Яке хоади мурғи ҳавои шикор
یکی خاد مرغ هوایی شکار
Фурӯ монад аз заъфи перии зи кор
فرو ماند از ضعف پیری ز کار
зи болу париши зӯр парвоз рафт
ز بال و پرش زور پرواز رفت
Ба сайди ғарази чангаш аз соз рафт
به صید غرض چنگش از ساز رفت
з беқӯтяш хост аз ҷони нафир
ز بی قوتیش خاست از جان نفیر
Ватани сохт гирди яке обгир
وطن ساخت گرد یکی آبگیر
Пас аз муддатӣ кардани онҷои диранг
پس از مدتی کردن آنجا درنگ
Дар афтод ғўкиши ногуҳ ба чанг
در افتاد غوکیش ناگه به چنگ
Баровард фарёди бечораи ғўк
برآورد فریاد بیچاره غوک
Ки эй сурам аз даст ту гашта сўк
که ای سورم از دست تو گشته سوک
Макун як замон дар ҳалоками шитоб
مکن یک زمان در هلاکم شتاب
Зимоми шитоб аз ҳалокам битоб
زمام شتاب از هلاکم بتاب
Ним ман ба ҷузи туъмаи табъи кӯб
نیم من به جز طعمه طبع کوب
На дар ком наякум на дар меъдаи хуб
نه در کام نیکم نه در معده خوب
Танам нест ҷузи пӯстии ногувор
تنم نیست جز پوستی ناگوار
Ба он кӣ қаноат кунад гўштхўор
به آن کی قناعت کند گوشتخوار
Агар лаби гушойӣ ба озодем
اگر لب گشایی به آزادیم
Фиристӣ ба дил мужда шодем
فرستی به دل مژده شادیم
Ба ҳар лаҳзаи зоиини саҳару фусун
به هر لحظه زآیین سحر و فسون
Ба ту моҳеро шавам раҳнамӯн
به تو ماهیی را شوم رهنمون
Дар оби равон парвариш ёфта
در آب روان پرورش یافته
Аз алвони неъмат хӯриш ёфта
از الوان نعمت خورش یافته
Тан ӯ ҳамаи гӯшти сар то ба дам
تن او همه گوشت سر تا به دم
Азуи пӯсти даври устихон низ гум
ازو پوست دور استخوان نیز گم
Ба пушти обгуни вази шиками сими ноб
به پشت آبگون وز شکم سیم ناب
Ба чашмон чу акси кавокиб дар об
به چشمان چو عکس کواکب در آب
Чу дар шаби сипеҳр аз нисори карам
چو در شب سپهر از نثار کرم
Ҳамаи пушту паҳлавӣ ӯ пари дирам
همه پشت و پهلوی او پر درم
На дар табъи аҳли хиради рад чу ман
نه در طبع اهل خرد رد چو من
Яке луқма аз вай ба аз сад чу ман
یکی لقمه از وی به از صد چو من
Гшои лаб ?герат ҳаст азин ваъдаи бим
گشا لب گرت هست ازین وعده بیم
Ба талқини савгандҳои азим
به تلقین سوگندهای عظیم
Чу хоади ин суханро зи вай гӯш кард
چو خاد این سخن را ز وی گوش کرد
Тиҳии меъдаи ?гийро фаромӯш кард
تهی معده گی را فراموش کرد
Ба талқини савганди лабҳо кушод
به تلقین سوگند لب ها گشاد
зи минқор ӯ ғўк берун фитод
ز منقار او غوک بیرون فتاد
Ба як ҷустан афтод дар обгир
به یک جستن افتاد در آبگیر
Ба ҳурмон дигар бора шуд хоади асир
به حرمان دگر باره شد خاد اسیر
Гурусна ба хок табоҳӣ нишаст
گرسنه به خاک تباهی نشست
На ғўкш ба панҷа на моҳӣ ба шаст
نه غوکش به پنجه نه ماهی به شست
Манам ҳамчуи он хоад ҳурмон зада
منم همچو آن خاد حرمان زده
Раҳи хуррамӣ бар дил ва ҷон зада
ره خرمی بر دل و جان زده
зи фикри сухани рафта аз дили ҳузур
ز فکر سخن رفته از دل حضور
зи нуқсони фикрами сухани пари қусӯр
ز نقصان فکرم سخن پر قصور
Ба дастами зи маҳрӯмии бахти ман
به دستم ز محرومی بخت من
На ҷамъияти дил на лутфи сухан
نه جمعیت دل نه لطف سخن
Биёи соқио соғар ме биор
بیا ساقیا ساغر می بیار
Фалаки вори давр паёпай бидор
فلک وار دور پیاپی بدار
Азон май ки осоиш дил диҳад
ازان می که آسایش دل دهد
Халосии зи олоиш гул диҳад
خلاصی ز آلایش گل دهد
Биёи мтрбо авд биниҳода гӯш
بیا مطربا عود بنهاده گوش
Ба як гӯшмоловараш дар хурӯш
به یک گوشمال آورش در خروش
Хурӯшӣ ки дилро ба ҳуш оварад
خروشی که دل را به هوش آورد
Ба донои паём сурӯш оварад
به دانا پیام سروش آورد