Ширини сухани шукри фасона
شیرین سخن شکر فسانه
Кини қиссаи ниҳод дар миёна
کین قصه نهاد در میانه
Афсонаи пӯст чун фурӯ хонд
افسانه پوست چون فرو خواند
Аз пӯсти буруни чунин сухан ронад
از پوست برون چنین سخن راند
Кони хӯрда чу дафи тпончаҳ бар пӯст
کان خورده چو دف طپانچه بر پوست
Дар нолаи зи дасти фурқати дӯст
در ناله ز دست فرقت دوست
Май гашт ба кӯҳу дашти икчнд
می گشت به کوه و دشت یکچند
Аз дӯсти ҳаме ба пӯст хурсанд
از دوست همی به پوست خرسند
Чун пӯсти нишони з дӯст ме дод
چون پوست نشان ز دوست می داد
Худро таскин ба пӯст ме дод
خود را تسکین به پوست می داد
Ваон дам ки замона кунад азуи пӯст
وان دم که زمانه کند ازو پوست
Ваон низ ба кафи нмондш аз дӯст
وان نیز به کف نماندش از دوست
Май барад ба сар ба коми душман
می برد به سر به کام دشمن
Неи дӯст ба бар на пӯст бар тан
نی دوست به بر نه پوست بر تن
Бедӯст ки буд рафтаи ҷонӣ
بی دوست که بود رفته جانی
Бепӯст чаҳ буд устихонӣ
بی پوست چه بود استخوانی
Чун икчндӣ бар ин баромад
چون یکچندی بر این برآمد
Дӯдаши зи дили ҳазини баромад
دودش ز دل حزین برآمد
Як рӯз ба вақти нимрўзон
یک روز به وقت نیمروزان
Шуд пеши шубони зи дарди сӯзон
شد پیش شبان ز درد سوزان
Чун соя ба зер поиш афтод
چون سایه به زیر پایش افتاد
Бардошти зи сӯзи синаи фарёд
برداشت ز سوز سینه فریاد
К-эии чорагар даруни ришам
کای چاره گر درون ریشم
Рӯзии аҷаби омадаи сети пешам
روزی عجب آمده ست پیشم
Дар ҳоли дилами назора Эй кун
در حال دلم نظاره ای کن
Мардуми зи фироқи чора Эй кун
مردم ز فراق چاره ای کن
Зини пеши зи ҳиҷр мурда будам
زین پیش ز هجر مرده بودم
Ҷонро ба аҷал супурда будам
جان را به اجل سپرده بودم
Анфоси туам ба лутфи бнўохт
انفاس توام به لطف بنواخت
Вази нав чу Масеҳ зиндаам сохт
وز نو چو مسیح زنده ام ساخت
Афкани назарӣ дигар ба корам
افکن نظری دگر به کارم
Комрўзи ҳамон умед дорам
کامروز همان امید دارم
Бигирист ба дарди к-эии ҷавонмард
بگریست به درد کای جوانمرد
Сар то ба қадами ҳамаи ғаму дард
سر تا به قدم همه غم و درد
зи андӯҳ ту шуд марои ҷгрхўн
ز اندوه تو شد مرا جگرخون
Вази дарди ту ашки ман ҷгргўн
وز درد تو اشک من جگرگون
Бахтат ба муроди дили расоноад
بختت به مراد دل رساناد
Бар маснади давлатати ншонод
بر مسند دولتت نشاناد
Аз ҳеҷ мақом ва ҳеҷ ҷое
از هیچ مقام و هیچ جایی
Зин беш нбинмти давое
زین بیش نبینمت دوایی
Кони нақши бадеъи калаки тасвир
کان نقش بدیع کلک تصویر
Ваон ширинтар зи шукру шер
وان شیرین تر ز شکر و شیر
Ҳар аввали ҳафт вақти шомӣ
هر اول هفت وقت شامی
Аз шери рамаи пазади таомӣ
از شیر رمه پزد طعامی
Хоссаи паии туъмаи гадоён
خاصه پی طعمه گدایان
Аз хон сипеҳри бенавоён
از خوان سپهر بینوایان
Ҳар кас ки буд дар он ҳаволӣ
هر کس که بود در آن حوالی
Аз суфраи ризқи дасти холӣ
از سفره رزق دست خالی
Оранд ба остон ӯ рӯй
آرند به آستان او روی
Аз хон навол ӯ ғизои ҷӯй
از خوان نوال او غذا جوی
Молади сари остини худ боз
مالد سر آستین خود باز
Қисомии он ба худ кунад соз
قسامی آن به خود کند ساز
КФлиз ба кафи таоми синҷид
کفلیز به کف طعام سنجد
Дар коса ҳар кас ончӣ гунҷад
در کاسه هر کس آنچه گنجد
Доранд Андам дар он гузаргоҳ
دارند آندم در آن گذرگاه
Бегонау ошнои ҳамаи роҳ
بیگانه و آشنا همه راه
Имшаби ҳангом ком бахшеаст
امشب هنگام کام بخشیست
Бешомонро таом бахшеаст
بی شامان را طعام بخشیست
Бархез ту низ коса бар каф
برخیز تو نیز کاسه بر کف
Худро афкан ба силки он саф
خود را افکن به سلک آن صف
Бошад ки туфайл ҳар гадоӣ
باشد که طفیل هر گدایی
Зон моидаҳ ?ут расад навое
زان مایده ات رسد نوایی
Маҷнӯн чу шунид ин бишорат
مجنون چو شنید این بشارت
Бархест ба мӯҷиби ишорат
برخاست به موجب اشارت
Бигирифт ба кафи шикастаи ҷомӣ
بگرفت به کف شکسته جامی
намезад ба ҳарими дӯсти гомӣ
می زد به حریم دوست گامی
Он длшдаҳ чун расед онҷо
آن دلشده چون رسید آنجا
Сад длшдаҳ беш дид онҷо
صد دلشده بیش دید آنجا
Бар дасти гирифтаи коса ё ҷом
بر دست گرفته کاسه یا جام
Дарюзагараш з хон анъом
دریوزه گرش ز خوان انعام
Ҳар каси зи кафи чунон ҳабибӣ
هر کس ز کف چنان حبیبی
намеёфт ба қадари худ насибӣ
می یافت به قدر خود نصیبی
Маҷнӯн аз давр чун бидидаш
مجنون از دور چون بدیدش
Ақл аз сару ҷони з тан рамедаш
عقل از سر و جان ز تن رمیدش
Бе худ шуду майли хок раҳ дошт
بی خود شد و میل خاک ره داشت
Худро ба ҳиял ба по нигаҳ дошт
خود را به حیل به پا نگه داشت
Чун навбат вай расед бе хеш
چون نوبت وی رسید بی خویش
Оварад ӯ низ ҷоми худ пеш
آورد او نیز جام خود پیش
Лайлии вайро чу дид бишнохт
لیلی وی را چو دید بشناخت
Кораш на чу кори дигарон сохт
کارش نه چو کار دیگران ساخت
Нодода насиб азон таомаш
ناداده نصیب ازان طعامش
КФлиз заду шикасти ҷомаш
کفلیز زد و شکست جامش
Маҷнӯн чу шикасти ҷом худ дид
مجنون چو شکست جام خود دید
Гуё ки ҷаҳон ба ком худ дид
گویا که جهان به کام خود دید
Оҳанги самоъи он шикасташ
آهنگ سماع آن شکستش
Чун роҳи самоъи сохт масташ
چون راه سماع ساخت مستش
Май буд бар он сурӯди раққос
می بود بر آن سرود رقاص
намезад бо худ таронаи хос
می زد با خود ترانه خاص
Алъиш ки ком шуд муяссар
العیش که کام شد میسر
Айшӣ ба тамом шуд муяссар
عیشی به تمام شد میسر
Ҳамчун дгарони надоди комам
همچون دگران نداد کامم
Вази санги ситами шикасти ҷомам
وز سنگ ستم شکست جامم
Бо ман назаряш ҳаст танҳо
با من نظریش هست تنها
Зон ҷоми марои шикаст танҳо
زان جام مرا شکست تنها
Беҳудаи шикаст ман наҷуста сет
بیهوده شکست من نجسته ست
Корами зшкст ӯ дуруст аст
کارم زشکست او درست است
Он санг ки зад ба ҷоми ман фош
آن سنگ که زد به جام من فاش
Зон косаи сршкстими кош
زان کاسه سرشکستیم کاش
То дар сафи воқеъони ин роз
تا در صف واقعان این راز
Ҷовиди ншстмии сарафроз
جاوید نشستمی سرافراز
Гар ҷоми марои шикасти ёрам
گر جام مرا شکست یارم
Озурдагӣии ҷуз ин надорам
آزردگیی جز این ندارم
Кони лаҳзаи маро ки ҷом бишикаст
کان لحظه مرا که جام بشکست
Озурда нагашта бошадаш даст
آزرده نگشته باشدش دست
Сад сари Фдии шикаст ӯ бод
صد سر فدی شکست او باد
Ҷонҳо шудаи музди даст ӯ бод
جانها شده مزد دست او باد
Аз ханҷари меҳр ӯ дилами чок
از خنجر مهر او دلم چاک
Ваз ҳар чаҳ на меҳр ӯ дилами пок
وز هر چه نه مهر او دلم پاک