Маҷнӯн чу ба ҳукми он дили афрӯз
مجنون چو به حکم آن دل افروز
Маҳрӯм шуд аз зиёрати рӯз
محروم شد از زیارت روز
То рӯзи ғамаш ба шаб расадӣ
تا روز غمش به شب رسدی
Сад раҳи ҷонаш ба лаб раседӣ
صد ره جانش به لب رسیدی
Шабҳо ба либоси шбрўонаҳ
شبها به لباس شبروانه
Гаштӣ ба раҳи талаби равона
گشتی به ره طلب روانه
Манзил ба диёр ёр кардӣ
منزل به دیار یار کردی
Вонҷои ҳамаи шаб қарор кардӣ
وانجا همه شب قرار کردی
Ҳар гоҳ ки ёфтӣ маҷолӣ
هر گاه که یافتی مجالی
Лаб бикшодӣ ба ҳасби ҳоле
لب بگشادی به حسب حالی
Гуфтӣ зи фироқи рӯз бо ӯ
گفتی ز فراق روز با او
Сад қиссаи синаи сӯз бо ӯ
صد قصه سینه سوز با او
Ҳар чанд зи ҳиҷри ғуссаи каш буд
هر چند ز هجر غصه کش بود
Бо ин таку пўӣ низ хуш буд
با این تک و پوی نیز خوش بود
Як шаб ба ҳам он ду покдомон
یک شب به هم آن دو پاکدامان
Дар кишвари ишқи никномон
در کشور عشق نیکنامان
Буданд нишаста ҳар ду танҳо
بودند نشسته هر دو تنها
Андохта дар миёни сухан ҳо
انداخته در میان سخن ها
Аз мурдаи дилони ҳии ҷавонӣ
از مرده دلان حی جوانی
Дар шеваи ишқи бадгумонӣ
در شیوه عشق بدگمانی
Бигузашт бар дар он шикастаи ҳолон
بگذشت بر در آن شکسته حالان
Бо ҳам зи даруни хастаи нолон
با هم ز درون خسته نالان
Бар суҳбати тангашони ҳасади барад
بر صحبت تنگشان حسد برد
Вондри ҳақашони гумони бади барад
واندر حقشان گمان بد برد
Ореи некии з бад наёяд
آری نیکی ز بد نیاید
Ҳар ҳомилаи ҷинс хеш зояд
هر حامله جنس خویش زاید
Чизе ки буд зи сирка ё май
چیزی که بود ز سرکه یا می
Дар кӯза ҳамон таровад аз вай
در کوزه همان تراود از وی
Алқсаҳи зи чашмасор Лайлӣ
القصه ز چشمه سار لیلی
Як қатра кидид сохт силӣ
یک قطره که دید ساخت سیلی
Шуд рӯз дигар ба хилвати роз
شد روز دگر به خلوت راز
Пеши падараши фасонаи пардоз
پیش پدرش فسانه پرداز
Дар хирмани хушкаш оташ афрӯхт
در خرمن خشکش آتش افروخت
Зон шуълаи нахусти хирманаши сӯхт
زان شعله نخست خرمنش سوخت
Омад сӯии Лайлии оташи афкан
آمد سوی لیلی آتش افکن
Ваон рози шабонаи сохт равшан
وان راز شبانه ساخت روشن
Баҳри адабаши кушоди панҷа
بهر ادبش گشاد پنجه
Гулро ба тпончаҳи сохт ранҷа
گل را به طپانچه ساخت رنجه
Чун нилӯфари зи захми силӣ
چون نیلوفر ز زخم سیلی
Кардаш рухи лолаи ранги нилӣ
کردش رخ لاله رنگ نیلی
Аз зарбати чӯбтар бар аъзоаш
از ضربت چوب تر بر اعضاش
Гул хост зи чӯби гулбуни осоаш
گل خاست ز چوب گلبن آساش
Ҳар дам мегуфт тавбаи Лайлӣ
هر دم می گفت توبه لیلی
Аз ҳар чаҳ на ишқи Қайс яъне
از هر چه نه عشق قیس یعنی
Ҳар дам мекард нолаи зор
هر دم می کرد ناله زار
Лекин на зи лат , зи фурқати ёр
لیکن نه ز لت، ز فرقت یار
Ҳар дам май рехт аз мижаи хӯн
هر دم می ریخت از مژه خون
Лекини зи фироқ рӯй маҷнӯн
لیکن ز فراق روی مجنون
Баъд аз ҳама ёд кард савганд
بعد از همه یاد کرد سوگند
Аввал ба ҷалоли он худованд
اول به جلال آن خداوند
Каз ҳайбат ӯст чархи афлок
کز هیبت اوست چرخ افلاک
Оварда рухи ниёз дар хок
آورده رخ نیاز در خاک
Вонгаҳ ба лавойиҳи камолаш
وانگه به لوایح کمالش
Ломъи зи бадоеъи ҷамолаш
لامع ز بدایع جمالش
Вонгаҳ ба муқаррабони даргоҳ
وانگه به مقربان درگاه
зи асрори сифоту зотши огоҳ
ز اسرار صفات و ذاتش آگاه
Каз ҷроء/ти Қайси азин ғами обод
کز جراء/ت قیس ازین غم آباد
Хоҳам ба Халифаи баради фарёд
خواهم به خلیفه برد فریاد
ӯ кист ки гоҳи субҳу гуҳи шом
او کیست که گاه صبح و گه شام
Дар тўФи ҳарим ман занад гом
در طوف حریم من زند گام
Сад дом наад зи ҳила ва кед
صد دام نهد ز حیله و کید
То турфаи ғизол ман кунад сайд
تا طرفه غزال من کند صید
Гар дод Халифа дод ман хуш
گر داد خلیفه داد من خوش
Вари неи бандами ман стмкш
ور نی بندم من ستمکش
Дар раҳгузари вай аз ситеза
در رهگذر وی از ستیزه
Муҳками бандии зи теғу найза
محکم بندی ز تیغ و نیزه
ё пои бурун наад азин роҳ
یا پای برون نهد ازین راه
ё даст кунад зи умри кӯтоҳ
یا دست کند ز عمر کوتاه
Маҷнӯн чу азин ҳадиси ҷонсӯз
مجنون چو ازین حدیث جانسوز
Огоҳӣ ёфт ҳам дар он рӯз
آگاهی یافت هم در آن روز
Шуд арсаи даҳри танг бар вай
شد عرصه دهر تنگ بر وی
Зад ғуссаи ҳиҷри чанг дар вай
زد غصه هجر چنگ در وی
Гашт аз таку пўии пой ӯ суст
گشت از تک و پوی پای او سست
Вази ҳарфи умеди лавҳи дили шаст
وز حرف امید لوح دل شست
Бинишаст ва кашид по ба домон
بنشست و کشید پا به دامان
Аз рафтани ошкору пинҳон
از رفتن آشکار و پنهان
Не аз ғами хеш аз ғами ёр
نی از غم خویش از غم یار
Каз ҷавр падар набинад озор
کز جور پدر نبیند آزار