Сари сарварони тоҷи озодагон

سر سروران تاج آزادگان

Сипаҳдори хайли фиристодагон

سپهدار خیل فرستادگان

Маи Абтаҳии нири Ясрибӣ

مه ابطحی نیر یثربی

Каши он машриқии гирд ва ин мағрибӣ

کش آن مشرقی گرد و این مغربی

Ба ҳукми шариъати тариқати асос

به حکم شریعت طریقت اساس

Ба нури тариқати ҳақиқати шинос

به نور طریقت حقیقت شناس

Ҷаҳонро матоъу худоро мутӣъ

جهان را مطاع و خدا را مطیع

Асирони рӯзи ҷазоро шафиъ

اسیران روز جزا را شفیع

Муҳамад ки шамъи азал нур ӯст

محمد که شمع ازل نور اوست

Қалами аввалин ҳарф маншур ӯст

قلم اولین حرف منشور اوست

Дар ганҷ ҳастӣ ба ӯ боз шуд

در گنج هستی به او باز شد

Дилаши махзани гавҳар роз шуд

دلش مخزن گوهر راز شد

Хиради ташнаи файзи таълим ӯ

خرد تشنه فیض تعلیم او

Тарашшӯҳи каш аз чашма мем ӯ

ترشح کش از چشمه میم او

Чу шуд шамъи ин сабзи қандил ро

چو شد شمع این سبز قندیل را

Ба парвонагӣ хонд ҷбрил ро

به پروانگی خواند جبریل را

Ба каф дод дорои арши Маҷид

به کف داد دارای عرش مجید

зи ангушти тасбеҳи хониши калид

ز انگشت تسبیح خوانش کلید

Бидон қуфл аз ҳуққаи маи кушод

بدان قفل از حقه مه گشاد

зи эъҷози рахшони гуҳар ҷилва дод

ز اعجاز رخشان گهر جلوه داد

Шаби куфри торик чун пари зоғ

شب کفر تاریک چون پر زاغ

Барафрӯхт зон гавҳари шбчроғ

برافروخت زان گوهر شبچراغ

Ҳаме кард дар кишвари муҳаррамӣ

همی کرد در کشور محرمی

Набуввати сулаймон ӯ хотамӣ

نبوت سلیمان او خاتمی

Чу хотами дарин тоқи фирӯзаи ранг

چو خاتم درین طاق فیروزه رنگ

Азон баста медошт бар синаи санг

ازان بسته می داشت بر سینه سنگ

Ба хатмяти он дам ки шуд муттасиф

به ختمیت آن دم که شد متصف

Азон хотамаш буд меҳри китф

ازان خاتمش بود مهر کتف

Чу хотам ки гирад ба дандони нигин

چو خاتم که گیرد به دندان نگین

Шудаш санги аъдо ба дандони қарин

شدش سنگ اعدا به دندان قرین

Чун он санг шуд бо Суҳайлаши рафиқ

چون آن سنگ شد با سهیلش رفیق

з аксаш баровард ранги ақиқ

ز عکسش برآورد رنگ عقیق

Гар аз лаъл гуёӣ ӯ сбҳаҳи рон

گر از لعل گویای او سبحه ران

Нашуд чун шуд андари кафш сбҳаҳ хон

نشد چون شد اندر کفش سبحه خوان

Бибин он лаби мӯъҷизи оҳанг ро

ببین آن لب معجز آهنگ را

Ки чун сбҳаҳ хон мекунад санг ро

که چون سبحه خوان می کند سنگ را

Тани покаш аз зулмати сояи давр

تن پاکش از ظلمت سایه دور

Замин аз фурӯғи Рахши ғарқи нур

زمین از فروغ رخش غرق نور

Дареғ омадаш соя аз фарши хок

دریغ آمدش سایه از فرش خاک

Азон сояи андохт бар арши пок

ازان سایه انداخت بر عرش پاک

Гузашт аз сипеҳри барин поя аш

گذشت از سپهر برین پایه اش

Ки то арш осоед аз соя аш

که تا عرش آساید از سایه اش