эй ашҳби шбрўи ту аз нур

ای اشهب شبرو تو از نور

Аз зулмати ҷисми пайкараши давр

از ظلمت جسم پیکرش دور

Аз зардаи меҳри грмрўтр

از زرده مهر گرمروتر

Вази хинги сипеҳри тиздў тар

وز خنگ سپهر تیزدو تر

Бар ҳар чаҳ фиканда нури дида

بر هر چه فکنده نور دیده

Бо нур ба ҳам ба он расида

با نور به هم به آن رسیده

Неи рнҷкши замини сам ӯ

نی رنجکش زمین سم او

Неи дастхуши сабои дам ӯ

نی دستخوش صبا دم او

Рониши зи нишони доғи сода

رانش ز نشان داغ ساده

Бо доғи ту дар биҳишти зода

با داغ تو در بهشت زاده

Хзрои фалаки чрогаҳ ӯ ро

خضرای فلک چراگه او را

Бар дидаи равшанони раҳ ӯ ро

بر دیده روشنان ره او را

Об аз нами слсбили хӯрда

آب از نم سلسبیل خورده

Сабақ аз пари Ҷабраили барда

سبق از پر جبرئیل برده

Бартар будаш сипеҳр кун сам

برتر بودش سپهر کن سم

Аз наъли ҳилолу мехи анҷум

از نعل هلال و میخ انجم

Борӣку хамидаи пайкари моҳ

باریک و خمیده پیکر ماه

Гардад чу рикоб ҳар сари моҳ

گردد چو رکاب هر سر ماه

Бошад з рикобяш хӯрд бар

باشد ز رکابیش خورد بر

Пои ту ба ӯ дароварди сар

پای تو به او درآورد سر

эй пояи аввали ту миъроҷ

ای پایه اول تو معراج

Наълин ту фарқи аршро тоҷ

نعلین تو فرق عرش را تاج

Умрӣ ба ҳазор дидаи афлок

عمری به هزار دیده افلاک

Гардид ба гирди хиттаи хок

گردید به گرد خطه خاک

То кӣ ту ба дида аш наҳй пой

تا کی تو به دیده اش نهی پای

Созӣ бар сар чу афсараши ҷой

سازی بر سر چو افسرش جای

Он шаб ки ба сайри осмонӣ

آن شب که به سیر آسمانی

Рафтӣ з саройам ҳоне

رفتی ز سرای ام هانی

Дар пўиаҳи барроқи зери рант

در پویه براق زیر رانت

Ҷбрил чу барқ дар Аннанат

جبریل چو برق در عنانت

Бардошти қадами зи реги бтҳо

برداشت قدم ز ریگ بطحا

Афрошти илм ба санги ақсо

افراشت علم به سنگ اقصی

Бар хайли русул эмомят дод

بر خیل رسل امامیت داد

Дар сайри сбл тамомият дод

در سیر سبل تمامیت داد

Ин ҳафт бисот дар навиштӣ

این هفت بساط در نوشتی

Вази чор работ даргузаштӣ

وز چار رباط درگذشتی

Дар манзили ма мақом кардӣ

در منزل مه مقام کردی

Кори вай азон тамом кардӣ

کار وی ازان تمام کردی

Баҳри қидмати тамом сар шуд

بهر قدمت تمام سر شد

Бар чарх ба сарварӣ смр шуд

بر چرخ به سروری سمر شد

Котиби зи ту ҳарфи ростии ҷуст

کاتب ز تو حرف راستی جست

Аз ҳар чаҳ на рости лавҳи худ шаст

از هر چه نه راست لوح خود شست

Чун хомаи ниҳод бар хатати сар

چون خامه نهاد بر خطت سر

Аз мадҳ ту дод зеби дафтар

از مدح تو داد زیب دفتر

Зуҳраи з ту ёфт муждаи хос

زهره ز تو یافت مژده خاص

Шуд чанги занони завқи раққос

شد چنگ زنان ذوق رقاص

намерафт раҳат ба гесуии чанг

می رفت رهت به گیسوی چنگ

наме сохт ба поибўсти оҳанг

می ساخت به پایبوست آهنگ

Буд оинаи сайқали хуршед

بود آینه صیقل خورشید

Аксии зи рух ту дошт умед

عکسی ز رخ تو داشت امید

Аз рӯй ту лъмаҳ эй бар он тофт

از روی تو لعمه ای بر آن تافت

Рухшандагии ин ҳама азон ёфт

رخشندگی این همه ازان یافت

Баҳроми зи дасти ханҷари афканд

بهرام ز دست خنجر افکند

Зери сами мураккабати сроФкнд

زیر سم مرکبت سرافکند

Дар човушии раҳати камари баст

در چاوشی رهت کمر بست

Вази фахри кулоҳ гӯша бишикаст

وز فخر کلاه گوشه بشکست

Бар хӯрда чу нуқтаи муштарии мушт

بر خورده چو نقطه مشتری مشت

Карда ба ту рӯ , ба меҳру маи пушт

کرده به تو رو، به مهر و مه پشت

Чу соя фитод дар қафоят

چو سایه فتاد در قفایت

То серумаи хиради зхоки поят

تا سرمه خرد زخاک پایت

Кайвон ки бар ин ҳисори олӣ

کیوان که بر این حصار عالی

Машҳур буд ба кўтўолӣ

مشهور بود به کوتوالی

Бо ту ба хилофи пои ниФшрд

با تو به خلاف پا نیفشرد

Рӯй ту бидид ва қалъа биспурад

روی تو بدید و قلعه بسپرد

Аз боми Зуҳал урӯҷ кардӣ

از بام زحل عروج کردی

Ҷо бар фалак албрўҷ кардӣ

جا بر فلک البروج کردی

Аз ахтари пари дўозаҳи бурҷ

از اختر پر دوازه برج

Ҳамчун аз дар дувоздаҳ бурҷ

همچون از در دوازده برج

Карданд муқаддасони нисорат

کردند مقدسان نثارت

Аз тӯҳфаи хеши шармсорат

از تحفه خویش شرمسارت

Аз нақши ҷаҳонёни муқаддас

از نقش جهانیان مقدس

Бастии нақшӣ ба чархи атлас

بستی نقشی به چرخ اطلس

Курсӣ ба замин чу фаршат афтод

کرسی به زمین چو فرشت افتاد

Зонҷои соя ба аршат афтод

زانجا سایه به عرشت افتاد

Бар арши зи соя ?ут рамедӣ

بر عرش ز سایه ات رمیدی

Маҳмили сӯии воя ?ут кашидӣ

محمل سوی وایه ات کشیدی

Аз шшдраҳ ҷиҳат биҷустӣ

از ششدره جهت بجستی

Вази танагии рӯзу шаби брстӣ

وز تنگی روز و شب برستی

Мулкӣ дидӣ дар ӯ макони не

ملکی دیدی در او مکان نی

Тмиизи замину осмони не

تمییز زمین و آسمان نی

Кардӣ зи анояти паёпай

کردی ز عنایت پیاپی

Ҳафтод ҳазор пардаро тай

هفتاد هزار پرده را طی

Бе пардаи ҷамол дӯст дидӣ

بی پرده جمال دوست دیدی

Вази парда ба пардагӣ раседӣ

وز پرده به پردگی رسیدی

Гаштии ҳамаи дидаи пой то фарқ

گشتی همه دیده پای تا فرق

Дар партави нур ӯ шудӣ ғарқ

در پرتو نور او شدی غرق

Кардӣ ҳамаи коинотро гум

کردی همه کاینات را گم

Чун қатра ба мўҷхизи қулзум

چون قطره به موجخیز قلزم

Гӯшти зи забон бе забонӣ

گوشت ز زبان بی زبانی

Бишунид каломи ҷовдонӣ

بشنید کلام جاودانی

Зарроти ҳақиқат ту шуд гӯш

ذرات حقیقت تو شد گوش

Гӯшти з ҷаҳот раст чун ҳуш

گوشت ز جهات رست چون هوش

Дарёфт ба тезҳӯшии завқ

دریافت به تیزهوشی ذوق

Аз таҳти ҳамон ҳадис каз фавқ

از تحت همان حدیث کز فوق

Ҳар нукта азон шунида пок

هر نکته ازان شنیده پاک

Сармояи сад ҳазор идрок

سرمایه صد هزار ادراک

Таврот кулем азон наДоӣ

تورات کلیم ازان ندایی

Инҷили Масеҳ азон садое

انجیل مسیح ازان صدایی

Бар сақфи забарҷадӣ ки рафтӣ

بر سقف زبرجدی که رفتی

Зон хубтар омадӣ ки рафтӣ

زان خوبتر آمدی که رفتی

Чун зи авҷ сипеҳр омадӣ боз

چون ز اوج سپهر آمدی باز

Ма рафтӣ ва меҳр омадӣ боз

مه رفتی و مهر آمدی باز

Шуд олами тира аз ту пари нур

شد عالم تیره از تو پر نور

Вайронаи гетӣ аз ту маъмур

ویرانه گیتی از تو معمور

Нури ту миёни ҷони ншинод

نور تو میان جان نشیناد

Бе нури ту каси ҷаҳони мубиноад

بی نور تو کس جهان مبیناد