Чунин гуфт донишвари рӯму рӯс

چنین گفت دانشور روم و روس

Ки чун рахти баст аз ҷаҳони Филқўс

که چون رخت بست از جهان فیلقوس

Сикандари баромад ба тахти баланд

سکندر برآمد به تخت بلند

Салое ба болиғ дилон дарфиканд

صلایی به بالغ دلان درفکند

Ки эй воқифон аз маъоду маош

که ای واقفان از معاد و معاش

Ки ҳастем бо икдгри хоҷа тоаш

که هستیم با یکدگر خواجه تاش

Сафар кард азин малики шоҳи шумо

سفر کرد ازین ملک شاه شما

Ба ҳар неку бади никхўоаҳи шумо

به هر نیک و بد نیکخواه شما

Набошад шуморо зи шоҳии гзир

نباشد شما را ز شاهی گزیر

Ки бошад ба фармон ӯ дору гир

که باشد به فرمان او دار و گیر

Надорам зи каси пояи бартарӣ

ندارم ز کس پایه برتری

Ки бошад марои вояи сарварӣ

که باشد مرا وایه سروری

зи хайли шумо ман яке дигарам

ز خیل شما من یکی دیگرم

Хаёл сиррӣ набӯд андари серум

خیال سری نبود اندر سرم

Маро бо шумо нест рои хилоф

مرا با شما نیست رای خلاف

Азин тирагӣ дорам ойӣнаи соф

ازین تیرگی دارم آیینه صاف

Писанди шумоҳо писанд ман аст

پسند شماها پسند من است

Газанди шумо ҳам газанд ман аст

گزند شما هم گزند من است

Ба поатон агар захм хорӣ фитад

به پاتان اگر زخم خاری فتد

Маро дар ҷигари хор хорӣ фитад

مرا در جگر خار خاری فتد

Биҷавӣед аз баҳри худ меҳтарӣ

بجویید از بهر خود مهتری

Карами парварии муъаддилати густарӣ

کرم پروری معدلت گستری

Буд ӯ чу чӯпони шумо чун рама

بود او چو چوپان شما چون رمه

Ба рӯз ва ба шаби меҳрбони ҳама

به روز و به شب مهربان همه

Агар рӯз бошад шабоне кунад

اگر روز باشد شبانی کند

Вагар шаб расад посбонӣ кунад

وگر شب رسد پاسبانی کند

Буд аз худованди худ трсгор

بود از خداوند خود ترسگار

Ба эҳсону аФзолши умедвор

به احسان و افضالش امیدوار

Кафи дӯстонро чу борандаи меғ

کف دوستان را چو بارنده میغ

Сафи душманонро чу барандаи теғ

صف دشمنان را چو برنده تیغ

Кунад паст аз ҳиммати арши соӣ

کند پست از همت عرش سای

Сари шаҳвату озро зери пой

سر شهوت و آز را زیر پای

Диҳад об аз чашмаи бхрдӣ

دهد آب از چشمه بخردی

Бидонро кунад шасту шӯй аз бадӣ

بدان را کند شست و شوی از بدی

Буд бо раоёи ҳамаи чарбу нарм

بود با رعایا همه چرب و نرم

Нигаҳдори эшон з ҳар сарду гарм

نگهدار ایشان ز هر سرد و گرم

зи шараши накукори эмин буд

ز شرش نکوکار ایمن بود

зи хайраши бади андеши сокин буд

ز خیرش بد اندیش ساکن بود

Сикандар чу шуд зин ҳикоят хамӯш

سکندر چو شد زین حکایت خموش

з ҷон хамӯшон баромади хурӯш

ز جان خموشان برآمد خروش

Ки шоҳои сару сарвари мо туе

که شاها سر و سرور ما تویی

зи шоҳони мау меҳтари мо туе

ز شاهان مه و مهتر ما تویی

Надида чу ту ҳеҷ ҷои ҳеҷ гоҳ

ندیده چو تو هیچ جا هیچ گاه

Писандидатар ҳеҷ каси ҳеҷ шоҳ

پسندیده تر هیچ کس هیچ شاه

Вази он пас ба байъат кушоданд даст

وز آن پس به بیعت گشادند دست

Ба сари тоҷ бар тахт шоҳӣ нишаст

به سر تاج بر تخت شاهی نشست

Забонро ба таҳсини мардуми кушод

زبان را به تحسین مردم گشاد

Ки нақди ҳаёт аз шумо гум мабод

که نقد حیات از شما گم مباد

Чу меҳрам ба гардуни сроФрохтид

چو مهرم به گردون سرافراختید

Чу соя ба хокам нияндохтед

چو سایه به خاکم نینداختید

зи иқболи сикка ба номам задед

ز اقبال سکه به نامم زدید

Дам аз хутба эҳтиромам задед

دم از خطبه احترامم زدید

Умедам чунонаст аз кирдигор

امیدم چنانست از کردگار

Казон гӯна казшоҳем сохт кор

کزان گونه کز شاهیم ساخت کار

зи илҳом адлам кунад баҳраи манд

ز الهام عدلم کند بهره مند

Науфтад ба ҷузи адли ҳеҷам писанд

نیفتد به جز عدل هیچم پسند

Нтобам паии вояи хештан

نتابم پی وایه خویشتن

Чу дунони сар аз вояи марду зан

چو دونان سر از وایه مرد و زن

Раҳонам зи ғам ҳар ғами андеш ро

رهانم ز غم هر غم اندیش را

Кунам марҳамӣ ҳар дили риш ро

کنم مرهمی هر دل ریش را

Чу шоҳ аз раият буд комхўоаҳ

چو شاه از رعیت بود کامخواه

Гадо бошад андари ҳақиқат на шоҳ

گدا باشد اندر حقیقت نه شاه

з донандагон достонӣаст рост

ز دانندگان داستانیست راست

Ки хоҳанда ҳар кас ки бошад гадост

که خواهنده هر کس که باشد گداست

Наруста дил аз нанги ҳоҷтўрӣ

نرسته دل از ننگ حاجتوری

Чаҳ ҳосил аз авранги Искандарӣ

چه حاصل از اورنگ اسکندری

Сикандари зиёни худу суди халқ

سکندر زیان خود و سود خلق

Ҳамеи хост аз баҳри беҳбуди халқ

همی خواست از بهر بهبود خلق

Азин суди ҳаргиз зӣоне надошт

ازین سود هرگز زیانی نداشت

зи дасти зиён достонӣ надошт

ز دست زیان داستانی نداشت

Гар ӯ шоҳ буд ин гадоён ки анд

گر او شاه بود این گدایان که اند

Вар ӯ равшани ин тира роён ки анд

ور او روشن این تیره رایان که اند

Бар ӯ хатм шуд шеваи хусравӣ

بر او ختم شد شیوه خسروی

Надид ин куҳани шева аз кас навай

ندید این کهن شیوه از کس نوی