Машшотаи ин арӯси танноз
مشاطه این عروس طناز
Машшотагӣ инчунин кунад соз
مشاطگی اینچنین کند ساز
Кони паии сипари сипоҳи андӯҳ
کان پی سپر سپاه اندوه
Дар сайли балои ситода чун кӯҳ
در سیل بلا ستاده چون کوه
Саргашта чу гирдбод дар дашт
سرگشته چو گردباد در دشت
Бо бод ба сони гирд май гашт
با باد به سان گرد می گشت
Чун монад буруни зи кӯии Лайлӣ
چون ماند برون ز کوی لیلی
Ҷонии пар аз орзӯии Лайлӣ
جانی پر از آرزوی لیلی
Будӣ дилу дидаи тангу торик
بودی دل و دیده تنگ و تاریک
Аз даврӣ ӯ ба марги наздик
از دوری او به مرگ نزدیک
Як ҷои ду дамаш набӯд ором
یک جا دو دمش نبود آرام
Ҳар лаҳзаи сӯй дигар задӣ гом
هر لحظه سوی دگر زدی گام
Дар водии гарми реги паймоӣ
در وادی گرم ریگ پیمای
Дар оташи пар шарар задӣ пой
در آتش پر شرر زدی پای
Бар кӯҳ фиканд соя чун меғ
بر کوه فکند سایه چون میغ
намедошт қарор бар сари теғ
می داشت قرار بر سر تیغ
Гирам ки зи ғами забуни тавон буд
گیرم که ز غم زبون توان بود
Бар оташу теғ чун тавон буд
بر آتش و تیغ چون توان بود
Ҳар ҷо ки сиёҳе бидидӣ
هر جا که سیاهیی بدیدی
Чун ашк ба сӯй ӯ давидӣ
چون اشک به سوی او دویدی
Лайлӣ гуфтӣ ва ҳол кардӣ
لیلی گفتی و حال کردی
Вази Лайлии азу суол кардӣ
وز لیلی ازو سئوال کردی
Гар як ду сухани з вай бигуфтӣ
گر یک دو سخن ز وی بگفتی
Хоки қадамаш ба дида рафтӣ
خاک قدمش به دیده رفتی
Вари не доман кашидӣ аз вай
ور نی دامن کشیدی از وی
Пайванд сухан буридӣ аз вай
پیوند سخن بریدی از وی
Ҳолаш чу бар ин гузашти икчнд
حالش چو بر این گذشت یکچند
Бигусасти зи ақлу ҳуши пайванд
بگسست ز عقل و هوش پیوند
Шавқ омаду сабрро забун кард
شوق آمد و صبر را زبون کرد
Ҳамчун қаламаши илм нигун кард
همچون قلمش علم نگون کرد
Шуд ҳилагару василаи андеш
شد حیله گر و وسیله اندیش
Зад гоми сӯии василаи хеш
زد گام سوی وسیله خویش
Зоъёни қабили ҷусти як тан
زاعیان قبیل جست یک تن
Чун ҷони зи фурӯғи ақли равшан
چون جان ز فروغ عقل روشن
Гуфт эй ба туами умеди ёрӣ
گفت ای به توام امید یاری
Дорам ба ту ин умедворӣ
دارم به تو این امیدواری
Каз ман ба падари барии саломӣ
کز من به پدر بری سلامی
Ваз пай бирасоняш паёмӣ
وز پی برسانیش پیامی
К-эии нахли ман аз ту сар кашида
کای نخل من از تو سر کشیده
Вази парваришат ба бар расида
وز پرورشت به بر رسیده
Маъҷун гулам сиришта туаст
معجون گلم سرشته توست
Мазмуни дилам навишта туаст
مضمون دلم نوشته توست
Бошад ҳунари ту ҳар чаҳ дорам
باشد هنر تو هر چه دارم
Ман худ ба ҷузи ин ҳунар чаҳ дорам
من خود به جز این هنر چه دارم
Перостаи боғи умрам аз ту
پیراسته باغ عمرم از تو
Тобандаи чароғи умрам аз ту
تابنده چراغ عمرم از تو
Дидам зи ту дмбдми навидӣ
دیدم ز تو دمبدم نویدی
Дорам ба ту ин замони умедӣ
دارم به تو این زمان امیدی
Каз ту расадам навидии дигар
کز تو رسدم نویدی دیگر
Омода шавад умедии дигар
آماده شود امیدی دیگر
Лайлӣ ки муроди ҷон ман ӯст
لیلی که مراد جان من اوست
Фирӯзии ҷовдон ман ӯст
فیروزی جاودان من اوست
Дар ҳиҷла иззаташ нишонданд
در حجله عزتش نشاندند
Чун чашм бидам з дар бронднд
چون چشم بدم ز در براندند
Аз фурқат ӯ ҳалоками имрӯз
از فرقت او هلاکم امروز
Длхстаҳу синаи чоками имрӯз
دلخسته و سینه چاکم امروز
Ҷуз бар дар ӯ набоядам ҷой
جز بر در او نبایدم جای
Гар ҷо ндиҳанд вои ман вой
گر جا ندهند وای من وای
Охири талаби ризоӣ ман кун
آخر طلب رضای من کن
Дардам бингар давоӣ ман кун
دردم بنگر دوای من کن
Гӯ бо падараш ки кин наварзад
گو با پدرش که کین نورزد
Бо ман ки ҷаҳон бад-ӣн наярзад
با من که جهان بدین نیرزد
Тавқии з барои ман кунад соз
طوقی ز برای من کند ساز
Созад ба ғуломем сарафроз
سازد به غلامیم سرافراز
Бошам ба ҳарими эҳтиромаш
باشم به حریم احترامش
Домод на камтарини ғуломаш
داماد نه کمترین غلامش
Гуфтӣ ки туро насаб баланд аст
گفتی که تو را نسب بلند است
Вази нисбат ӯ туро газанд аст
وز نسبت او تو را گزند است
Ман сӯхтам аз насаб чаҳ ҳосил
من سوختم از نسب چه حاصل
Ҷузи меҳнати рӯзу шаб чаҳ ҳосил
جز محنت روز و شب چه حاصل
Хоҳам бад ман шавад зи ту нек
خواهم بد من شود ز تو نیک
Бо ман дами меҳр май занӣ лек
با من دم مهر می زنی لیک
Ҷузи кӣна варят нест зоҳир
جز کینه وریت نیست ظاهر
Меҳр падарят нест охир
مهر پدریت نیست آخر
Арҳм тараҳҳум шунида бошӣ
ارحم ترحم شنیده باشی
Хосияти раҳм дида бошӣ
خاصیت رحم دیده باشی
Раҳмӣ бинмо ки мардум инак
رحمی بنما که مردم اینک
Ҷон аз ситамати супурдам инак
جان از ستمت سپردم اینک
Қасдам на азин ҳавоӣ нафас аст
قصدم نه ازین هوای نفس است
ӣнҷо ки манам чаҳ ҷой нафас аст
اینجا که منم چه جای نفس است
Кон адабаст хоки покам
کان ادب است خاک پاکم
Золоиши табъи поки покам
زآلایش طبع پاک پاکم
Лайлӣ ки ба ғам фурухт ҷонам
لیلی که به غم فروخت جانم
Онӣаст дар ӯ ки сӯхти ҷонам
آنیست در او که سوخت جانم
Онро з касе дигар наёбам
آن را ز کسی دگر نیابم
Зонаст казу назар нтобам
زانست کزو نظر نتابم
Вар на чаҳ кро кунад ки мардӣ
ور نه چه کرا کند که مردی
Аз дағдағаҳои ҷамъи фардӣ
از دغدغه های جمع فردی
Аз баҳри занӣ на сар на анҷом
از بهر زنی نه سر نه انجام
Дар марҳалаи талаб наад гом
در مرحله طلب نهد گام
Бас бошудам ӣнқадар ки гоҳе
بس باشدم اینقدر که گاهی
Аз давр кунам дар ӯ нигоҳӣ
از دور کنم در او نگاهی
ӯ садри сарир ноз бошад
او صدر سریر ناز باشد
Озода ва сарфароз бошад
آزاده و سرفراز باشد
Ман хоки саф нъол бошам
من خاک صف نعال باشم
Афтода ва поймол бошам
افتاده و پایمال باشم
Он ёри тамом бе каму кост
آن یار تمام بی کم و کاست
Гирёни зи ҳузур Қайс бархест
گریان ز حضور قیس برخاست
Зон мултамисӣ ки аз падар кард
زان ملتمسی که از پدر کرد
Ашрофи қабӣларо хабар кард
اشراف قبیله را خبر کرد
Бо икдгр иттифоқ карданд
با یکدگر اتفاق کردند
Савганд бар иттифоқ хӯрданд
سوگند بر اتفاق خوردند
Сӯии падараш қадам ниҳоданд
سوی پدرش قدم نهادند
Ваон дафтари ғами з ҳам кушоданд
وان دفتر غم ز هم گشادند
Бо ӯ суханон Қайс гуфтанд
با او سخنان قیس گفتند
Ҳар муҳра ки суфта буд сифтанд
هر مهره که سفته بود سفتند
Донист падар ки ҳол ӯ чист
دانست پدر که حال او چیست
Бар рӯй ниҳоди даст ва бигирист
بر روی نهاد دست و بگریست
Каши корд ба устихони расидаи сет
کش کارد به استخوان رسیده ست
Вази меҳнати дил ба ҷони расидаи сет
وز محنت دل به جان رسیده ست
Бо ин алмш чаҳ сони писандам
با این المش چه سان پسندم
Он ба ки кунун миён бабандам
آن به که کنون میان ببندم
Дар чораи кор ӯ хурӯшам
در چاره کار او خروشم
Чандон ки тавон буд бакӯшам
چندان که توان بود بکوشم
Дар кафи нуҳумаши зимоми мақсӯд
در کف نهمش زمام مقصود
Мастии даҳумаши зи ҷоми мақсӯд
مستی دهمش ز جام مقصود
Маҳмили пай раҳравӣ биёрост
محمل پی رهروی بیاراست
Вази аҳли қабӣлаи ҳамраҳеи хост
وز اهل قبیله همرهی خواست
Перон ба тазаррӯъи шафиъӣ
پیران به تضرع شفیعی
Хирадон ба тавозуъи мутӣъӣ
خردان به تواضع مطیعی
Ронданди зи оби дидаи силӣ
راندند ز آب دیده سیلی
То водии хаймаи гоҳи Лайлӣ
تا وادی خیمه گاه لیلی
Омад падараши чунонкии доне
آمد پدرش چنانکه دانی
ВоФкнди бисоти миҳмонӣ
وافکند بساط میهمانی
Худоами з ҳар тарафи расиданд
خدام ز هر طرف رسیدند
Хонҳо пай нзлшон кашиданд
خوان ها پی نزلشان کشیدند
Чун хон з миёна барграфтанд
چون خوان ز میانه برگرفتند
Афсуну фасона дар гирифтанд
افسون و فسانه در گرفتند
Ҳар каси суханӣ дигар дарандохт
هر کس سخنی دگر درانداخت
Пардаи зи замир худ барандохт
پرده ز ضمیر خود برانداخت
Аз ҳар ҷониби ҷнибаҳи ронданд
از هر جانب جنیبه راندند
Тақрйви сухан ба он расонданд
تقریب سخن به آن رساندند
Каз мақсади хештани ҳикоят
کز مقصد خویشتن حکایت
Гӯйанд ба пардаи кноит
گویند به پرده کنایت
Гуфтанд дар ин сарочаи паст
گفتند در این سراچه پست
Боло наравад садои зи як даст
بالا نرود صدا ز یک دست
То даст дигар насозяш ёр
تا دست دگر نسازیش یار
Набӯд ба садои диҳии сазовор
نبود به صدا دهی سزاوار
Тоқӣ ки туро ба ҳар равоқ аст
طاقی که تو را به هر رواق است
Дар ҳар даҳанӣ ба ном тоқ аст
در هر دهنی به نام طاق است
То ҷуфт нагардадаш ду бозу
تا جفت نگرددش دو بازو
Худ гӯ ки чаҳ сон шавад тарозу
خود گو که چه سان شود ترازو
Дар тоқи ҷамолҳо наҳуфтаи сет
در طاق جمال ها نهفته ست
Ойӣнаи он ҷамол ҷуфт аст
آیینه آن جمال جفت است
Бигузар ба назора бар чаман ҳо
بگذر به نظاره بر چمن ها
Ҳар чанд ки гул хушаст танҳо
هر چند که گل خوش است تنها
Чун сабза ба силк ӯ даройад
چون سبزه به سلک او درآید
Пеши назари ту хуштар ояд
پیش نظر تو خوشتر آید
Вонгоаҳ ба сад забони сногўӣ
وانگاه به صد زبان ثناگوی
Карданд ба сӯии мизбон рӯй
کردند به سوی میزبان روی
К-эии дасти ту бехи зулми канда
کای دست تو بیخ ظلم کنده
Ҳии араб аз сахоати зинда
حی عرب از سخات زنده
Дар пардаи туро хуҷаста моҳӣаст
در پرده تو را خجسته ماهیست
Каз чашми дилат бадв нигоҳӣаст
کز چشم دلت بدو نگاهیست
Покиза чу гавҳар насуфта
پاکیزه چو گوهر نسفته
Дӯшиза чу шохи ношукуфта
دوشیزه چو شاخ ناشکفته
Моҳасту зи ма дареғ бошад
ماه است و ز مه دریغ باشد
Кини гӯна ба зер меғ бошад
کین گونه به زیر میغ باشد
Бар зулматёни шаб бибахшоӣ
بر ظلمتیان شب ببخشای
Венаи меғи зи пеш моҳ бигушоӣ
وین میغ ز پیش ماه بگشای
Тоқаст ва буд ътиаҳи муфт
طاق است و بود عطیه مفت
Бо то дигар гараш кунӣ ҷуфт
با طا دگر گرش کنی جفت
Қайс ҳунарӣаст инак он тоқ
قیس هنریست اینک آن طاق
Чун бахт ба бандагӣати муштоқ
چون بخت به بندگیت مشتاق
Дар аслу насаби ягонаи даҳр
در اصل و نسب یگانه دهر
Дар фазлу адаби фасонаи шаҳр
در فضل و ادب فسانه شهر
Марҳӯмаш аз ин мурод мапаснд
مرحومش از این مراد مپسند
Домод гузоштему фарзанд
داماد گذاشتیم و فرزند
Бипазир ба давлати ғуломяш
بپذیر به دولت غلامیش
Зин шаҳд Раҳон зи талхкомяш
زین شهد رهان ز تلخکامیش
Он як ҳураст ва ин фиришта
آن یک حور است و این فرشته
Аз ҷавҳар қудсён сиришта
از جوهر قدسیان سرشته
Хуш нест фириштаро ки аз ҳур
خوش نیست فرشته را که از حور
Чун дев буд ҳамеша маҳҷӯр
چون دیو بود همیشه مهجور
Лоиқ ба ҳманди ин ду гавҳар
لایق به همند این دو گوهر
Муштоқи ҳманди ин ду ахтар
مشتاق همند این دو اختر
Як дарҷ бааст ҷои эшон
یک درج به است جای ایشان
Як бурҷи трбсрои эшон
یک برج طربسرای ایشان
Ойини вафоу меҳрбонӣ
آیین وفا و مهربانی
Гуфтеми туро дигар ту доне
گفتیم تو را دگر تو دانی