Камони гарданӣ аз пайу устихон

کمان گردنی از پی و استخوان

Калоғаши паии туъмаи зоғи камон

کلاغش پی طعمه زاغ کمان

Бадал гашта ӯро зи бори дурушт

بدل گشته او را ز بار درشت

Чу гардан ба тқъири тҳдиси пушт

چو گردن به تقعیر تحدیث پشت

Шудаи пер ва чун шоҳиди худпараст

شده پیر و چون شاهد خودپرست

Ҳам ойӣнаи ҳам шона ӯро ба даст

هم آیینه هم شانه او را به دست

Намӯда зи ойӣнааш марг рӯй

نموده ز آیینه اش مرگ روی

зи баси меҳнат аз шонааш рафтаи мӯӣ

ز بس محنت از شانه اش رفته موی

з бе гӯштии эмин аз гургу шер

ز بی گوشتی ایمن از گرگ و شیر

Чаредӣ ба ҳар дашту водии далер

چریدی به هر دشت و وادی دلیر

з бас бӯда кӯҳон ӯ борснҷ

ز بس بوده کوهان او بارسنج

Ба пушташ азон омадаи кӯҳи ранҷ

به پشتش ازان آمده کوه رنج

Дўчорш фитод аз қазои рӯбаҳӣ

دوچارش فتاد از قضا روبهی

зи ҳолоти ҳилтгрони огаҳӣ

ز حالات حیلتگران آگهی

Бадв гуфт к-эии қонеъи сарбаланд

بدو گفت کای قانع سربلند

Азин боғ карда ба хории писанд

ازین باغ کرده به خاری پسند

зи гетии навардон чаҳ куҳна чаҳ нав

ز گیتی نوردان چه کهنه چه نو

Чу ту кист кам хор ва бисёр рӯ

چو تو کیست کم خوار و بسیار رو

Хиради киштии хушк дарӣот хонд

خرد کشتی خشک دریات خواند

Касе чун ту киштӣ ба хушкӣ наронад

کسی چون تو کشتی به خشکی نراند

Чарое чунин лоғару пушти риш

چرایی چنین لاغر و پشت ریش

Чаро омад ин пушти ришяти пеш

چرا آمد این پشت ریشیت پیش

Нёзрдаҳи мӯрии зи ту моҳу сол

نیازرده موری ز تو ماه و سال

Чу мӯрат ки кард инчунин поймол

چو مورت که کرد اینچنین پایمال

Бигуфто чаҳ гӯям ба ту ҳоли хеш

بگفتا چه گویم به تو حال خویش

Хабарҳои идбору иқболи хеш

خبرهای ادبار و اقبال خویش

Гирифтори сангин дилӣ гашта ам

گرفتار سنگین دلی گشته ام

Ки аз вай ба хӯни дил оғишта ам

که از وی به خون دل آغشته ام

Ба пуштам наад аз нмксори бор

به پشتم نهد از نمکسار بار

Кашад зери боРом ба бинии маҳор

کشد زیر بارم به بینی مهار

Наснҷидаи борӣ ба онсони сақил

نسنجیده باری به آنسان ثقیل

Ки аз сиқли он бишиканади пушти пел

که از ثقل آن بشکند پشت پیل

Азон бор ҳар ҷои дроФтми зи пой

ازان بار هر جا درافتم ز پای

Биҷунбанд аз захми чӯбами зи ҷой

بجنباند از زخم چوبم ز جای

Чунин пушту паҳлавии ман риш азуаст

چنین پشت و پهلوی من ریش ازوست

Ба ҳар риши ман омада неш азуаст

به هر ریش من آمده نیش ازوست

Ба нола забон кардаам чун ҷарас

به ناله زبان کرده ام چون جرس

Марои ҳеҷ кас нест фарёдрас

مرا هیچ کس نیست فریادرس

Чу рӯбаҳ шунид ин ҳадиси дароз

چو روبه شنید این حدیث دراز

Паии чора коряш шуд ҳилаи соз

پی چاره کاریش شد حیله ساز

Бигуфто миёни нмксору шаҳр

بگفتا میان نمکسار و شهر

Буд равадӣ аз мавҷи дарёаши баҳр

بود رودی از موج دریاش بهر

Чу онҷои рисии зан дар он оби ҷак

چو آنجا رسی زن در آن آب جک

Ки гардад намак аз гудозаши сабк

که گردد نمک از گدازش سبک

Вази он пас бурун на азон равад гом

وز آن پس برون نه ازان رود گام

Сабки бор то шаҳри хуш май хиром

سبک بار تا شهر خوش می خرام

Шутур чун з рӯбаҳ шунид ин сухан

شتر چون ز روبه شنید این سخن

Бидон ҳила шуд хешро чора кун

بدان حیله شد خویش را چاره کن

Паёпай дар он диҷлаи неки так

پیاپی در آن دجله نیک تک

Ба як нима оварад бори намак

به یک نیمه آورد بار نمک

Штрбон чу зон ҳила огоҳ шуд

شتربان چو زان حیله آگاه شد

Ба чолокӣ ӯро ҷазо хоҳ шуд

به چالاکی او را جزا خواه شد

Ба якбори тарк нмксор кард

به یکبار ترک نمکسار کرد

Бадви ҷумлаи пашм ва намад бор кард

بدو جمله پشم و نمد بار کرد

Азон ҳилаи мискини шутур дар ҳиҷоб

ازان حیله مسکین شتر در حجاب

Ба дастур худ хуфт дар равад об

به دستور خود خفت در رود آب

зи баси оби бардошти пашм ва намад

ز بس آب برداشت پشم و نمد

Яке даҳ шуда он боз ва даҳ гашти сад

یکی ده شده آن باز و ده گشت صد

Ба сахтӣ ҳаме рафт он роҳ ро

به سختی همی رفت آن راه را

Ба нафрин ҳаме гуфт рӯбоҳ ро

به نفرین همی گفت روباه را

Ки бодаши з рӯй замини номи гум

که بادش ز روی زمین نام گم

Ки бар ман раво дошт ин аштлм

که بر من روا داشت این اشتلم

Ман аз як намаки доштами дили ду ним

من از یک نمک داشتم دل دو نیم

Ба обами дроФкнди пашмин гилӣм

به آبم درافکند پشمین گلیم

Гилӣми худ аз об гар баркашам

گلیم خود از آب گر برکشم

зи шодӣ бар авҷи фалаки саркашам

ز شادی بر اوج فلک سرکشم

Биёи соқиои фикри он бода кун

بیا ساقیا فکر آن باده کن

Ки дилро буд аз ҳиял сода кун

که دل را بود از حیل ساده کن

Ба як ҷуръаам соз азон шери гир

به یک جرعه ام ساز ازان شیر گیر

Халосии даҳ аз макри рӯбоҳи пер

خلاصی ده از مکر روباه پیر

Биёи мтрбои нақшӣ аз нав бабанд

بیا مطربا نقشی از نو ببند

Бизан ин наворо ба бонги баланд

بزن این نوا را به بانگ بلند

Ки онаст шери ин гузаргоҳ ро

که آنست شیر این گذرگاه را

Ки аз сар кашад пӯсти рӯбоҳ ро

که از سر کشد پوست روباه را

Яке уштур аз заъф чун анкабут

یکی اشتر از ضعف چون عنکبوت

Сӯй дашт шуд тори тани гирди қӯт

سوی دشت شد تار تن گرد قوت