эй соқии ҷони Фдоки рӯҳӣ
ای ساقی جان فداک روحی
Пар кун қадаҳ аз май сабӯҳӣ
پر کن قدح از می صبوحی
Зон май ки бар аҳли дил мубоҳ аст
زان می که بر اهل دل مباح است
Равшан кун ғарра сабоҳ аст
روشن کن غره صباح است
То ҳозир субҳдам нишинем
تا حاضر صبحدم نشینیم
Дар партави он ба ҳам нишинем
در پرتو آن به هم نشینیم
Ронем ба маҷлиси ҳарифон
رانیم به مجلس حریفان
Ҳарфии зи латоифи латифон
حرفی ز لطایف لطیفان
Онон ки ба ҳам рафиқ будем
آنان که به هم رفیق بودیم
Бар якдигари шафиқ будем
بر یکدیگر شفیق بودیم
Бо ҳам қадам талаб ниҳодем
با هم قدم طلب نهادیم
Бо ҳам варақ адаб кушодем
با هم ورق ادب گشادیم
Дар ғайбат ва дар ҳузури ҳампушт
در غیبت و در حضور همپشت
Бе ҳам ба намак набарда ангушт
بی هم به نمک نبرده انگشت
Моро бгзоштнду рафтанд
ما را بگذاشتند و رفتند
Зин бок надоштанду рафтанд
زین باک نداشتند و رفتند
Чун лолаи ҷудои зи боғи эшон
چون لاله جدا ز باغ ایشان
Дорем ба синаи доғи эшон
داریم به سینه داغ ایشان
Фирдавси барин мақомашони бод
فردوس برین مقامشان باد
Кавсари ршҳии зи ҷомашони бод
کوثر رشحی ز جامشان باد
Соқӣ меғам задой дарда
ساقی می غم زدای درده
Ваон ҷом тараф физой дарда
وان جام طرف فزای درده
Он май ки чу табъ азон шавад шод
آن می که چو طبع ازان شود شاد
Аз ҳол мақдамон диҳад ёд
از حال مقدمان دهد یاد
Собити қадмони роҳи таҷред
ثابت قدمان راه تجرید
Софии қадаҳони базми тавҳид
صافی قدحان بزم توحید
Перони масолики тариқат
پیران مسالک طریقت
Шерони мҳолки ҳақиқат
شیران مهالک حقیقت
Рӯи тофтагони зи худпарастӣ
رو تافتگان ز خودپرستی
Раҳ ёфтагон ба сар ҳастӣ
ره یافتگان به سر هستی
Биниҳода ба сина доғ буданд
بنهاده به سینه داغ بودند
Бар зулматён чароғ буданд
بر ظلمتیان چراغ بودند
Халқии зишони дарин шаби тор
خلقی زیشان درین شب تار
Буданд дар иқтибоси анвор
بودند در اقتباس انوار
Фориғи зи чароғу шамъи гаштанд
فارغ ز چراغ و شمع گشتند
Мустағриқи нури ҷамъи гаштанд
مستغرق نور جمع گشتند
Ҳар ҷои зишони нишони поиист
هر جا زیشان نشان پاییست
То пояи қурби рҳнмоиист
تا پایه قرب رهنماییست
Бодои сари мо фидои эшон
بادا سر ما فدای ایشان
Ҷони хоки раҳи вафои эшон
جان خاک ره وفای ایشان
Соқии дили мо зи мо гирифтаи сет
ساقی دل ما ز ما گرفته ست
Ғами шебу фарози мо гирифтаи сет
غم شیب و فراز ما گرفته ست
Май даҳ ки азин манӣ ва мое
می ده که ازین منی و مایی
Икдми моро диҳад раҳоӣ
یکدم ما را دهد رهایی
Лабҳои умедро бихандон
لب های امید را بخندان
Аз ҷуръаи ҷоми Нақшбандон
از جرعه جام نقشبندان
Аз нақши худӣу худписандӣ
از نقش خودی و خودپسندی
Моро бурҳон ба Нақшбандӣ
ما را برهان به نقشبندی
Зини пеш агар чаҳ буд Бағдод
زین پیش اگر چه بود بغداد
Аз Ямани ҷунайдёни баси обод
از یمن جنیدیان بس آباد
Бағдод шуда кунун Самарқанд
بغداد شده کنون سمرقند
Бошад зи убайдёни хатарманд
باشد ز عبیدیان خطرمند
Чун номи барии ҷунайдён ро
چون نام بری جنیدیان را
Кун қофияи шани убайдён ро
کن قافیه شان عبیدیان را
Дар шеър чу зон сухан барояд
در شعر چو زان سخن برآید
Зини қофия хубтар нишоед
زین قافیه خوبتر نشاید
Тартиби русуми сӯфӣона
ترتیب رسوم صوفیانه
Нзмисти бадеъ дар замона
نظمیست بدیع در زمانه
Ин назм ки боди лоязолӣ
این نظم که باد لایزالی
Зини қофия ҳо мабод холӣ
زین قافیه ها مباد خالی
Соқӣ бидиҳ он май чу хуршед
ساقی بده آن می چو خورشید
Дар ҷом ҷаҳон намой ҷамшед
در جام جهان نمای جمشید
Он май ки буд зи нури партав
آن می که بود ز نور پرتو
Таърихи гушои куҳнау нав
تاریخ گشای کهنه و نو
Баҳроми куҷоу гӯр ӯ кӯ
بهرام کجا و گور او کو
Ваон бозуии шери зӯр ӯ кӯ
وان بازوی شیر زور او کو
Ковӯс чаҳ кард коси худ ро
کاووس چه کرد کاس خود را
Ваон кохи сипеҳри асоси худ ро
وان کاخ سپهر اساس خود را
Чингиз ки буд гурги ин дашт
چنگیز که بود گرگ این دشت
Венаи дашти зи гургяши тиҳии гашт
وین دشت ز گرگیش تهی گشت
Дар панҷаи марг рӯбаҳӣ кард
در پنجه مرگ روبهی کرد
Қолаб ба масоф ӯ тиҳӣ кард
قالب به مصاف او تهی کرد
Темури шаҳи он чу сади оҳан
تیمور شه آن چو سد آهن
Эмини зи фасоди рахнаи афкан
ایمن ز فساد رخنه افکن
Шуд дар кафи аҷзи нарм чун мум
شد در کف عجز نرم چون موم
Ҷон дод зи малику моли маҳрӯм
جان داد ز ملک و مال محروم
Шҳрх ки ба фаррухӣ ба сари барад
شهرخ که به فرخی به سر برد
Овоза ба шҳрхии бадари барад
آوازه به شهرخی بدر برد
Шуд дар сафи ин бисоти офот
شد در صف این بساط آفات
Бо шоҳрухии қаринаи мот
با شاهرخی قرینه مات
Соқии нафасӣ баҳона бигзор
ساقی نفسی بهانه بگذار
Ратлии ду май муғонаи пеши ор
رطلی دو می مغانه پیش آر
Он май ки дамад ба бӯяш аз дил
آن می که دمد به بویش از دل
Райҳони дуои шоҳи одил
ریحان دعای شاه عادل
Шоҳӣ ки зи зулм ор дорад
شاهی که ز ظلم عار دارد
Вази адлу карам шиор дорад
وز عدل و کرم شعار دارد
Адлаш чу паноҳи тахт ва тоҷ аст
عدلش چو پناه تخت و تاج است
ӯро ба дуо чаҳ эҳтиёҷ аст
او را به دعا چه احتیاج است
Форуқ чу ноқаи зин фазо ронад
فاروق چو ناقه زین فضا راند
Овозаи адл ӯ ба ҷо монад
آوازه عدل او به جا ماند
Ҳуҷҷоҷ чу рахти азин дукони баст
حجاج چو رخت ازین دکان بست
Аз зулмати зулм ӯ ҷаҳон раст
از ظلمت ظلم او جهان رست
Он гашт ба одилии накӯном
آن گشت به عادلی نکونام
Дар рўз ризо гирифт ором
در روض رضا گرفت آرام
Вена зист зи золимии бидонадяш
وین زیست ز ظالمی بداندیش
Сад ақаба уқубат омадаш пеш
صد عقبه عقوبت آمدش پیش
Хуши вақт касе ки панд гирад
خوش وقت کسی که پند گیرد
Ибрати зи кас дигар пазирад
عبرت ز کس دگر پذیرد
Бар сблт нописанд хандад
بر سبلت ناپسند خندد
Ваонро ки писанди кори бандад
وان را که پسند کار بندد
Соқӣ бидиҳ он май куҳансол
ساقی بده آن می کهنسال
Ёқӯти музобу лаъли сайёл
یاقوت مذاب و لعل سیال
Он май ки чу дӯстон банушанд
آن می که چو دوستان بنوشند
Бо ҳам ба вафо ва меҳр кӯшанд
با هم به وفا و مهر کوشند
Ором шавад рамидагон ро
آرام شود رمیدگان را
Пайванд диҳад бурӣдагон ро
پیوند دهد بریدگان را
Ёрӣ ки кунад ба ёри пайванд
یاری که کند به یار پیوند
Нахл амлш шавад барӯманд
نخل املش شود برومند
Ёраст калиди ганҷи умед
یار است کلید گنج امید
Ёраст навиди айши ҷовид
یار است نوید عیش جاوید
Мақсӯд вуҷӯд чист ҷузи ёр
مقصود وجود چیست جز یار
Зин сўдосўд чист ҷузи ёр
زین سوداسود چیست جز یار
То хотамати вуҷӯд аз оғоз
تا خاتمت وجود از آغاز
Мурғӣ накунад чу ёри парвоз
مرغی نکند چو یار پرواز
Хосса ки ба боғи ошноӣ
خاصه که به باغ آشنایی
Бар шохи вафо буд навое
بر شاخ وفا بود نوایی
Яъне ки навой лутф созад
یعنی که نوای لطف سازد
Дилҳои шикастагони навозад
دل های شکستگان نوازد
Корӣ набӯд ба ҷои ин кор
کاری نبود به جای این کار
Ёрони ҷаҳони фидои ин ёр
یاران جهان فدای این یار
Соқии дами субҳ мшкбиз аст
ساقی دم صبح مشکبیز است
Ва анфоси насими субҳ хез аст
و انفاس نسیم صبح خیز است
Омад зи шробхонаҳи бӯе
آمد ز شرابخانه بویی
Бархез ва ба даст кун сабуе
برخیز و به دست کن سبویی
Зон май ки чу шамъ ҷон фурӯзад
زان می که چو شمع جان فروزد
Парвонаи ақлро бисӯзад
پروانه عقل را بسوزد
Чун ақл бсухт ишқ сар зад
چون عقل بسوخت عشق سر زد
Гунҷишк бишуд эй пар зад
گنجشک بشد همای پر زد
Худро бурҳони зи ҳилаи ақл
خود را برهان ز حیله عقل
Ва озодаи шӯ аз Ақилаи ақл
و آزاده شو از عقیله عقل
То суди барии зи мояи ишқ
تا سود بری ز مایه عشق
Восўдаҳи зе ба сояи ишқ
وآسوده زیی به سایه عشق
Ҳар ҷо ишқаст покбозист
هر جا عشق است پاکبازیست
Ҳар ҷо ақласт ҳила созӣаст
هر جا عقل است حیله سازیست
Ҷомӣ ба ҷунуни ъшқбозӣ
جامی به جنون عشقبازی
Худро бурҳони зи ҳила созӣ
خود را برهان ز حیله سازی
Вар зонка бидон шараф наярзӣ
ور زانکه بدان شرف نیرزی
К-эйин ҷунуни ишқи варзӣ
کایین جنون عشق ورزی
Биншин ва фасона хону афсун
بنشین و فسانه خوان و افسون
Зон кас ки зи ишқ буд маҷнӯн
زان کس که ز عشق بود مجنون