Ба Бағдод шуд гомзни зиракӣ

به بغداد شد گامزن زیرکی

Дўчорш фитод аз қазои кӯдакӣ

دوچارش فتاد از قضا کودکی

зи даври Рахши қурси маро шикаст

ز دور رخش قرص مه را شکست

Чу рӯй худаш гардаи нон ба даст

چو روی خودش گرده نان به دست

Ҳаме хӯрд азон гарда ва ме гирист

همی خورد ازان گرده و می گریست

Бадв гуфт зирак ки ин гиря чист

بدو گفت زیرک که این گریه چیست

Бигуфто манам кӯдаки як тана

بگفتا منم کودک یک تنه

з хон амли меъдаи гурусна

ز خوان امل معده گرسنه

Басии иштиҳои сахт ва ин гардаи хирад

بسی اشتها سخت و این گرده خرد

Куҷои роҳи сирии тавонам супурд

کجا راه سیری توانم سپرد

зи гиря аз онам чунин талхком

ز گریه از آنم چنین تلخکام

Ки медонам ин зуд гардад тамом

که می دانم این زود گردد تمام

Бимонами з бе тӯшагии сар ба зер

بمانم ز بی توشگی سر به زیر

На дар дасти ман нону неи меъдаи сайр

نه در دست من نان و نی معده سیر

Биёи соқии он май ки сирӣ диҳад

بیا ساقی آن می که سیری دهد

Дарин бешаам зӯр ширӣ диҳад

درین بیشه ام زور شیری دهد

Бидиҳ то даройам чу шери жён

بده تا درآیم چو شیر ژیان

Ба ҳам бар занами кори суду зиён

به هم بر زنم کار سود و زیان

Биёи мтрбои вази камони рубоб

بیا مطربا وز کمان رباب

Ки аз риштаи ҷони зиҳаши бардаи тоб

که از رشته جان زهش برده تاب

з ҳар нағмаи зер тирӣ фикан

ز هر نغمه زیر تیری فکن

Ба ман чун шикорӣ нафирӣ фикан

به من چون شکاری نفیری فکن