Таърих навис ъшқбозон
تاریخ نویس عشقبازان
Ширини рақами сухани тарозон
شیرین رقم سخن طرازان
Аз сарвари ошиқон чу дам зад
از سرور عاشقان چو دم زد
Бар лавҳи баёни чунин рақам зад
بر لوح بیان چنین رقم زد
Каз омирёни баланд қадре
کز عامریان بلند قدری
Бар садри шарафи хуҷастаи бадарӣ
بر صدر شرف خجسته بدری
Мақбули араб ба кор созӣ
مقبول عرب به کار سازی
Маҳбӯби аҷам ба длнўозӣ
محبوب عجم به دلنوازی
Аз молу манол будаш асбоб
از مال و منال بودش اسباب
Афзӯни зи иморати гулу об
افزون ز عمارت گل و آب
Чун хаймаи дарин бисоти ғбро
چون خیمه درین بساط غبرا
Май буд муқӣми кӯҳу саҳро
می بود مقیم کوه و صحرا
Саҳрои араби мхим ӯ
صحرای عرب مخیم او
Маъмури зи Ямани мақдам ӯ
معمور ز یمن مقدم او
Арзи рамааш буруни зи фарсанг
عرض رمه اش برون ز فرسنگ
Бар оҳӯӣ дашт карда ҷои танг
بر آهوی دشت کرده جا تنگ
Уштури гилаҳоаш кӯҳи кӯҳон
اشتر گله هاش کوه کوهان
Чун кӯҳи баланди пуршукӯҳон
چون کوه بلند پرشکوهان
Зишони гаштии гуҳи чрохўор
زیشان گشتی گه چراخوار
Кӯҳистонҳо замини ҳамвор
کوهستان ها زمین هموار
Хайлаши гузарон ба ҳар канора
خیلش گذران به هر کناره
Чун гилаи гӯр бе шумора
چون گله گور بی شماره
Бигушодаи дарӣ ба мизбонӣ
بگشاده دری به میزبانی
Дар дода салои миҳмонӣ
در داده صلای میهمانی
Ҳар шом ба кӯҳу дашт то рӯз
هر شام به کوه و دشت تا روز
Оташи паии миҳмонии афрӯз
آتش پی میهمانی افروز
Ҳоҷати талабон ба рӯй ӯ шод
حاجت طلبان به روی او شاد
Вайронии шан ба ҷўдши обод
ویرانی شان به جودش آباد
Дасташ ба Аёдии Ҷамила
دستش به ایادی جمیله
Ангушт намой ҳар қабӣла
انگشت نمای هر قبیله
Дода каф ӯ шикасти хотам
داده کف او شکست خاتم
Бар баста ба ҷӯади дасти ҳотам
بر بسته به جود دست حاتم
Содоти араб ба чоплусӣ
سادات عرب به چاپلوسی
Пеш дар ӯ ба хокбўсӣ
پیش در او به خاکبوسی
Шоҳони аҷами зи бахтиёрӣ
شاهان عجم ز بختیاری
Бо ӯ ба ҳавои дӯстдорӣ
با او به هوای دوستداری
Аз ҷоҳи ҳазор зеб ва фар дошт
از جاه هزار زیب و فر داشت
Ваон аз ҳама ба ки даҳ писар дошт
وان از همه به که ده پسر داشت
Ҳар як зи ниҳоли умри шохӣ
هر یک ز نهال عمر شاخی
Вази шаҳри амли баланди кохӣ
وز شهر امل بلند کاخی
Лекини зи ҳамаи кҳинаҳи фарзанд
لیکن ز همه کهینه فرزند
намедошт дилаш ба меҳри худ банд
می داشت دلش به مهر خود بند
Бар даст буд балии даҳ ангушт
بر دست بود بلی ده انگشت
Дар қӯти ҳамлаи ҷумлаи як пушт
در قوت حمله جمله یک پشت
Бошад зи ҳама ба суру мотам
باشد ز همه به سور و ماتم
Ангушти киин сазои хотам
انگشت کهین سزای خاتم
Оре буд ӯ зи бурҷи умед
آری بود او ز برج امید
Фархундаи маии тамоми хуршед
فرخنده مهی تمام خورشید
Фархундагии маи тамомаш
فرخندگی مه تمامش
Беруни зи қиёсу Қайси номаш
بیرون ز قیاس و قیس نامش
Солаш ки қадам ба чордаҳ дошт
سالش که قدم به چارده داشت
Бар чордаҳи маи хат сияҳ дошт
بر چارده مه خط سیه داشت
Ёқӯти лабаш ба хушнивисӣ
یاقوت لبش به خوشنویسی
Моҳаш ба шиори машки рейсӣ
ماهش به شعار مشک ریسی
Тобони маи равшан аз ҷабинаш
تابان مه روشن از جبینش
Хуршеди фитода бар заминаш
خورشید فتاده بر زمینش
Абрӯаши балои нозанинон
ابروش بلای نازنینان
Миҳроби дуои покдинон
محراب دعا پاکدینان
Қадаши нахлии аҷаби диловез
قدش نخلی عجب دلاویز
Бар хастаи дилони зи лаби рутаби рез
بر خسته دلان ز لب رطب ریز
Даври шукраши з мӯӣ мемай
دور شکرش ز موی میمی
Зери камараши зи мӯии нимӣ
زیر کمرش ز موی نیمی
Гӯии зқнши зи сими сода
گوی ذقنش ز سیم ساده
Сабзаи зи дарун бурун надода
سبزه ز درون برون نداده
Сарви қади глрхони дилҷӯй
سرو قد گلرخان دلجوی
Чавгон шуда дар ҳавои он гӯй
چوگان شده در هوای آن گوی
Сар то қадам аз адаб сиришта
سر تا قدم از ادب سرشته
Бар дили рақами адаби навишта
بر دل رقم ادب نوشته
Табъаши зи сухан ба мӯшикофӣ
طبعش ز سخن به موشکافی
Машъуф ба шеъри шърбоФӣ
مشعوف به شعر شعربافی
Чун лаъл лабаш хамӯш будӣ
چون لعل لبش خموش بودی
Бар равзани рози гӯш будӣ
بر روزن راز گوش بودی
Чун ғунчаи танг ӯ шкФтӣ
چون غنچه تنگ او شکفتی
Санҷидаи ҳазор нукта гуфтӣ
سنجیده هزار نکته گفتی
Калакаши зи саводи турраи ҳур
کلکش ز سواد طره حور
Сад нақш задӣ ба лавҳи кофур
صد نقش زدی به لوح کافور
Ҳар ҳарф ки бар варақ кашидӣ
هر حرف که بر ورق کشیدی
Бар нағзи хатон варақ даридӣ
بر نغز خطان ورق دریدی
Бо тайифае зи хурдсолон
با طایفه ای ز خردسالان
Чун ӯ ҳамаи мшкбўи ғизолон
چون او همه مشکبو غزالان
Ҳамвора ҳавоӣ гашт кардӣ
همواره هوای گشت کردی
Тавофии кӯҳ ва дашт кардӣ
طوافی کوه و دشت کردی
Гуҳ боз задӣ ба кӯҳи домон
گه باز زدی به کوه دامان
Бо Кебек дарӣ шудӣ хиромон
با کبک دری شدی خرامان
Гуҳ бинишастӣ ба тарафи водӣ
گه بنشستی به طرف وادی
Бар равад задӣ навой шодӣ
بر رود زدی نوای شادی
Гуҳи раҳи сӯии чашмасор ҷустӣ
گه ره سوی چشمه سار جستی
Вази чашмаи дили ғубори шастӣ
وز چشمه دل غبار شستی
Гуҳи рахт ба марғзори барадӣ
گه رخت به مرغزار بردی
Вази дили ғами рӯзгори барадӣ
وز دل غم روزگار بردی
намезад қадамӣ ба ҳар баҳона
می زد قدمی به هر بهانه
Фориғи зи ҳаводиси замона
فارغ ز حوادث زمانه
На дар ҷигараши зи ишқи тобӣ
نه در جگرش ز عشق تابی
На бар мижааш зи шавқи обӣ
نه بر مژه اش ز شوق آبی
На ҷомаи собирии дарида
نه جامه صابری دریده
Неи нола ошиқӣ кашида
نی ناله عاشقی کشیده
Шаби хоби фароғаташи рабӯдӣ
شب خواب فراغتش ربودی
Бар бистар офият ғунудӣ
بر بستر عافیت غنودی
Рӯзаш дар орзӯи кушодӣ
روزش در آرزو گشادی
Дар ҳар таку пўӣ рӯ наҳодӣ
در هر تک و پوی رو نهادی
Комӣ ки Аннани каши дилаш буд
کامی که عنان کش دلش بود
Бар вифқи муроди ҳосилаш буд
بر وفق مراد حاصلش بود
Бинои назари падар ба ҳолаш
بینا نظر پدر به حالش
Хуррами дили модар аз ҷамолаш
خرم دل مادر از جمالش
Ногашта ҳануз хотрондиш
ناگشته هنوز خاطراندیش
Кохри зи фалак чаҳ оядаш пеш
کاخر ز فلک چه آیدش پیش
Ҳолести аҷаб ки одамизод
حالیست عجب که آدمیزاد
Осӯдаи зайди дарин ғами обод
آسوده زید درین غم آباد
Ғофил ки чаҳ бар сараш навиштанд
غافل که چه بر سرش نوشتند
Дар обу гулаш чаҳ тухм киштанд
در آب و گلش چه تخم کشتند
Шохии каш аз обу хоки хезад
شاخی کش از آب و خاک خیزد
Дар доман ӯ чаҳ миваи резад
در دامن او چه میوه ریزد
Ширин гардад азон даҳонаш
شیرین گردد ازان دهانش
ё талх шавад мазоқи ҷонаш
یا تلخ شود مذاق جانش