Дурдонаи фуруши дарҷи ин дарҷ
دردانه فروش درج این درج
Ин гавҳари ҳарфро кунад харҷ
این گوهر حرف را کند خرج
Кон аз садафи шарафи маин дар
کان از صدف شرف مهین در
Ваон на садаф аз фурӯғ ӯ пар
وان نه صدف از فروغ او پر
Он бонӯии ҳиҷлаи никуӣ
آن بانوی حجله نکویی
Ваон бонии кохи хубрӯе
وان بانی کاخ خوبرویی
Он моҳи фалаки ҳисорӣ аз вай
آن ماه فلک حصاری از وی
Ваон пари мау хури иморӣ аз вай
وان پر مه و خور عماری از وی
Шамъи ҳарами бузургворӣ
شمع حرم بزرگواری
Сайёраи бурҷи номадорӣ
سیاره برج نامداری
Оҳӯии дмни ғизоли атлол
آهوی دمن غزال اطلال
Парвини ақди ҳилоли халхол
پروین عقد هلال خلخال
Чун гавҳари силк дайгарӣ шуд
چون گوهر سلک دیگری شد
Ороиши тоҷ сарварӣ шуд
آرایش تاج سروری شد
Яъне ҷуфти маӣ чу худ тоқ
یعنی جفت مهی چو خود طاق
Машҳур ба некуӣ дар офоқ
مشهور به نیکویی در آفاق
Пайвастаи зи кори худ хаҷал буд
پیوسته ز کار خود خجل بود
Вази ошиқи хеши мунфаил буд
وز عاشق خویش منفعل بود
Тарсид ки он гумонаш уфтад
ترسید که آن گمانش افتد
Вондри хотир чунонаш уфтад
واندر خاطر چنانش افتد
Кӯи пушт ба дўстор худ кард
کو پشت به دوستار خود کرد
Ваон ҷуфт ба ихтиёр худ кард
وان جفت به اختیار خود کرد
Бо суҳбат вай гирифт ором
با صحبت وی گرفت آرام
Вази лаби шукраши ниҳод дар ком
وز لب شکرش نهاد در کام
Бар ганҷи мурод даст додаш
بر گنج مراد دست دادش
Дар дасти калиди он ниҳодаш
در دست کلید آن نهادش
Тадбир наёфт ғайри азин ҳеҷ
تدبیر نیافت غیر ازین هیچ
Кони қиссаи дарди печ дар печ
کان قصه درد پیچ در پیچ
Дар таии саҳифаи мтўл
در طی صحیفه مطول
Чун зулфи сиёҳи худ мусалсал
چون زلف سیاه خود مسلسل
Таҳрир кунад ба хӯни дида
تحریر کند به خون دیده
Аз хома ҳар мижаи чакида
از خامه هر مژه چکیده
Унвони ҳамаи дарди ҳамчуи мазмун
عنوان همه درد همچو مضمون
Ирсол кунад ба сӯии маҷнӯн
ارسال کند به سوی مجنون
Ин доъия чун ба хотир оварад
این داعیه چون به خاطر آورد
Он номаи синаи сӯзро кард
آن نامه سینه سوز را کرد
Оғоз ба номи эзади пок
آغاز به نام ایزد پاک
Таскини даҳ бедилони ғамнок
تسکین ده بیدلان غمناک
Аз абрӯии некӯони камони соз
از ابروی نیکوان کمان ساز
Вази ғамзаи хаданг фитна андоз
وز غمزه خدنگ فتنه انداز
Рухсораи шоҳиди гули орой
رخساره شاهد گل آرای
Муштоқии ҷони булбули афзой
مشتاقی جان بلبل افزای
Дармон кун дарди дарднокон
درمان کن درد دردناکان
Марҳам на риши синаи чокон
مرهم نه ریش سینه چاکان
Аз барқи ҷамоли дайну дили сӯз
از برق جمال دین و دل سوز
Вази субҳи висоли дидаи афрӯз
وز صبح وصال دیده افروز
Дебочаи нома чун рақам зад
دیباچه نامه چون رقم زد
Аз сӯрати ҳоли хеш дам зад
از صورت حال خویش دم زد
Кини нома ки тоза достонӣаст
کین نامه که تازه داستانیست
Аз длшдаҳ эй ба длстонист
از دلشده ای به دلستانیست
Он монда ба кунҷи ноМуродӣ
آن مانده به کنج نامرادی
Венаи рондаи фарс ба дашту водӣ
وین رانده فرس به دشت و وادی
Он пой ба домани ғаромат
آن پای به دامن غرامت
Вена рӯй ба кӯчаи маломат
وین روی به کوچه ملامت
Неи неи ғалатами з бе забонӣ
نی نی غلطم ز بی زبانی
Пешаш ба сухан шукр фишонӣ
پیشش به سخن شکر فشانی
Яъне зи ман ба доми баста
یعنی ز من به دام بسته
Наздики ту эй зи доми ҷуста
نزدیک تو ای ز دام جسته
эй рафтаи зи ҳамдамони сӯии дашт
ای رفته ز همدمان سوی دشت
Ҳамроҳи ту неи ҷузи оҳӯии дашт
همراه تو نی جز آهوی دشت
Аз дард ту бошад оҳӯи огоҳ
از درد تو باشد آهو آگاه
Бошад зи се ҳарф ӯ ду ҳарфи оҳ
باشد ز سه حرف او دو حرف آه
эй ҷустаи зи муҳаррамони худ давр
ای جسته ز محرمان خود دور
Аз тезтакят дар ҳасади гӯр
از تیزتکیت در حسد گور
Кун тези сӯии ман ин так ва тоз
کن تیز سوی من این تک و تاز
Дар гӯри ҳасад оташ андоз
در گور حسد آتش انداز
эй ашк фишон ба ҳар гавазнӣ
ای اشک فشان به هر گوزنی
Аз бори дили ту кӯҳи вазнӣ
از بار دل تو کوه وزنی
Худро зини вазн агар раҳанд
خود را زین وزن اگر رهاند
Пайдо бошад казу чаҳ монад
پیدا باشد کزو چه ماند
эй зотлс ва хаз туро канора
ای زاطلس و خز تو را کناره
Паҳлавии ту хуш ба хору хора
پهلوی تو خوش به خار و خاره
Аз мо карда канора чунӣ
از ما کرده کناره چونی
Афтода ба хору хора чунӣ
افتاده به خار و خاره چونی
Сар бо ки ҳаме наҳй ба болин
سر با که همی نهی به بالین
Ҳамхоби ке ба як ниҳолин
همخواب کیی به یک نهالین
Бар маҳди шабат ки май наад гом
بر مهد شبت که می نهد گام
Вази шаҳди лабат ки мехӯрд ком
وز شهد لبت که می خورد کام
Бпсўдаҳ ба даст роҳатат кист
بپسوده به دست راحتت کیست
Марҳами бахш ҷароҳатат кист
مرهم بخش جراحتت کیست
Шабҳо кафи пои ту ки бинад
شبها کف پای تو که بیند
Хор аз кафи пои ту ки чӣанд
خار از کف پای تو که چیند
Хонат ки наад ба чошт ё шом
خوانت که نهد به چاشت یا شام
Ҳамхон ту кист ҷузи даду дом
همخوان تو کیست جز دد و دام
Бо ин ҳама шукр кун ки борӣ
با این همه شکر کن که باری
Набӯд чу миннат ба синаи борӣ
نبود چو منت به سینه باری
Борӣ чаҳ ки кӯҳҳои андӯҳ
باری چه که کوههای اندوه
Ҳар зарра азон ба ҷои сад кӯҳ
هر ذره ازان به جای صد کوه
Панди падару ҷафои модар
پند پدر و جفای مادر
Дарди сару моҷарои шавҳар
درد سر و ماجرای شوهر
Рӯзону шубони ним замонӣ
روزان و شبان نیم زمانی
Давр аз назари нигоҳбонӣ
دور از نظر نگاهبانی
Чун оҳи кашами назар ба роҳат
چون آه کشم نظر به راهت
Гуяд ки барои кист оҳат
گوید که برای کیست آهت
Вар гиря кунам зи доғи ҳурмон
ور گریه کنم ز داغ حرمان
Гуяд ки ба гиря нест фармон
گوید که به گریه نیست فرمان
Вази хонаи нуҳум чу пои берун
وز خانه نهم چو پای بیرون
Гуяд ки з дар меЭй берун
گوید که ز در میای بیرون
Вар рӯй нуҳум ба чашмаи об
ور روی نهم به چشمه آب
Гуяд ки зи чашма рӯй бартоб
گوید که ز چشمه روی برتاب
Вар ҷой кунам ба арсаи дашт
ور جای کنم به عرصه دشت
Гуяд то кӣ чунин тавон гашт
گوید تا کی چنین توان گشت
Даврон чу гулам ба нози пурвирд
دوران چو گلم به ناز پرورد
Вази хори ситеза ғунча ам кард
وز خار ستیزه غنچه ام کرد
Шавҳар кардан на кори ман буд
شوهر کردن نه کار من بود
Корӣ на ба ихтиёри ман буд
کاری نه به اختیار من بود
Аз модар ва аз падар шуд ин кор
از مادر و از پدر شد این کار
Зишон ба дилам халид ин хор
زیشان به دلم خلید این خار
Ҳар кас ки чу гули рухи ту дидаи сет
هر کس که چو گل رخ تو دیده ست
ё буии ту аз сабо шунида сет
یا بوی تو از صبا شنیده ست
Кӣ дида ба ҳар касе кунад боз
کی دیده به هر کسی کند باز
ё суҳбат ҳар хасӣ кунад соз
یا صحبت هر خسی کند ساز
Ҳмхўобаҳи ман набӯдаи ҳаргиз
همخوابه من نبوده هرگز
Сар бар сар ман насуда ҳаргиз
سر بر سر من نسوده هرگز
Неи даст ки гирад остинам
نی دست که گیرد آستینم
Неи пой ки биспурад заминам
نی پای که بسپرد زمینم
Гашта зи ман хароби маҳҷӯр
گشته ز من خراب مهجور
Қонеъ ба нигоҳии он ҳам аз давр
قانع به نگاهی آن هم از دور
Зини ғами рӯзаши шабии сети торик
زین غم روزش شبی ست تاریک
Зини ранҷи таниш чу мӯии бояк
زین رنج تنش چو موی بایک
Вази кашмакаши ғамаши з ҳар сӯй
وز کشمکش غمش ز هر سوی
Наздик гусастанаст он мӯӣ
نزدیک گسستن است آن موی
Он мӯаст ҳиҷобро баҳона
آن موست حجاب را بهانه
Хуши онкӣ бар уфтад аз миёна
خوش آنکه بر افتد از میانه
Торўии ту бе ҳиҷоби байнам
تاروی تو بی حجاب بینم
Хуршеди ту бе саҳоби байнам
خورشید تو بی سحاب بینم
Нома ки шуд аз ҳиҷоби бунёд
نامه که شد از حجاب بنیاد
Охир чу ба беҳиҷобӣ афтод
آخر چو به بی حجابی افتاد
Зад хотами меҳри ахттомш
زد خاتم مهر اختتامش
Аз ҳалқа мему ассаломаш
از حلقه میم و السلامش
Печид чу дарҷи айши ошиқ
پیچید چو درج عیش عاشق
Аз дасти рафиқи номувофиқ
از دست رفیق ناموافق
Бинвишт бар он зи чашми пурхӯн
بنوشت بر آن ز چشم پرخون
Комрзодши худои бичўн
کامرزادش خدای بیچون
Каз кулбаи ғам ба кӯии ҳиҷрон
کز کلبه غم به کوی هجران
Дар шаҳри балои зи малики ҳурмон
در شهر بلا ز ملک حرمان
Пурсади хабарии зи умри сирӣ
پرسد خبری ز عمر سیری
Бар шеваи ҷондҳии далерӣ
بر شیوه جاندهی دلیری
Ваон ҳарфи вафои бадви расонад
وان حرف وفا بدو رساند
То ҳоли асири худ бидонад
تا حال اسیر خود بداند