Ба Аммони яке мурғи фартут буд
به عمان یکی مرغ فرتوت بود
Ки аз моҳяши қӯту қӯт буд
که از ماهیش قوت و قوت بود
Ба ҷузи соҳили баҳр манзил надошт
به جز ساحل بحر منزل نداشت
Ба ҷузи моҳӣ аз сайд ҳосил надошт
به جز ماهی از صید حاصل نداشت
Ба қасдаши ҳамаи чашм будӣ чу дом
به قصدش همه چشم بودی چو دام
Ки чун шаст аз вай раседӣ ба ком
که چون شست از وی رسیدی به کام
Чунон шуд бар ӯ заъфи перии дуруст
چنان شد بر او ضعف پیری درست
Ки асбоби сайёдяши гашти суст
که اسباب صیادیش گشت سست
з ҳар туъмаи рӯзии тиҳии ҳавсила
ز هر طعمه روزی تهی حوصله
Вази он заъф ва беҳосилӣ дар гила
وز آن ضعف و بی حاصلی در گله
зи сайди ғарази чашми умеди баст
ز صید غرض چشم امید بست
Ба назора бар тараф дарё нишаст
به نظاره بر طرف دریا نشست
Ду сад ҷўқи моҳӣ дар он обгир
دو صد جوق ماهی در آن آبگیر
Ҳаме дид чун нақши чин бар ҳарир
همی دید چون نقش چین بر حریر
Рухи об азон моҳёни ҷо ба ҷой
رخ آب ازان ماهیان جا به جای
Чу пӯлоди мсқўли ҷўҳрнмоӣ
چو پولاد مصقول جوهرنمای
Ба ҳурмон дилӣ дошт зонҳо ду ним
به حرمان دلی داشت زانها دو نیم
Чу маҳрӯми муфлис з хон лӣим
چو محروم مفلس ز خوان لئیم
Шиками гуруснаи луқма аз коми давр
شکم گرسنه لقمه از کام دور
зи табъи ғизои ҷӯии ороми давр
ز طبع غذا جوی آرام دور
зи ногуҳи яке моҳӣ ӯро бидид
ز ناگه یکی ماهی او را بدید
Бадв кард оғоз гуфт ва шунид
بدو کرد آغاز گفت و شنید
Ки эй офати ҷони длхстгон
که ای آفت جان دلخستگان
Дили озори хайли забони бастагон
دل آزار خیل زبان بستگان
Расад аз ту тири балои фавҷи фавҷ
رسد از تو تیر بلا فوج فوج
Зираи пӯш аз онеми доими зи мавҷ
زره پوش از آنیم دایم ز موج
Кунун рафта аз кор май бинмт
کنون رفته از کار می بینمت
Ба сустии гирифтор май бинмт
به سستی گرفتار می بینمت
Чаро рехти зинсони пару боли ту
چرا ریخت زینسان پر و بال تو
зи қӯт фурӯ монад чанголи ту
ز قوت فرو ماند چنگال تو
Бигуфто шудам пер ва беморем
بگفتا شدم پیر و بیماریم
ДроФкнд аз по ба сарборем
درافکند از پا به سرباریم
Бадем аз замир бидонадяш рафт
بدیم از ضمیر بداندیش رفت
Пушаймонам аз ҳар чаҳ зин пеш рафт
پشیمانم از هر چه زین پیش رفت
зи ман ҳар киро захм ҷонӣ расед
ز من هر که را زخم جانی رسید
Ҳама аз ғурур ҷавонӣ расед
همه از غرور جوانی رسید
Бар ин соҳил имрӯз дорам қарор
بر این ساحل امروز دارم قرار
зи озор ҳар ҷонвари тавбаи кор
ز آزار هر جانور توبه کار
Марои як ду шох гиёҳаст бас
مرا یک دو شاخ گیاه است بس
Чаро ҷӯям аз ҳирси озори кас
چرا جویم از حرص آزار کس
Дилам чун шуд аз вояи табъи пок
دلم چون شد از وایه طبع پاک
Гарми луқма моҳӣ набошад чаҳ бок
گرم لقمه ماهی نباشد چه باک
Худ он луқмаи осеби ҷон ва тан аст
خود آن لقمه آسیب جان و تن است
Ки дар вай ниҳон карда сад сӯзан аст
که در وی نهان کرده صد سوزن است
Биё то з ҳар тирагӣ хам занем
بیا تا ز هر تیرگی خم زنیم
Замонӣ ба ҳам аз сафо дам занем
زمانی به هم از صفا دم زنیم
Дил аз зулмати зулм софӣ кунем
دل از ظلمت ظلم صافی کنیم
Ба ойини адлаш талофӣ кунем
به آیین عدلش تلافی کنیم
Бар ин қавлгар эътимодят нест
بر این قول گر اعتمادیت نیست
Вази ин нукта дар дил кушодят нест
وز این نکته در دل گشادیت نیست
Бигир ин гиёҳ ба ҳам тофта
بگیر این گیاه به هم تافته
зи баси тофта муҳкамӣ ёфта
ز بس تافته محکمی یافته
Даҳонам ба он ришта муҳкам бабанд
دهانم به آن رشته محکم ببند
Ки то бошӣ эмини з ҳар нописанд
که تا باشی ایمن ز هر ناپسند
Чу бечора моҳӣ шунид он фиреб
چو بیچاره ماهی شنید آن فریب
Намонад аз фарибандаи ҳеҷаш наҳиф
نماند از فریبنده هیچش نهیب
Гирифт он гёроу сӯяши шитофт
گرفت آن گیا را و سویش شتافت
Гузаргоҳи худ ҷуз гулӯяш наёфт
گذرگاه خود جز گلویش نیافت
Ба як ҷустан ӯро зи ҷо дар рабӯд
به یک جستن او را ز جا در ربود
Фикандаш ба ҷое ки гӯйӣ набӯд
فکندش به جایی که گویی نبود
Рабӯд аз кафи баҳри муштии дирам
ربود از کف بحر مشتی درم
Ниҳони сохт дар ғаллаи дони адам
نهان ساخت در غله دان عدم
Биёи соқии он ҷом гетӣ фурӯз
بیا ساقی آن جام گیتی فروز
Ки шабро наад роз бар рӯй рӯз
که شب را نهد راز بر روی روز
Бидиҳ то зи макри оварони ҷаҳон
بده تا ز مکر آوران جهان
Намонад зи мо ҳеҷ макрии ниҳон
نماند ز ما هیچ مکری نهان
Биёи мтрбои ҳамчуи донои ҳаким
بیا مطربا همچو دانا حکیم
Ки медонад аз набзи ҳоли сқим
که می داند از نبض حال سقیم
Буна бар раги чанги ангушти хеш
بنه بر رگ چنگ انگشت خویش
Бидон дарди пинҳон ҳар синаи риш
بدان درد پنهان هر سینه ریش