Ҳакимӣ на бар сӯрати дилписанд

حکیمی نه بر صورت دلپسند

зи сармояи ҳасани нобаҳраи манд

ز سرمایه حسن نابهره‌مند

зи ҳади таносуби буруни пайкараш

ز حد تناسب برون پیکرش

Ба ҳам номлоими зи по то сараш

به هم ناملایم ز پا تا سرش

Қадии рост чун ҳиммати сифлаи паст

قدی راست چون همت سفله پست

Рухии ҳамчуи зулф батон пари шикаст

رخی همچو زلف بتان پر شکست

зи осеби лангии ши пои пари халал

ز آسیب لنگی‌ش پا پر خلل

зи неруии гироииши дасти шул

ز نیروی گیراییش دست شل

зи қӯти тиҳӣ , ҳуққаи мушт ӯ

ز قوّت تهی‌، حقه مشت او

Ба фармон ӯ неи як ангушт ӯ

به فرمان او نی یک انگشت او

Фузулӣ бадв гуфт давр аз қабул

فضولی بدو گفت دور از قبول

Ки эй табъи донои зи шаклати малул

که ای طبع دانا ز شکلت ملول

Бад-ӣни шакли нохуши зи ҳикмати млоФ

بدین شکل ناخوش ز حکمت ملاف

Надидаи кас аз тираи гули оби соф

ندیده کس از تیره‌گل آب صاف

Ҳар он мива каш нест хуши рангу буи

هر آن میوه کش نیست خوش رنگ و بوی

зи ширинии таъм ӯ дасти шӯй

ز شیرینی طعم او دست شوی

Ба чашм аноят машав нозираш

به چشم عنایت مشو ناظرش

Ки унвони ботин буд зоҳираш

که عنوان باطن بود ظاهرش

Бихандед аз он ҳарзаи гӯйии ҳаким

بخندید از آن هرزه‌گویی حکیم

Бадв гуфт к-эии ҳарзаи гӯии салим

بدو گفت کای هرزه‌گوی سلیم

зи ман ин ҳунари бас ки ҷони костам

ز من این هنر بس که جان کاستم

Ба нақши ҳақоиқ дил оростам

به نقش حقایق دل آراستم

Мсиқл шуд ойӣнаи сон сина ам

مصیقل شد آیینه‌سان سینه‌ام

Ду олами мусаввир дар ойӣна ам

دو عالم مصور در آیینه‌ام

з ман ёфт аҷнос олам навай

ز من یافت اجناس عالم نوی

Шудам олимии нав вале маънавӣ

شدم عالمی نو ولی معنوی

Ба такмили маънӣ ки мақдӯр буд

به تکمیل معنی که مقدور بود

Қусӯри ткосли зи ман давр буд

قصور تکاسل ز من دور بود

Чу таҳсини сӯрат ба тадбири ман

چو تحسین صورت به تدبیر من

Наомад , мазан таъни тақсири ман

نیامد‌، مزن طعن تقصیر من

Ба сунъ аз тугар таънае роҷеъ аст

به صنع از تو گر طعنه‌ای راجع است

Ба таҳқиқи он таъна бар сонеъ аст

به تحقیق آن طعنه بر صانع است

Ба ин таъна кам даҳ забонро кушод

به این طعنه کم ده زبان را گشاد

Мадаи хирмани дайну дониш ба бод

مده خرمن دین و دانش به باد

Биёи соқии он бодаи айби шӯй

بیا ساقی آن باده عیب‌شوی

Ки аз хами фитода ба дасти сабуӣ

که از خم فتاده به دست سبوی

Бидиҳ то дамии айб шӯе кунам

بده تا دمی عیب‌شویی کنم

Даруни фориғ аз айб ҷӯӣ кунам

درون فارغ از عیب‌جویی کنم

Биёи мутрибу пардае хуш бисоз

بیا مطرب و پرده‌ای خوش بساز

Вази он парда кун чашми айбами фароз

وز آن پرده کن چشم عیبم فراز

Ки то гирдам аз айб ҷӯӣ хамӯш

که تا گردم از عیب‌جویی خموش

Шавам бар сари айбҳо пардаи пӯш

شوم بر سر عیب‌ها پرده‌پوش