق نیست صادق

Натавон лақабаши ниҳоди ошиқ

نتوان لقبش نهاد عاشق

Ошиқ ки буд зи хеши руста

عاشق که بود ز خویش رسته

Бар худ дар орзӯ бибаста

بر خود در آرزو ببسته

Афтода ба хоки ноМуродӣ

افتاده به خاک نامرادی

Холии зи ғаму тиҳии зи шодӣ

خالی ز غم و تهی ز شادی

Фориғи зи умеду эмин аз бим

فارغ ز امید و ایمن از بیم

Биниҳода сиррӣ ба хати таслим

بنهاده سری به خط تسلیم

Аз меҳнати рӯзгор бе ғам

از محنت روزگار بی غم

Аз ҳар чаҳ расад зи ёри хуррам

از هر چه رسد ز یار خرم