Райҳони шикани ҳарими ин боғ

ریحان شکن حریم این باغ

Ин бӯ диҳад аз насими ин боғ

این بو دهد از نسیم این باغ

Кони лолаи доғдор ҳар дашт

کان لاله داغدار هر دشت

Аз нўФлу нўФлӣ чу баргашт

از نوفل و نوفلی چو برگشت

Озодаи з ҳар гуруҳ будӣ

آزاده ز هر گروه بودی

Овораи дашту кӯҳ будӣ

آواره دشت و کوه بودی

Ҳар ҷо ки касе з давр дидӣ

هر جا که کسی ز دور دیدی

Чун оҳӯу гӯр азу рамедӣ

چون آهو و گور ازو رمیدی

Як рӯзи фурӯди ҳолу ваҷдаш

یک روز فرود حال و وجدش

Шуд ҷой ба кӯҳсори нҷдш

شد جای به کوهسار نجدش

Ҷои қуллаи кӯҳ хора ме кард

جا قله کوه خاره می کرد

Дар ҳар тарафӣ назора ме кард

در هر طرفی نظاره می کرد

Дида ба диёри Лайлии афканд

دیده به دیار لیلی افکند

Дар кӯзаи зи гиряи силии афканд

در کوزه ز گریه سیلی افکند

Шавқаш ба дарун чу кӯҳ бинишаст

شوقش به درون چو کوه بنشست

Қорўраҳи сабр хирад бишикаст

قاروره صبر خرد بشکست

Пайкӣ талабед каз диёраш

پیکی طلبید کز دیارش

Орад ба ҳарими дили қарораш

آرد به حریم دل قرارش

Гуяд хабар ва баён кунад ҳол

گوید خبر و بیان کند حال

Аз манзили ёру рубъу атлол

از منزل یار و ربع و اطلال

Ногоҳ зи гирди раҳи саводӣ

ناگاه ز گرد ره سوادی

Бинмуд чаҳ дид гирдбодӣ

بنمود چه دید گردبادی

Зон хоки диёри бори баста

زان خاک دیار بار بسته

Парда ба рух аз ғубори баста

پرده به رخ از غبار بسته

Афтод ба саҷда бар заминаш

افتاد به سجده بر زمینش

Бикшод забон ба офариниш

بگشاد زبان به آفرینش

К-эии сӯфии гирди гирди раққос

کای صوفی گرد گرد رقاص

Бе заҳмати по ба раҳравии хос

بی زحمت پا به رهروی خاص

Ваии дашти наварди кӯҳи паймоӣ

وی دشت نورد کوه پیمای

Нагирифта сукӯни ду дам ба як ҷой

نگرفته سکون دو دم به یک جای

Дар пои ту кӯҳу дашти яксон

در پای تو کوه و دشت یکسان

Дар кӯҳ рӯй чу дашти осон

در کوه روی چو دشت آسان

Печон шудаи аждаҳои намое

پیچان شده اژدها نمایی

Бар хеш вале на аждаҳое

بر خویش ولی نه اژدهایی

Сар бар фалаки аждаҳо ки дидаи сет

سر بر فلک اژدها که دیده ست

Ҷавлон зада бар ҳаво ки дидаи сет

جولان زده بر هوا که دیده ست

Хезони нахлии зи хоки густох

خیزان نخلی ز خاک گستاخ

Неи бехи туро падеду неи шох

نی بیخ تو را پدید و نی شاخ

Венаи турфа кигар зи боғи хезӣ

وین طرفه که گر ز باغ خیزی

Мива фиканӣу барги резӣ

میوه فکنی و برگ ریزی

Неи роҳи ту бе ғубори ҳаргиз

نی راه تو بی غبار هرگز

Неи як ҷояти қарори ҳаргиз

نی یک جایت قرار هرگز

Афтодаи ту дарахти чолок

افتاده تو درخت چالاک

Бардошта ту хору хошок

برداشته تو خار و خاشاک

Печида чу дӯдӣ ва на дӯдӣ

پیچیده چو دودی و نه دودی

Даврии зи сиёҳӣу кабӯдӣ

دوری ز سیاهی و کبودی

Пургории кохи сақфи зангор

پرگاری کاخ سقف زنگار

Чун қасри Ирами зи ту сутуни дор

چون قصر ارم ز تو ستون دار

Киштии сет дар оби рубъи маскӯн

کشتی ست در آب ربع مسکون

Ту тирӣу бодбонати гардун

تو تیری و بادبانت گردون

Бар кштўрони дарин нишеман

بر کشتوران درین نشیمن

Вайрони зи ту сад ҳазор хирман

ویران ز تو صد هزار خرمن

Имрӯзи дилам ба синаи хуррам

امروز دلم به سینه خرم

Аз мақдам туаст хайри мақдам

از مقدم توست خیر مقدم

Сӯем ки шудаи сети раҳнамоят

سویم که شده ست رهنمایت

Ҷони боди фидои хоки поят

جان باد فدای خاک پایت

Бар ман зи раҳи карами гузаштӣ

بر من ز ره کرم گذشتی

Вороми ман рамидаи гаштӣ

وآرام من رمیده گشتی

Аз манзили ёри бастае бор

از منزل یار بسته ای بار

Коед зи ту буии машки тотор

کاید ز تو بوی مشک تاتار

Ин хок ки атр маҳмил туаст

این خاک که عطر محمل توست

Чун нофаи чин ҳамоил туаст

چون نافه چین حمایل توست

Гар аз дар ӯст бар серуми рез

گر از در اوست بر سرم ریز

Чун серума ба дидаи терми рез

چون سرمه به دیده ترم ریز

Хошоки ту каши шамем машк аст

خاشاک تو کش شمیم مشک است

Райҳонтарӣу авд хушк аст

ریحان تری و عود خشک است

Зон оташи ман баланди гардон

زان آتش من بلند گردان

Бар ваии дили ман сапанди гардон

بر وی دل من سپند گردان

Зон ҷону ҷаҳони хабар чаҳ дорӣ

زان جان و جهان خبر چه داری

Бигушоӣ забон ба ҳар чаҳ дорӣ

بگشای زبان به هر چه داری

Бе ӯ дили ман зи ғусса хӯн аст

بی او دل من ز غصه خون است

Бе ман дил ӯ бигӯ ки чун аст

بی من دل او بگو که چون است

Аз ёд ваем Фромшӣ нест

از یاد ویم فرامشی نیست

Вази ҳарфи вафоаш хомшӣ нест

وز حرف وفاش خامشی نیست

Ҳаргизи гузарам ба дил наонаш

هرگز گذرم به دل نهانش

Ҷунбад ба ҳадиси ман забонаш

جنبد به حدیث من زبانش

Ҳайҳот чаҳ ҷои ин савол аст

هیهات چه جای این سؤال است

Дорам ҳавасӣ вале маҳол аст

دارم هوسی ولی محال است

Шаҳи баҳри гадо куҷо кашад оҳ

شه بهر گدا کجا کشد آه

Маи сӯии сҳо кӣ афканди роҳ

مه سوی سها کی افکند راه

Шаб кист туфайлии сагонаш

شب کیست طفیلی سگانش

Судаи сари худ бар остонаш

سوده سر خود بر آستانش

ӯ карда ба болаши хуши оҳанг

او کرده به بالش خوش آهنگ

Бар бистари ғами сари ману санг

بر بستر غم سر من و سنگ

ӯ дода ба маҳди айши паҳлу

او داده به مهد عیش پهلو

Ман хуфта ба хок хорем рӯ

من خفته به خاک خواریم رو

Чун рӯз шавад зи хоби хезад

چون روز شود ز خواب خیزد

Бар лолатар гулоби резад

بر لاله تر گلاب ریزد

Аввали сӯй ӯ ки ме гароед

اول سوی او که می گراید

Дида ба Рахш ки май кушояд

دیده به رخش که می گشاید

Гирди дмнши зи ман бадал нест

گرد دمنش ز من بدل نیست

Гриндаҳ чу ман бар он тлл нест

گرینده چو من بر آن طلل نیست

Аз давр ки мекунад нигоҳаш

از دور که می کند نگاهش

Дар тўФ ба гирди хаймаи гоҳаш

در طوف به گرد خیمه گاهش

Онҷо ки шавад ба ишваи хандон

آنجا که شود به عشوه خندان

Гиря ки кунад зи дардмандон

گریه که کند ز دردمندان

Ваон дам ки шавад зи лаби шикаррез

وان دم که شود ز لب شکرریز

Дандони тамаъ ки мекунад тез

دندان طمع که می کند تیز

Гоҳе ки буд ба ҳўдҷши ҷой

گاهی که بود به هودجش جای

Дар роҳи талаб ки май наад пой

در راه طلب که می نهد پای

Рӯзӣ ки қадам наад ба маҳмил

روزی که قدم نهد به محمل

зи об мижа кист монда дар гул

ز آب مژه کیست مانده در گل

Шабҳо ки ба хонааш мақом аст

شبها که به خانه اش مقام است

Бинишаста ба пос ӯ кадом аст

بنشسته به پاس او کدام است

Бино ба Рахши касон ва ман кӯр

بینا به رخش کسان و من کور

Наздики ҳама ба ӯ ва ман давр

نزدیک همه به او و من دور

Ту боди сбкрўӣ ва ман хок

تو باد سبکروی و من خاک

Ту сарсар ва ман шикастаи хошок

تو صرصر و من شکسته خاشاک

Гоҳе ки ба сӯй ӯ зании рой

گاهی که به سوی او زنی رای

Бурдор ба дасти лутфам аз ҷой

بردار به دست لطفم از جای

Чун хоки раҳам ба кӯй ӯ бар

چون خاک رهم به کوی او بر

Хошоки осо ба сӯй ӯ бар

خاشاک آسا به سوی او بر

То бар сари роҳ ӯ нишинам

تا بر سر راه او نشینم

Як бор дигар Рахши бубинам

یک بار دگر رخش ببینم

Вар зонка ним бад-ӣни сазовор

ور زانکه نیم بدین سزاوار

Бигзор марои ғарибу бемор

بگذار مرا غریب و بیمار

Беморӣ ман бигӯӣ бо ӯ

بیماری من بگوی با او

Венаи зорӣ ман бигӯӣ бо ӯ

وین زاری من بگوی با او

К-эии коми дилу муроди ҷонам

کای کام دل و مراد جانم

Бенаии чашми хўнФшонм

بینایی چشم خونفشانم

Зон рӯз ки монда аз ту даврам

زان روز که مانده از تو دورم

То занн набарӣ ки ман сабурам

تا ظن نبری که من صبورم

Ҷону дили пора пора дорам

جان و دل پاره پاره دارم

Лекин чаҳ кунам чаҳ чора дорам

لیکن چه کنم چه چاره دارم

Ҳар тан ки зи ҷон ба доғи дўрист

هر تن که ز جان به داغ دوریست

Танҳоӣ ӯ на аз сабурӣаст

تنهایی او نه از صبوریست

Хоҳад ки зи ҷон ҷудо намонад

خواهد که ز جان جدا نماند

Лекин чаҳ кунад наме тавонад

لیکن چه کند نمی تواند

Ҳар ҳила ки буд озмудам

هر حیله که بود آزمودم

Неи сулҳ ва на ҷанг дошт судам

نی صلح و نه جنگ داشت سودم

Судии надиҳад чу нест тақдир

سودی ندهد چو نیست تقدیر

Неи саъии ҷавон на ҳиммати пер

نی سعی جوان نه همت پیر

Зини пас ману доғи ноМуродӣ

زین پس من و داغ نامرادی

Афтони хезон ба кӯҳу водӣ

افتان خیزان به کوه و وادی

Уфтами шабҳо чу нотавонӣ

افتم شب ها چو ناتوانی

Хезам ба саҳар чу ним ҷонӣ

خیزم به سحر چو نیم جانی

Донам ки дили ту низ хӯн аст

دانم که دل تو نیز خون است

Вази дасти ту чораам бурун аст

وز دست تو چاره ام برون است

Лекин бикун ӣнқадар ки борӣ

لیکن بکن اینقدر که باری

Дар домани кӯҳу кунҷи ғорӣ

در دامن کوه و کنج غاری

Чун бе ту ба сар расад ҳаётам

چون بی تو به سر رسد حیاتم

Ёдӣ бикунӣ пас аз вафотам

یادی بکنی پس از وفاتم

Ин гуфт ва чу подшоҳи ховар

این گفت و چو پادشاه خاور

Бигусасти таноби хаймаи зар

بگسست طناب خیمه زر

Зад чарх ба арсаи замона

زد چرخ به عرصه زمانه

Бар расми араби сиёҳи хона

بر رسم عرب سیاه خانه

Мискини сари худ ба хора биниҳод

مسکین سر خود به خاره بنهاد

Бар бистари хор бе худ афтод

بر بستر خار بی خود افتاد

Чашмаши ҳамаи шаб ба хоб нағунуд

چشمش همه شب به خواب نغنود

Биҳуш фитод хобаши ин буд

بیهوش فتاد خوابش این بود