Неи боду зи боди гарми рӯтар

نی باد و ز باد گرم روتر

Неи сайлу зи сайли тиздўтр

نی سیل و ز سیل تیزدوتر

Наниҳода ҳануз чашм бар ҳам

ننهاده هنوز چشم بر هم

Пайваст чу каъбаи рӯ ба замзам

پیوست چو کعبه رو به زمزم

Домани зи ғубор раҳ барафшонад

دامن ز غبار ره برافشاند

Уштур ба канори чашмаи хобоанд

اشتر به کنار چشمه خواباند

Чун Хизр ба чашмасор пайваст

چون خضر به چشمه سار پیوست

Хӯрд обӣ ва хзрўор бинишаст

خورد آبی و خضروار بنشست

Лайлӣ гуфташ ки аз куҷое

لیلی گفتش که از کجایی

Коед зи ту буии ошноӣ

کاید ز تو بوی آشنایی

Гуфто ки зи хоки поки нҷдм

گفتا که ز خاک پاک نجدم

Кӯҳл басараст хоки нҷдм

کحل بصر است خاک نجدم

Зон хок сиришта шуд гули ман

زان خاک سرشته شد گل من

Зон гули шгФд чу гули дили ман

زان گل شگفد چو گل دل من

Лайлии гуфто ки талхкомӣ

لیلی گفتا که تلخکامی

Маҷнӯни лақабӣу Қайси номӣ

مجنون لقبی و قیس نامی

Саргашта дар он диёр гардад

سرگشته در آن دیار گردد

Ғмдидаҳ ва сӯгвор гардад

غمدیده و سوگوار گردد

Ҳеҷат ба вай ошноӣӣ ҳаст

هیچت به وی آشناییی هست

Имкони забон гушойе ҳаст

امکان زبان گشاییی هست

Гуфтои балӣ ошноӣ ӯем

گفتا بلی آشنای اویم

Сар дар кнФ вафоӣ ӯем

سر در کنف وفای اویم

Бастаи камарам ба дӯстдоряш

بسته کمرم به دوستداریش

Бигушодаи забон ба ғмгсориш

بگشاده زبان به غمگساریش

Ҳар ҷо бошам дуоаш гӯям

هر جا باشم دعاش گویم

Таскини дил аз худоаш ҷӯям

تسکین دل از خداش جویم

Лайлии гуфто ки дар чаҳ кор аст

لیلی گفتا که در چه کار است

Гуфто ки зи дарди ишқ зор аст

گفتا که ز درد عشق زار است

Ҳамвора зи мардумони рамида

همواره ز مردمان رمیده

Бо ваҳш рамида орамида

با وحش رمیده آرمیده

Гуҳ қофия хон фарози сангӣ

گه قافیه خوان فراز سنگی

Санг аз ҷигараши гирифтаи рангӣ

سنگ از جگرش گرفته رنگی

Гуҳи замзамаи гӯ ба кунҷи ғорӣ

گه زمزمه گو به کنج غاری

Бар чеҳра ӯ ғами ғуборӣ

بر چهره او غم غباری

Лайлии гуфто ки эй хирадманд

لیلی گفتا که ای خردمند

Доне ки ба ишқ кист дар банд

دانی که به عشق کیست در بند

Гуфтои оре ба ёди Лайлӣ

گفتا آری به یاد لیلی

Ҳар дам ронад зи дидаи силӣ

هر دم راند ز دیده سیلی

Лайлии ҷӯён ба пои хезад

لیلی جویان به پای خیزد

Лайлии гӯйони сиришки резад

لیلی گویان سرشک ریزد

Аз ҳар чаҳ наад фалак ба хониш

از هر چه نهد فلک به خوانش

Ин ном буд ғизои ҷонаш

این نام بود غذای جانش

ӯро ба забон ҳамин равад ном

او را به زبان همین رود نام

Ваовро зи забони ҳамин буд ком

واو را ز زبان همین بود کام

Лайлии зи мижаи сиришки хӯни рехт

لیلی ز مژه سرشک خون ریخت

Ва асрори ниҳони зи дили буруни рехт

و اسرار نهان ز دل برون ریخت

Гуфто ки манам муроди ҷонаш

گفتا که منم مراد جانش

Ваон ном манаст бар забонаш

وان نام من است بر زبانش

Аз дард манаст синааш доғ

از درد من است سینه اش داغ

Вази ёд манаст хотираши боғ

وز یاد من است خاطرش باغ

Сармояи сӯз ӯ манам ман

سرمایه سوز او منم من

Равшан кун рӯз ӯ манам ман

روشن کن روز او منم من

Ман низ ба ҷон хароб ӯем

من نیز به جان خراب اویم

Бар оташи ғам кабоб ӯем

بر آتش غم کباب اویم

Ваов бехабар аз харобии ман

واو بی خبر از خرابی من

Ғофили зи ҷгркбобии ман

غافل ز جگرکبابی من

Ҷонам ба фидоат агар туоне

جانم به فدات اگر توانی

Каз ман хабарӣ ба ваии расонӣ

کز من خبری به وی رسانی

Дарҷӣ дорам ба хӯни навишта

درجی دارم به خون نوشته

Беруну дарун ба хӯн сиришта

بیرون و درون به خون سرشته

Хоҳам бабрии з рӯй ёрӣ

خواهم ببری ز روی یاری

Онро ва ба даст ӯ сипорӣ

آن را و به دست او سپاری

Ойини вафо гарӣ кунӣ соз

آیین وفا گری کنی ساز

Вории сӯии ман ҷавоби он боз

وآری سوی من جواب آن باز

Дардии бабрӣу доғии оре

دردی ببری و داغی آری

Шамъии бидиҳии чароғии оре

شمعی بدهی چراغی آری

Бархест ба пои он ҷавонмард

برخاست به پای آن جوانمرد

К-эии маҷнӯнро дил аз ту пари дард

کای مجنون را دل از تو پر درد

Миннат дорам ба ҷон бакӯшам

منت دارم به جان بکوشم

Колои туро ба ҷони фурушам

کالای تو را به جان فروشم

Ҳар ҳарфӣ азон ба чашми маҷнӯн

هر حرفی ازان به چشم مجنون

Ҷонӣаст ба қадар балки афзӯн

جانیست به قدر بلکه افزون

Лутфӣ ба азин ҳаме надонам

لطفی به ازین همی ندانم

Кини млтФаҳро ба ваии расонам

کین ملطفه را به وی رسانم

Шуд Лайлиро даруни зи ғами шод

شد لیلی را درون ز غم شاد

Ваон номаи зи ҷайб хеш бикшод

وان نامه ز جیب خویش بگشاد

Печид дар он ба орзӯе

پیچید در آن به آرزویی

Барги коҳӣу тори мӯе

برگ کاهی و تار مویی

Яъне зон рӯз каз ту фардам

یعنی زان روز کز تو فردم

Чун мӯи зорам чу коҳи зардам

چون مو زارم چو کاه زردم

Вонгоаҳи онро ба нома бар дод

وانگاه آن را به نامه بر داد

Бо дилбар номвар фиристод

با دلبر نامور فرستاد

Чун нома бар он гирифта бурҷаст

چون نامه بر آن گرفته برجست

Бар ноқа раҳнавард бинишаст

بر ناقه رهنورد بنشست

Шуд роҳила тоз роҳи маҷнӯн

شد راحله تاز راه مجنون

Моил ба қароргоҳи маҷнӯн

مایل به قرارگاه مجنون

Онҷо чу расед бе каму кост

آنجا چو رسید بی کم و کاست

Бисёр давид аз чапу рост

بسیار دوید از چپ و راست

Аз вай асарӣ наёфт онҷо

از وی اثری نیافت آنجا

Зини ғами ҷигараши шикофти онҷо

زین غم جگرش شکافت آنجا

Зад гом ба сояи гоҳи сангӣ

زد گام به سایه گاه سنگی

Косоид азон талаби дирангӣ

کاساید ازان طلب درنگی

Дидаш ки чу мастии аўФтодаҳ

دیدش که چو مستی اوفتاده

Дастури хиради з даст дода

دستور خرد ز دست داده

Дар хоб на лек чашми баста

در خواب نه لیک چشم بسته

Бедор вале зи хеши руста

بیدار ولی ز خویش رسته

Ҷисмаши ӣнҷоу ҷон дигар ҷой

جسمش اینجا و جان دگر جای

Пайдои ӣнҷо ниҳодангар ҷой

پیدا اینجا نهادن گر جای

Аз гардиши моҳу меҳри берун

از گردش ماه و مهر بیرون

Вази доираи сипеҳри берун

وز دایره سپهر بیرون

Аз даъвии ошиқии бурӣда

از دعوی عاشقی بریده

Вази маъшӯқӣ Аннан кашида

وز معشوقی عنان کشیده

Мустағриқи баҳр ишқ гашта

مستغرق بحر عشق گشته

Ваз ҳар чаҳ на ишқ дар гузашта

وز هر چه نه عشق در گذشته

Қосид ҳар чанд ҳила ангехт

قاصد هر چند حیله انگیخت

То буд ки ба вай тавонад омехт

تا بود که به وی تواند آمیخت

Он ҳила надошт ҳеҷ судаш

آن حیله نداشت هیچ سودش

Аз бонг баланд озмудаш

از بانگ بلند آزمودش

Бардошт чу ҳодёни навое

برداشت چو حادیان نوایی

Дар кӯҳ фиканд азон садое

در کوه فکند ازان صدایی

Лайлии гӯйони ҳаддӣ ҳаме кард

لیلی گویان حدی همی کرد

Ваон длшдаҳро Нидо ҳаме кард

وان دلشده را ندا همی کرد

Кард он асарӣ дар ӯ саранҷом

کرد آن اثری در او سرانجام

Вомд ба худ аз самоъи он ном

وآمد به خود از سماع آن نام

Гуфтои ту ке ва ин чаҳ ном аст

گفتا تو کیی و این چه نام است

Зини номи муроди ту кадом аст

زین نام مراد تو کدام است

Гуфто ки манам расӯли Лайлӣ

گفتا که منم رسول لیلی

Хоси назари қабули Лайлӣ

خاص نظر قبول لیلی

Лайлӣ ки буд аниси ҷонат

لیلی که بود انیس جانت

Бенаии чашми хўнФшонт

بینایی چشم خونفشانت

Гуфто ки раҳ адаб наҷуста

گفتا که ره ادب نجسته

Вази машку гулоб лаб нишаста

وز مشک و گلاب لب نشسته

Ҳар дам ба забон чаҳ ореи ин ном

هر دم به زبان چه آری این نام

Густох чаро шумории ин ном

گستاخ چرا شماری این نام

Зад лоф ки ман забон ӯем

زد لاف که من زبان اویم

Гуё шуда тарҷумон ӯем

گویا شده ترجمان اویم

Инак ба кафи ниёзам акнӯн

اینک به کف نیازم اکنون

Аз ваии рақамӣ чу дар макнун

از وی رقمی چو در مکنون

Хезу бустон ки нома ӯст

خیز و بستان که نامه اوست

Як ршҳи зи нӯк хома ӯст

یک رشح ز نوک خامه اوست

Маҷнӯн чу шунид номи нома

مجنون چو شنید نام نامه

Пои сохт зи фарқи сар чу хома

پا ساخت ز فرق سر چو خامه

Пешаши зи сар ниёз бинишаст

پیشش ز سر نیاز بنشست

Ваон ҳарф вафо гирифташ аз даст

وان حرف وفا گرفتش از دست

Чун бар сари номаи ном ӯ дид

چون بر سر نامه نام او دید

Бӯсед ва ба чашм хеш молида

بوسید و به چشم خویش مالید

Зад накҳати васл бар димоғаш

زد نکهت وصل بر دماغش

Бинишонад насими он чароғаш

بنشاند نسیم آن چراغش

Афтод зи ақлу ҳуши рафта

افتاد ز عقل و هوش رفته

Хосияти чашму гӯши рафта

خاصیت چشم و گوش رفته

Омад чу з бехудӣ ба худ боз

آمد چو ز بی خودی به خود باز

Ин нағма шавқ кард оғоз

این نغمه شوق کرد آغاز

Кини номаи зи ғунча мурод аст

کین نامه ز غنچه مراد است

Зу дар дили танги сад кушод аст

زو در دل تنگ صد گشاد است

Аз хон вафост як нўолаҳ

از خوان وفاست یک نواله

Гашта ба ман гадои ҳавола

گشته به من گدا حواله

Сарбаста чу ноф мшкбор аст

سربسته چو ناف مشکبار است

Гӯйӣ ки зи чини зулф ёр аст

گویی که ز چین زلف یار است

Тъўизи дил рамидагон аст

تعویذ دل رمیدگان است

Тӯмор блокшидгон аст

طومار بلاکشیدگان است

Ҳрзист ба бозуии иродат

حرزیست به بازوی ارادت

Марқӯм ба хомаи саодат

مرقوم به خامه سعادت

Ваон дам ки кушоди номаро сар

وان دم که گشاد نامه را سر

Сари барзад азу навой дигар

سر برزد ازو نوای دیگر

Кини нома на номаи нўбҳорист

کین نامه نه نامه نوبهاریست

Аз боғи амли бунафшаи зорист

از باغ امل بنفشه زاریست

Нқшист ба калаки длнўозӣ

نقشیست به کلک دلنوازی

Ороиши лавҳи чора созӣ

آرایش لوح چاره سازی

Дилкаш рақамӣаст нави расида

دلکش رقمیست نو رسیده

Бар сафҳа орзӯ кашида

بر صفحه آرزو کشیده

СФҳош кашида анбарин мӯр

صفهاش کشیده عنبرین مور

Раҳи сохта бар замини кофур

ره ساخته بر زمین کافور

Ҳар мӯрӣ азон ба сӯии хона

هر موری ازان به سوی خانه

Бардаи дил бедилон чу дона

برده دل بی دلان چو دانه

Зон номаи длнўоз ҳар ҳарф

زان نامه دلنواز هر حرف

Буд аз май завқу ҳоли як зарф

بود از می ذوق و حال یک ظرف

Ҳар ҷуръа меказон бихӯрадӣ

هر جرعه می کزان بخوردی

Аз ҷои ҷустӣ ва рақс кардӣ

از جا جستی و رقص کردی

Хтҳош намӯдӣ ошкоро

خطهاش نمودی آشکارا

Чун силсилаҳои машки Соро

چون سلسله های مشک سارا

Ҳар силсилае азон слосл

هر سلسله ای ازان سلاسل

Занҷир на ҳазор оқил

زنجیر نه هزار عاقل

Аз хондани нома чун бипардохт

از خواندن نامه چون بپرداخت

Дар гардани ҷои ҳамоилаши сохт

در گردن جای حمایلش ساخت

Қосид чу бидид он ба пои хост

قاصد چو بدید آن به پا خواست

Зу кард ҷавоби номаи дархост

زو کرد جواب نامه درخواست

Гуфто ки ҷавоб чун нивисам

گفتا که جواب چون نویسم

Бар чеҳраи магар ба хӯн нивисам

بر چهره مگر به خون نویسم

Аз коғаз ва хомаам тиҳии мушт

از کاغذ و خامه ام تهی مشت

Коғаз регасту хомаи ангушт

کاغذ ریگ است و خامه انگشت

Қосид ба шутур нишаст ҳоле

قاصد به شتر نشست حالی

Шуд марҳалаи кӯби он ҳаволӣ

شد مرحله کوب آن حوالی

Аз ҳар тарафӣ ба ҷаҳд бишитофт

از هر طرفی به جهد بشتافت

Шабро ба яке қабӣла раҳ ёфт

شب را به یکی قبیله ره یافت

Кори вай азон қабӣла шуд рост

کار وی ازان قبیله شد راست

Чун субҳ илм кашид бархест

چون صبح علم کشید برخاست

Шуд бар раҳ омадани Аннани тоб

شد بر ره آمدن عنان تاب

Воўрди паии дабирии асбоб

وآورد پی دبیری اسباب

Лайлӣ чу зи мшкбўии нома

لیلی چو ز مشکبوی نامه

Шуд ғолияи банди ҷайби ҷома

شد غالیه بند جیب جامه

Қосиди ҷӯёни з хайма бархест

قاصد جویان ز خیمه برخاست

Қад кард паии бурун шудани рост

قد کرد پی برون شدن راست

Бо як ду канизи гоми бардошт

با یک دو کنیز گام برداشت

Чун Кебеки дарии хироми бардошт

چون کبک دری خرام برداشت

Будаш хайма ба марғзорӣ

بودش خیمه به مرغزاری

Наздик ба хаймаи чашмаи сорӣ

نزدیک به خیمه چشمه ساری

Ҷӯ карда бар оби симгуни ташт

جو کرده بر آب سیمگون طشت

Обишхури ташнагони он дашт

آبشخور تشنگان آن دشت

Омад ба канори чашмау ҷуст

آمد به کنار چشمه و جست

Аз ҳар чаҳ на ёри дасти худ шаст

از هر چه نه یار دست خود شست

Бинишаст вале зи худ на огоҳ

بنشست ولی ز خود نه آگاه

Биниҳод чу чашмаи чашм бар роҳ

بنهاد چو چشمه چشم بر راه

То бӯ ки касе зи раҳи даройад

تا بو که کسی ز ره درآید

Аз дасти ваии он ғараз барояд

از دست وی آن غرض برآید

Ногоҳ бидид каз ғуборӣ

ناگاه بدید کز غباری

Омад беруни шутури саворӣ

آمد بیرون شتر سواری