Ҷаҳондидаи перӣ ба савдои гашт

جهاندیده پیری به سودای گشت

Қадам зад зи хона ба паҳнои дашт

قدم زد ز خانه به پهنای دشت

Баровардаи гӯрии нав аз давр дид

برآورده گوری نو از دور دید

Вази онҷои садое ба гӯшаш расед

وز آنجا صدایی به گوشش رسید

Чу оҳӯи сӯй гӯр шуд тизгом

چو آهو سوی گور شد تیزگام

Ки то бинад онҷо ки шуд сайди дом

که تا بیند آنجا که شد صید دام

Касе дид афтода дар хӯну хок

کسی دید افتاده در خون و خاک

зи синаи кашони нолаи дарднок

ز سینه کشان ناله دردناک

зи хӯни ҷигар аз мижаи ашкриз

ز خون جگر از مژه اشکریز

Ба дасти тазаллум ба сари хокбиз

به دست تظلم به سر خاکبیز

Бадв гуфт к-эии сухраи марг ва зист

بدو گفت کای سخره مرگ و زیست

Туро ин ҳамаи мотам аз баҳр кист

تو را این همه ماتم از بهر کیست

Ба хок андарат кист мадфӯн шуда

به خاک اندرت کیست مدفون شده

Ки ҳолат бад-инсон дигаргун шуда

که حالت بدینسان دگرگون شده

ҶФокории рӯзгори дурушт

جفاکاری روزگار درشت

Ба ҳурмони зи аслати шикастаи сети пушт

به حرمان ز اصلت شکسته ست پشت

Ва ё тундбоди қазоу қадар

و یا تندباد قضا و قدر

Фиканда зи шохи ту навраси самар

فکنده ز شاخ تو نورس ثمر

Ва ё даст чархат зада ханҷарӣ

و یا دست چرخت زده خنجری

Ҷудо карда аз ҳам садафи гавҳарӣ

جدا کرده از هم صدف گوهری

Ва ё мондае аз маии мҳркиш

و یا مانده ای از مهی مهرکیش

Бдўмилт аз хешу пайванд беш

بدومیلت از خویش و پیوند بیش

Бигуфто каз инҳо ҳама нест ҳеҷ

بگفتا کز اینها همه نیست هیچ

зи чиз дигар дорам ин тобу печ

ز چیز دگر دارم این تاب و پیچ

Ҳаме гарем аз баҳри чизе дигар

همی گریم از بهر چیزی دگر

Каз инҳо ба ман ҳаст наздиктар

کز اینها به من هست نزدیکتر

Қавӣ панҷа хасмем ҳамсоя буд

قوی پنجه خصمیم همسایه بود

Ки аз ҳишмату ҷоҳи пари моя буд

که از حشمت و جاه پر مایه بود

Набӯд аз ҷафоӣ ваем эй аҷаб

نبود از جفای ویم ای عجب

На осоиши рӯзу неи хоби шаб

نه آسایش روز و نی خواب شب

Шунидам ки дирузи баҳри шикор

شنیدم که دیروز بهر شکار

Дарин дашт меронад мураккаби савор

درین دشت می راند مرکب سوار

Чунон шаст бикшод бар оҳӯе

چنان شست بگشاد بر آهویی

Ки накушод аз онсони қавии бозуе

که نگشاد از آنسان قوی بازویی

Бидон гӯна зад захми сайди забун

بدان گونه زد زخم صید زبون

Ки пайконаш аз паҳлу омад бурун

که پیکانش از پهلو آمد برون

Чу аз захм ӯ сайд шуд дардманд

چو از زخم او صید شد دردمند

Ба болой ӯ хештанро фиканд

به بالای او خویشتن را فکند

Чунонаш ба дили нӯк пайкон халид

چنانش به دل نوک پیکان خلید

Ки чун оҳӯяши ришта ҷон бурид

که چون آهویش رشته جان برید

зи озори пайкон дар он корзор

ز آزار پیکان در آن کارزار

Шикор афкан афтод ҳамчун шикор

شکار افکن افتاد همچون شکار

Баровардаи пеши ту ин хок ӯст

برآورده پیش تو این خاک اوست

Ба хоки андаруни ҷисм нопок ӯст

به خاک اندرون جسم ناپاک اوست

Бидон омадам то бадв бигузарам

بدان آمدم تا بدو بگذرم

Ба чашми шамотат дар ӯ бингарам

به چشم شماتت در او بنگرم

Чу кардам бад-ӣни нияти ӣнҷои диранг

چو کردم بدین نیت اینجا درنگ

Даромад ба чашмами яке лавҳи санг

درآمد به چشمم یکی لوح سنگ

Навишта бар он нуктае ҷонгдоз

نوشته بر آن نکته ای جانگداز

Ки эй кӯтаҳи андеши домани дароз

که ای کوته اندیش دامن دراز

Макаши домани ноз бар хоки мо

مکش دامن ناز بر خاک ما

Таҳи хоки байни синаи чоки мо

ته خاک بین سینه چاک ما

Ту ҳам рӯзӣ аз хона танҳо шӯй

تو هم روزی از خانه تنها شوی

Гирифтори ин хона чун мо шӯй

گرفتار این خانه چون ما شوی

Чунон бар дили ин нуктаам кор кард

چنان بر دل این نکته ام کار کرد

Ки осеби он ҷонам аФгор кард

که آسیب آن جانم افگار کرد

Кунун мекунам гиря бар хештан

کنون می کنم گریه بر خویشتن

з ман нест наздиктар кас ба ман

ز من نیست نزدیکتر کس به من

Биёи соқии он ҷом ғифлат задой

بیا ساقی آن جام غفلت زدای

Ба дили равзани ҳӯшмандии гушой

به دل روزن هوشمندی گشای

Бидиҳ то зи ҳоли худ огаҳ шавем

بده تا ز حال خود آگه شویم

Ба охири сафар рӯй дар раҳ шавем

به آخر سفر روی در ره شویم

Биёи мутрибу нола оғоз кун

بیا مطرب و ناله آغاز کن

Шутурҳои моро ҳаддӣ соз кун

شترهای ما را حدی ساز کن

Ки то ин шутурҳои коҳили хиром

که تا این شترهای کاهل خرام

Шаванд андарин марҳалаи тизгом

شوند اندرین مرحله تیزگام