Савдогари чини ин саҳифа
سوداگر چین این صحیفه
Ин нофа бурун диҳад зи ниФаҳ
این نافه برون دهد ز نیفه
Кони дам ки зи гиряи чашми маҷнӯн
کان دم که ز گریه چشم مجنون
Давр аз Лайлӣ нишаст дар хӯн
دور از لیلی نشست در خون
Навмидӣ дидани ҷамолаш
نومیدی دیدن جمالش
Гирданд аз ончӣ буд ҳолаш
گرداند از آنچه بود حالش
Ноқаи зи ҳарими ҳӣ бурун ронад
ناقه ز حریم حی برون راند
Вази хоки қабӣла доман ифшоанд
وز خاک قبیله دامن افشاند
Шуд оҳӯии дашту Кебеки водӣ
شد آهوی دشت و کبک وادی
Хоро кун кӯҳи ноМуродӣ
خارا کن کوه نامرادی
Бар ҳар зарарии сабур май буд
بر هر ضرری صبور می بود
Ваз ҳар нафарии нФўр май буд
وز هر نفری نفور می بود
Кам дошт дарин бисоти ғбро
کم داشت درین بساط غبرا
Ҷузи инс ба ваҳшёни саҳро
جز انس به وحشیان صحرا
Шабҳо ки хаёл хоб кардӣ
شبها که خیال خواب کردی
Вази пардаи шаб ниқоб кардӣ
وز پرده شب نقاب کردی
Кардӣ зи сарин гӯри болин
کردی ز سرین گور بالین
Кимхти гавазнро ниҳолин
کیمخت گوزن را نهالین
Ҳар субҳ ки барзадии сар аз хоб
هر صبح که برزدی سر از خواب
Ваз гиря задӣ замини дашти об
وز گریه زدی زمین دشت آب
Хунобаи зи кос лола хӯрдӣ
خونابه ز کاس لاله خوردی
Ҳмкосгӣ ғизола кардӣ
همکاسگی غزاله کردی
Як рӯзи бараҳнаи тан чу хома
یک روز برهنه تن چو خامه
Аз сафҳа рег карда нома
از صفحه ریگ کرده نامه
Зонгшт бар он қалам ҳаме зад
زانگشت بر آن قلم همی زد
Лайлии Лайлии рақам ҳаме зад
لیلی لیلی رقم همی زد
Бар ёди ду зулфи мшкФомш
بر یاد دو زلف مشکفامش
намекард назораи ду ломш
می کرد نظاره دو لامش
Май рехти зи хӯни дили таҳи пош
می ریخت ز خون دل ته پاش
Қатраи зи мижа чу нуқта ёаш
قطره ز مژه چو نقطه یاش
Бар рег чу ном ӯ навиштӣ
بر ریگ چو نام او نوشتی
Вази ршҳи ҷигар ба хӯни сириштӣ
وز رشح جگر به خون سرشتی
Аз сайл мижа бишустяш пок
از سیل مژه بشستیش پاک
Боз аз ҳаваси дили ҳўснок
باز از هوس دل هوسناک
Он турфаи рақами з сар гирифтӣ
آن طرفه رقم ز سر گرفتی
Зон воя хеш барграфтӣ
زان وایه خویش برگرفتی
Ин буд тамоми рӯзи кораш
این بود تمام روز کارش
Сармояи айши рӯзгораш
سرمایه عیش روزگارش
Ногоҳ зи гирди раҳи расиданд
ناگاه ز گرد ره رسیدند
Ҷамъӣ ва ба гардиш орамиданд
جمعی و به گردش آرمیدند
Бар кӯҳаи зини ҳамаи саворон
بر کوهه زین همه سواران
Дар кӯҳу дарраи шкоркорон
در کوه و دره شکارکاران
НўФли номӣ дар он миёна
نوفل نامی در آن میانه
Чун меҳри ягонаи замона
چون مهر یگانه زمانه
Аз дасти Карим ӣам атое
از دست کریم یم عطایی
Зонгшти карами гиреҳи гушойӣ
زانگشت کرم گره گشایی
Чун меҳр ба рӯзҳо зарафшон
چون مهر به روزها زرافشان
Чу чарх ба субҳи гавҳари афшон
چو چرخ به صبح گوهر افشان
Дар назми баланд чун сурайё
در نظم بلند چون ثریا
Дар саҷъи латоифаши муҳайё
در سجع لطایفش مهیا
Бо нӯши лабон ба ъшқбозӣ
با نوش لبان به عشقبازی
Бо тнгдлон ба длнўозӣ
با تنگدلان به دلنوازی
Дар маъракаи диловарии шер
در معرکه دلاوری شیر
Дар қатъи умӯри малики шамшер
در قطع امور ملک شمشیر
Аз афсари малики сарбаландяш
از افسر ملک سربلندیش
Ваз ганҷ навол баҳраи мандяш
وز گنج نوال بهره مندیش
НўФли худро зи Рахши густох
نوفل خود را ز رخش گستاخ
Андохти фурӯ чу мива аз шох
انداخت فرو چو میوه از شاخ
Бар хок нишаст пеши рӯйиш
بر خاک نشست پیش رویش
Бикшод забон ба гуфту гӯйиш
بگشاد زبان به گفت و گویش
Он ном ки менавишт ме хонд
آن نام که می نوشت می خواند
Вази соҳиби ном ҳарф ме ронад
وز صاحب نام حرف می راند
Донист наҳуфтаи роз ӯ ро
دانست نهفته راز او را
Маъшуқаи ишваи соз ӯ ро
معشوقه عشوه ساز او را
Ваон мотам ва сӯгворяш дид
وان ماتم و سوگواریش دید
Ваон гиряи зор ва зоряш дид
وان گریه زار و زاریش دید
Бар ҳол ваяш тараҳҳум омад
بر حال ویش ترحم آمد
Гирён шуд ва дар такаллум омад
گریان شد و در تکلم آمد
К-эй тахт нишин хомаи рег
کای تخت نشین خامه ریگ
Вай ҳарф навис номаи рег
وی حرف نویس نامه ریگ
Ин тухми хаёли куштанат чанд
این تخم خیال کشتنت چند
Венаи ҳарфи ҳаваси навиштанат чанд
وین حرف هوس نوشتنت چند
Зини васвасаи хаёли бози ой
زین وسوسه خیال باز آی
Зини дағдағаи маҳоли бози ой
زین دغدغه محال باز آی
Каз васвасаи кори брнёид
کز وسوسه کار برنیاید
Ҷонон ба канори дрнёид
جانان به کنار درنیاید
Зини ҳарф ки май кашӣ ба ангушт
زین حرف که می کشی به انگشت
Комат наниҳад ҳариф дар мушт
کامت ننهد حریف در مشت
Зини рег ки мекунӣ ба хӯни ранг
زین ریگ که می کنی به خون رنگ
Нораии гуҳарӣ ба каф ба ҷузи санг
ناری گهری به کف به جز سنگ
Икчнди биёи қарин ман бош
یکچند بیا قرین من باش
Ҳамхона ва ҳамнишин ман бош
همخانه و همنشین من باش
Баркаш зи сари ин либоси ъўрӣ
برکش ز سر این لباس عوری
Тани пӯш ба халъати сабурӣ
تن پوش به خلعت صبوری
Неи хоб буд туроу неи хур
نی خواب بود تو را و نی خور
намехусб чу дигарон ва май хур
می خسب چو دیگران و می خور
То бозоиӣ ба обу рангат
تا بازآیی به آب و رنگت
Вази шакл камон раҳад хадангат
وز شکل کمان رهد خدنگت
Дар хур бошӣ ба васли он моҳ
در خور باشی به وصل آن ماه
Лоиқи гардӣ ба ёри дилхоҳ
لایق گردی به یار دلخواه
Девии ту кунун на хӯрд ва на хуфт
دیوی تو کنون نه خورد و نه خفت
Бо ҳур чигуна созмти ҷуфт
با حور چگونه سازمت جفت
Савганд ба онкӣ аз хирадманд
سوگند به آنکه از خردمند
Ҳамвора ба ном ӯст савганд
همواره به نام اوست سوگند
Конч оварадам кунун ба гуфтор
کانچ آوردم کنون به گفتار
Гар зонка кунӣ ба вифқи ин кор
گر زانکه کنی به وفق این کار
Чндонкаҳи тавон буд кунам ҷаҳд
چندانکه توان بود کنم جهد
То коми ту хуш кунам бад-ӣни шаҳд
تا کام تو خوش کنم بدین شهد
Дар гардани он парии шамоил
در گردن آن پری شمایل
Бозуии туро кунам ҳамоил
بازوی تو را کنم حمایل
Корӣ ки зи сохтан буд давр
کاری که ز ساختن بود دور
Созанд ба зорӣу зару зӯр
سازند به زاری و زر و زور
Зорӣ ки хилоф сарбаландӣаст
زاری که خلاف سربلندیست
Бо ҳамчуи худӣ на арҷмандӣаст
با همچو خودی نه ارجمندیست
Ҳар чанд ки зар буд бибозам
هر چند که زر بود ببازم
То кори туро чу зар бисозам
تا کار تو را چو زر بسازم
Вар зонка ба зар нагардад он рост
ور زانکه به زر نگردد آن راست
Ғам нест ки зӯр бозу ӣнҷост
غم نیست که زور بازو اینجاست
Ин уқда ки бар раҳати фитода
این عقده که بر رهت فتاده
Аз нӯк синон кунам кушода
از نوک سنان کنم گشاده
Вар кунад буд сари синонам
ور کند بود سر سنانم
Аз теғ ба мақтааши расонам
از تیغ به مقطعش رسانم
Маҷнӯн чу шунид ин фусун ро
مجنون چو شنید این فسون را
Бгзошти фасонаи ҷунун ро
بگذاشت فسانه جنون را
Сар дар раҳ ҳӯшмандӣ оварад
سر در ره هوشمندی آورد
Хотир ба хрдпсндӣ оварад
خاطر به خردپسندی آورد
Шуд чун дгарони рафиқи роҳаш
شد چون دگران رفیق راهش
Бардошти қадам ба хаймаи гоҳаш
برداشت قدم به خیمه گاهش
Андом бишуст ва сар тарошед
اندام بشست و سر تراشید
Халъати пӯшед ва атр пошед
خلعت پوشید و عطر پاشید
Он сунбули мшкбори руста
آن سنبل مشکبار رسته
Шуд чун гулаш аз ғубори шаста
شد چون گلش از غبار شسته
Барбаст ъамомаро араби вор
بربست عمامه را عرب وار
Оварад шукуфаи сарв ӯ бор
آورد شکوفه سرو او بار
НўФл бо ӯ бдиҳаҳи гӯйон
نوفل با او بدیهه گویان
Будӣ ба раҳи нишоти пӯён
بودی به ره نشاط پویان
Ҳар лаҳзаи баҳона Эй намӯдӣ
هر لحظه بهانه ای نمودی
Нави сози таронае сурӯдӣ
نو ساز ترانه ای سرودی
Бар арсаи дашт бода хӯрдӣ
بر عرصه دشت باده خوردی
Дилҷӯе ӯ зиёда кардӣ
دلجویی او زیاده کردی
Гоҳе ғазал ва насеб хондӣ
گاهی غزل و نسیب خواندی
Гоҳе сухан аз ҳабиб ронадӣ
گاهی سخن از حبیب راندی
Як чанд бар ин нмт чу бигузашт
یک چند بر این نمط چو بگذشت
Маҷнӯни зи гузаштаи тозатар гашт
مجنون ز گذشته تازه تر گشت
Омад қад ӯ ба лутфи аввал
آمد قد او به لطف اول
Шуд барги гулаши зи хати мҷдўл
شد برگ گلش ز خط مجدول
Тӯтии хаташи шукр ба минқор
طوطی خطش شکر به منقار
Бар нўФлу базм ӯ шкрёр
بر نوفل و بزم او شکریار
Товуси Рахши зи ҷилваи корӣ
طاووس رخش ز جلوه کاری
Хиҷлати даҳ лолаи баҳорӣ
خجلت ده لاله بهاری
Девонаи латофат парӣ ёфт
دیوانه لطافت پری یافت
Тани партав рўҳпрўрӣ ёфт
تن پرتو روحپروری یافت
Ошуфтагӣ аз сараш ба дар шуд
آشفتگی از سرش به در شد
Байни шишаи шикан ки шиша гар шуд
بین شیشه شکن که شیشه گر شد
Алқсаҳ мусаввираш биёрост
القصه مصورش بیاراست
Зон гӯна ба Лайлиаш ҳамеи хост
زان گونه به لیلی اش همی خواست
Шаклии ҳамаи орзӯии Лайлӣ
شکلی همه آرزوی لیلی
Бар санги зани сабуии Лайлӣ
بر سنگ زن سبوی لیلی
НўФл шуд азин тафовути огоҳ
نوفل شد ازین تفاوت آگاه
Донои дилии аўФкнд дар роҳ
دانا دلی اوفکند در راه
То пай ба диёри Лайлии орад
تا پی به دیار لیلی آرد
Пеши падараши сухани гузорад
پیش پدرش سخن گزارد
Созад ба сухани мусалсал ӯ ро
سازد به سخن مسلسل او را
Орад ба ҳузури нўФл ӯ ро
آرد به حضور نوفل او را
Омад падараш бидон васила
آمد پدرش بدان وسیله
Ҳамроҳи сарони он қабӣла
همراه سران آن قبیله
НўФл ба ҳазор иҳтимомаш
نوفل به هزار اهتمامش
Бинишонад ба садри эҳтиромаш
بنشاند به صدر احترامش
Чун хон бикашед ва суфра бикшод
چون خوان بکشید و سفره بگشاد
Навбат ба сухан гузорӣ афтод
نوبت به سخن گزاری افتاد
Сад қиссаи наву куҳан дар андохт
صد قصه نو و کهن در انداخت
Вохри зи ғараз сухан дарандохт
وآخر ز غرض سخن درانداخت
Фармуд ки Қайси неки пайванд
فرمود که قیس نیک پیوند
Комрўз буд маро чу фарзанд
کامروز بود مرا چو فرزند
Бартар бошад з ҳар ки гӯйӣ
برتر باشد ز هر که گویی
Мавсуф ба ҳар ҳунар ки гӯйӣ
موصوف به هر هنر که گویی
Хоҳам ки бад-ӣни шарафи ту ҳам низ
خواهم که بدین شرف تو هم نیز
Мумтоз куняш зи аҳли тмииз
ممتاز کنیش ز اهل تمییز
Манзур кунӣ ба манзари хеш
منظور کنی به منظر خویش
Пайванди диҳӣ ба гавҳари хеш
پیوند دهی به گوهر خویش
Бингар ки зи молу зар чаҳ хоҳӣ
بنگر که ز مال و زر چه خواهی
Чаҳ мол ва чаҳ зари з ҳар чаҳ хоҳӣ
چه مال و چه زر ز هر چه خواهی
То дар ?назарет ба пои резам
تا در نظرت به پای ریزم
Вонҳот ба зери пои резам
وانهات به زیر پای ریزم
Бошем ман ва ту хеш бо ҳам
باشیم من و تو خویش با هم
Софии дилу мҳркиш бо ҳам
صافی دل و مهرکیش با هم
Он сахти ҷавоби талхи гуфтор
آن سخت جواب تلخ گفتار
Бикшод дар сухан дигар бор
بگشاد در سخن دگر بار
Ҳар узр ки гуфта буд азин пеш
هر عذر که گفته بود ازین پیش
Пеши падараши зи ҷониби хеш
پیش پدرش ز جانب خویش
Гуфт он ҳамароу бештар низ
گفت آن همه را و بیشتر نیز
Афзуд бар он басӣ дигар низ
افزود بر آن بسی دگر نیز
Аз бас ки ба узр шуд сухан кӯш
از بس که به عذر شد سخن کوش
Зад синаи нўФл аз ғазаби ҷӯш
زد سینه نوفل از غضب جوش
Шуд тези сухан ба сони шамшер
شد تیز سخن به سان شمشیر
Таҳдиди даҳ аз забони шамшер
تهدید ده از زبان شمشیر
К-эии ҳарза дароӣ ин биёбон
کای هرزه درای این بیابان
Бар бонг дароӣ худ шитобон
بر بانگ درای خود شتابان
Тарсам ки бад-ӣни тиҳӣ дарое
ترسم که بدین تهی درایی
Чун бе шутурони зи пои даройӣ
چون بی شتران ز پا درآیی
Хезу паии поси ҳоли худ гир
خیز و پی پاس حال خود گیر
Ранги шафқат бар оли худ гир
رنگ شفقت بر آل خود گیر
Зон пеш ки оварам сипоҳӣ
زان پیش که آورم سپاهی
Чун даври замонаи кӣнаи хоҳӣ
چون دور زمانه کینه خواهی
Неи баҳр ва чу баҳри ҳайбати ангез
نی بحر و چو بحر هیبت انگیز
Мавҷаши ҳамаи тиру ханҷари тез
موجش همه تیر و خنجر تیز
Зон мавҷ шаванд пой то фарқ
زان موج شوند پای تا فرق
Аъёни қабӣлаи ?ут ба хӯни ғарқ
اعیان قبیله ات به خون غرق
Он гавҳари нобро ба ман даҳ
آن گوهر ناب را به من ده
Сад миннат азон ба ҷони ман на
صد منت ازان به جان من نه
То сар ба сипеҳри барфарозам
تا سر به سپهر برفرازم
Ҷашнӣ ба арӯсяш бисозам
جشنی به عروسیش بسازم
К-эйанд шаби арӯсӣ ӯ
کایند شب عروسی او
Ҳурон ба бисоти бӯсӣ ӯ
حوران به بساط بوسی او
Гуфтои падари арӯси к-эии шоҳ
گفتا پدر عروس کای شاه
Бартоб Аннани хеши азин роҳ
برتاب عنان خویش ازین راه
Ҳар чанд ки мо на мард ҷангем
هر چند که ما نه مرد جنگیم
Аз ҷанг на ончунон ба тангем
از جنگ نه آنچنان به تنگیم
Рӯзӣ ки зании ту кӯсу ное
روزی که زنی تو کوس و نایی
Мо низ занем дасту пое
ما نیز زنیم دست و پایی
Гар зонка шавем бар ту фирӯз
گر زانکه شویم بر تو فیروز
Идӣ бошад хуҷастаи он рӯз
عیدی باشد خجسته آن روز
Аз печиши панҷаи ту рстим
از پیچش پنجه تو رستیم
Вази ранҷи шиканҷа ту ҷустем
وز رنج شکنجه تو جستیم
Ваз зонка туро зафар диҳад даст
وز زانکه تو را ظفر دهد دست
Моро илм зафар шавад паст
ما را علم ظفر شود پست
Чун барқи ҷҳм ба хонаи хеш
چون برق جهم به خانه خویش
Пеши гуҳари ягонаи хеш
پیش گهر یگانه خویش
Аз теғи занам ба синаи чокаш
از تیغ زنم به سینه چاکش
Олӯда ба хӯни нуҳум ба хокаш
آلوده به خون نهم به خاکش
Пӯшами тани он арӯси чолок
پوشم تن آن عروس چالاک
Дар пардаи хӯну ҳиҷлаи хок
در پرده خون و حجله خاک
Восўдаҳ зем дарин ғами обод
وآسوده زیم درین غم آباد
Аз номи арӯсу нанги домод
از نام عروس و ننگ داماد
Дар хоки наҳуфта ба нигорӣ
در خاک نهفته به نگاری
КоФтодаҳ ба дасти хоксорӣ
کافتاده به دست خاکساری
Пӯшида ба он гуҳар ба сангӣ
پوشیده به آن گهر به سنگی
Коед ба вай аз суфоли нанагӣ
کاید به وی از سفال ننگی
НўФли зи самоъи қиссаи нав
نوفل ز سماع قصه نو
Чашмии сӯй Қайс зад ки бишинав
چشمی سوی قیس زد که بشنو
Қайси ҳунарӣ ҳнрўрӣ кард
قیس هنری هنروری کرد
Дар маъракаи шан диловарӣ кард
در معرکه شان دلاوری کرد
Бикшод забони саҳари пардоз
بگشاد زبان سحر پرداز
К-эии бади суханони нохуши овоз
کای بد سخنان ناخوش آواز
Бодӣ ки з ноӣ ҷаҳони хезад
بادی که ز نای جهان خیزد
Дар дидаи ақли хоки безад
در دیده عقل خاک بیزد
Ҳарфӣ ки на донишаш нагорд
حرفی که نه دانشش نگارد
Дар номаи сиёҳи рӯеи орад
در نامه سیاه رویی آرد
НўФл на сухани з ҷаҳл гуяд
نوفل نه سخن ز جهل گوید
То нуктаи саҳв ва саҳл гуяд
تا نکته سهو و سهل گوید
Мағзаст на пӯст ҳар чаҳ ӯ гуфт
مغز است نه پوست هر چه او گفت
Нағзаст ва накӯаст ҳар чаҳ ӯ гуфт
نغز است و نکوست هر چه او گفت
Аз гуфта ӯ варақ мапӣчед
از گفته او ورق مپیچید
Рӯй дили азин сабақ мапӣчед
روی دل ازین سبق مپیچید
Он файзи насими никхўоҳист
آن فیض نسیم نیکخواهیست
Не бод бирават подшоҳӣаст
نی باد بروت پادشاهیست
Ҳикмат ки таровад аз дили шоҳ
حکمت که تراود از دل شاه
Аксии сети зи нури чашмаи моҳ
عکسی ست ز نور چشمه ماه
Зон акс касе ки давр монад
زان عکس کسی که دور ماند
Дар зулмати шаби з нур монад
در ظلمت شب ز نور ماند
Лайлии сети зулоли зиндагонӣ
لیلی ست زلال زندگانی
Ман сӯхтае зи ташнаи ҷонӣ
من سوخته ای ز تشنه جانی
Гар рӯй наад ба ташнае об
گر روی نهد به تشنه ای آب
Хокаш бар сар казон занад тоб
خاکش بر سر کزان زند تاب
Лайлии сети гулӣ ба тарафи ҷӯӣ
لیلی ست گلی به طرف جویی
Ман қонеъ азон гулам ба бӯе
من قانع ازان گلم به بویی
Дили бод чу лолаи боғбон ро
دل باد چو لاله باغبان را
Каз бод дареғ дорад он ро
کز باد دریغ دارد آن را
Лайлии сет ба базми ҷони чароғӣ
لیلی ست به بزم جان چراغی
Ман дорам азу ба синаи доғӣ
من دارم ازو به سینه داغی
Он кӯ на чароғ ман фурӯзад
آن کو نه چراغ من فروزد
Ёрб ки ба доғ ман бисӯзад
یارب که به داغ من بسوزد
Лайлӣ мегуфт ва он ҳасудон
لیلی می گفت و آن حسودان
Кӯрони зи ҳасудӣу кабӯдон
کوران ز حسودی و کبودان
Фарёд бар ӯ заданд к-эии хом
فریاد بر او زدند کای خام
Дарбанди забон ба коми азин ном
دربند زبان به کام ازین نام
ӯ нест зи ном ӯ чаҳ ҳосил
او نیست ز نام او چه حاصل
Зини ҳарфи забони хеши бугсал
زین حرف زبان خویش بگسل
Ҳар лаҳза мабар ба ҳарзаи номаш
هر لحظه مبر به هرزه نامش
Волўдаҳ макун ба гӯши омаш
وآلوده مکن به گوش عامش
Вар зонка барии забони дорӣ
ور زانکه بری زبان داری
Танҳо на забон ки ҷони надорӣ
تنها نه زبان که جان نداری
Хоҳеми туро забон баридан
خواهیم تو را زبان بریدن
Вази колбуди ту ҷон кашӣдан
وز کالبد تو جان کشیدن
Маҷнӯн чу самоъи ин сухан кард
مجنون چو سماع این سخن کرد
Зу қатъи умед хештан кард
زو قطع امید خویشتن کرد
Донист казон ниҳоли навбар
دانست کزان نهال نوبر
Комяш намешавад муяссар
کامیش نمی شود میسر
Рӯи гиряи кунон ба нўФл оварад
رو گریه کنان به نوفل آورد
К-эии марҳами доғу доруии дард
کای مرهم داغ و داروی درد
Дар хоҳи азин ситезаи корон
در خواه ازین ستیزه کاران
То расми ситезаро гузорон
تا رسم ستیزه را گذاران
Чндонкаҳ ба тарафи ҷӯии як бор
چندانکه به طرف جوی یک بار
Мурғии бунаад дар оби минқор
مرغی بنهد در آب منقار
Бар ман дар марҳамат гушойанд
بر من در مرحمت گشایند
Вази даври Рахш ба ман намоянд
وز دور رخش به من نمایند
То як назараши зи даври байнам
تا یک نظرش ز دور بینم
Вонгаҳ ба хаёл ӯ нишинам
وانگه به خیال او نشینم
Созами ҳамаи умр зон захира
سازم همه عمر زان ذخیره
Баҳри шаби тору рӯзи тира
بهر شب تار و روز تیره
Гуфт казин хаёл бигузар
گفت کزین خیال بگذر
Зини доъия маҳол бигузар
زین داعیه محال بگذر
Дидори вай ва ту эй рамида
دیدار وی و تو ای رمیده
Чун обасту саги гузида
چون آب است و سگ گزیده
Хезу раҳи ин ҳаваси супурдан
خیز و ره این هوس سپردن
Бигзор ки диданасту мурдан
بگذار که دیدن است و مردن
Вар ҳастӣ азин ҳаёти дилгир
ور هستی ازین حیات دلگیر
Дар ғамкадаи фироқ май мейр
در غمکده فراق می میر
Маҷнӯн на ба ёри худ расӣдан
مجنون نه به یار خود رسیدن
Не дар ҳамаи умри умед дидан
نی در همه عمر امید دیدن
Бо нўФл гуфт к-эии ситамгар
با نوفل گفت کای ستمگر
эй ваъдаи ту сароб яксар
ای وعده تو سراب یکسر
Ранҷ аз дили ман ба гуфт рафтӣ
رنج از دل من به گفت رفتی
Гуфтӣ ва накардӣ ончӣ гуфтӣ
گفتی و نکردی آنچه گفتی
Лекин на з туаст аз манаст ин
لیکن نه ز توست از من است این
Бар ҳар ки на кӯр равшанаст ин
بر هر که نه کور روشن است این
Номқблими илми броФрохт
نامقبلیم علم برافراخت
Воқболи туро илми биндохт
واقبال تو را علم بینداخت
Ман кӣу сурӯди айши созон
من کی و سرود عیش سازان
Ман кӣу фусуни ишваи бозон
من کی و فسون عشوه بازان
Чун менакунад фусуни маро ба
چون می نکند فسون مرا به
Ошуфтагӣу ҷунуни маро ба
آشفتگی و جنون مرا به
Ин гуфту зи ҷой хеш бархест
این گفت و ز جای خویش برخاست
Рақсон ба навой хеш бархест
رقصان به نوای خویش برخاست
Андохти шукуфаи сони ъамома
انداخت شکوفه سان عمامه
Чун шохи хазони расидаи ҷома
چون شاخ خزان رسیده جامه
Навмеди диляши ранҷа дар бар
نومید دلیش رنجه در بر
намезад чу чанори панҷа бар сар
می زد چو چنار پنجه بر سر
Халқии зи пеши сиришки резон
خلقی ز پیش سرشک ریزان
Ваов хок ба фарқи хеши безон
واو خاک به فرق خویش بیزان
Халқии зи пеш ба дили занони санг
خلقی ز پیش به دل زنان سنگ
Ваов чок фикан ба синаи танг
واو چاک فکن به سینه تنگ
Чун оҳӯии дом ҷуста бигузашт
چون آهوی دام جسته بگذشت
Зон мардуму рӯи ниҳод дар дашт
زان مردم و رو نهاد در دشت
Шуд бози чунонкӣ буд ва ме рафт
شد باز چنانکه بود و می رفت
Венаи замзама май сурӯд ва ме рафт
وین زمزمه می سرود و می رفت
Лайлӣу сарири ъушрату ноз
لیلی و سریر عشرت و ناز
Маҷнӯну нафири шавқи пардоз
مجنون و نفیر شوق پرداز
Лайлӣу Аннан ба дасти даврон
لیلی و عنان به دست دوران
Маҷнӯн ва ба дашти ёри гӯрон
مجنون و به دشت یار گوران
Лайлӣ ва ба ин ва он сабки рӯ
لیلی و به این و آن سبک رو
Маҷнӯн ва ба оҳӯони так ва ду
مجنون و به آهوان تک و دو
Лайлӣу сукӯн ба кӯҳи вазнон
لیلی و سکون به کوه وزنان
Маҷнӯн ва ба кӯҳ бо гавазнон
مجنون و به کوه با گوزنان
Лайлӣу таронаи гӯ ба ҳар кас
لیلی و ترانه گو به هر کس
Маҷнӯну сафири кўФу каркас
مجنون و صفیر کوف و کرکس
Лайлӣу хурӯши чангу харгоҳ
لیلی و خروش چنگ و خرگاه
Маҷнӯну хароши гургу рӯбоҳ
مجنون و خراش گرگ و روباه
Лайлӣ ва чу ма ба қалъаи дорӣ
لیلی و چو مه به قلعه داری
Маҷнӯн ва ба ғори ғами ҳисорӣ
مجنون و به غار غم حصاری
Оре ҳар кас барои корӣаст
آری هر کس برای کاریست
Ҳар шерсозӣ мрғзорист
هر شیر سازی مرغزاریست
Давлат ба дирам харид натавон
دولت به درم خرید نتوان
Айвон ба Ирам кашид натавон
ایوان به ارم کشید نتوان
Он ба ки ба нек ва бад бисозем
آن به که به نیک و بد بسازیم
Ҳар кас ба насиб худ бисозем
هر کس به نصیب خود بسازیم
Гул нест зи хор баҳра гирем
گل نیست ز خار بهره گیریم
Бо хор зӣем то бимирем
با خار زییم تا بمیریم