Шабӣ каз шарафи ғайрати рӯз буд
شبی کز شرف غیرت روز بود
Кавокиб дар ӯ гетии афрӯз буд
کواکب در او گیتی افروز بود
Ту гӯйии дарин гунбади длФрўз
تو گویی درین گنبد دلفروز
зи мишкӣни мушаббак ҳаме тофт рӯз
ز مشکین مشبک همی تافت روز
Ҳамаи равшанони дида дар ҳам зада
همه روشنان دیده در هم زده
Шҳби майл дар дида ғам зада
شهب میل در دیده غم زده
Расед аз сари сидраи рӯҳи аломин
رسید از سر سدره روح الامین
Расониди зи авҷи фалак бар замин
رسانید ز اوج فلک بر زمین
Барроқӣ ба ҷустан чу рухшандаи барқ
براقی به جستن چو رخشنده برق
Яке шуъла аз нури по то ба фарқ
یکی شعله از نور پا تا به فرق
Чу оҳӯии чин бе хатои пайкарӣ
چو آهوی چین بی خطا پیکری
Чу товуси фирдавси ҷўлонгӣ
چو طاووس فردوس جولانگی
Тзрўии расидаи зи боғи биҳишт
تذروی رسیده ز باغ بهشت
Фурӯзандатар аз чароғи биҳишт
فروزنده تر از چراغ بهشت
зи равшани бришми машъари таниш
ز روشن بریشم مشعر تنش
зи машки сияҳи зевари гарданаш
ز مشک سیه زیور گردنش
Мудаввари сринии мънбри дамӣ
مدور سرینی معنبر دمی
Бурун аз ҳади васфи поу саммӣ
برون از حد وصف پا و سمی
з бедоғяш бар дили моҳи доғ
ز بی داغیش بر دل ماه داغ
Чу кофур бо чашм ӯ пари зоғ
چو کافور با چشم او پر زاغ
Чу сӯсани дарин бӯстони тези гӯш
چو سوسن درین بوستان تیز گوش
Тилисмии аҷаб бар сари ганҷи ҳуш
طلسمی عجب بر سر گنج هوش
Чу Рахши хирад бар фалаки хуши хиром
چو رخش خرد بر فلک خوش خرام
Чу тири назар бар замини тези гом
چو تیر نظر بر زمین تیز گام
Набӯдӣ зи ҳамвории гом ӯ
نبودی ز همواری گام او
зи ҷунбиши раҳе то ба ором ӯ
ز جنبش رهی تا به آرام او
Чу киштӣ шудӣ рафтанаши ошкор
چو کشتی شدی رفتنش آشکار
зи тағйири вазъи ямину ясор
ز تغییر وضع یمین و یسار
Ба ҳамроҳяш гар задӣ тири кас
به همراهیش گر زدی تیر کس
Фитодӣ ба фарсанги азуи тири пас
فتادی به فرسنگ ازو تیر پس
Паямбар бар он борагӣ шуд савор
پیمبر بر آن بارگی شد سوار
Чу барги саман бар насими баҳор
چو برگ سمن بر نسیم بهار
Аннани азимати з бтҳо битофт
عنان عزیمت ز بطحا بتافت
Ба икдми зи бтҳо ба ақсои шитофт
به یکدم ز بطحا به اقصی شتافت
зи ақсои илми сӯй боло кашид
ز اقصی علم سوی بالا کشید
Саропарда бар чарх воло кашид
سراپرده بر چرخ والا کشید
Барроқаши қадам бар сар моҳ зад
براقش قدم بر سر ماه زد
Паии мақдамаши моҳ харгоҳ зад
پی مقدمش ماه خرگاه زد
Уториди зи ваии ҷузи ато код накард
عطارد ز وی جز عطا کد نکرد
Ба рӯйиши суоли ато рад накард
به رویش سئوال عطا رد نکرد
Ба Яманаши зи хати хато боз раст
به یمنش ز خط خطا باز رست
Варақро қалам зад қаламро шикаст
ورق را قلم زد قلم را شکست
зи тори тараби Зуҳраи бигусасти чанг
ز تار طرب زهره بگسست چنگ
Ки бар мутрибони айши азуи гашти танг
که بر مطربان عیش ازو گشت تنگ
Бар омад ба гардун чу ма бе ниқоб
بر آمد به گردون چو مه بی نقاب
Фурӯ шуд зи шармаш ба худ офтоб
فرو شد ز شرمش به خود آفتاب
Паии сайди баҳроми мишкӣни каманд
پی صید بهرام مشکین کمند
Чу андохт чун гӯраш омад ба банд
چو انداخت چون گورش آمد به بند
Ба ҳар банда дидаш карами густарӣ
به هر بنده دیدش کرم گستری
Бадви боиъ хеш шуд муштарӣ
بدو بایع خویش شد مشتری
Зуҳал бо улуввааш зи садри ҷалол
زحل با علوش ز صدر جلال
Чу моҳ нав омад ба сафи нъол
چو ماه نو آمد به صف نعال
Савобат фитоданд хору дижам
ثوابت فتادند خوار و دژم
Ба роҳаш чу афшондаи муштии дирам
به راهش چو افشانده مشتی درم
з ҳар нақши лавҳи нуҳум сода шуд
ز هر نقش لوح نهم ساده شد
Паии ҳарфи таълимаш омода шуд
پی حرف تعلیمش آماده شد
Чу гирд аз паии мФрши обу гул
چو گرد از پی مفرش آب و گل
Бисоти смотӣ « ктии алсҷл »
بساط سماطی «کطی السجل »
зи ҳади ҷиҳати пои беруни ниҳод
ز حد جهت پای بیرون نهاد
Қадам аз ҳад ҳар каси афзӯни ниҳод
قدم از حد هر کس افزون نهاد
Бидид ончӣ Мӯсо биҷуст ва надид
بدید آنچه موسی بجست و ندید
Шунид ончии Мӯсои чунон кам шунид
شنید آنچه موسی چنان کم شنید
Дили пок ӯ махзани рози гашт
دل پاک او مخزن راز گشت
Фақир омад аммо ғании бозгашт
فقیر آمد اما غنی بازگشت
Азин бом на поя омад фурӯд
ازین بام نه پایه آمد فرود
Ба гавҳар гиронмоя омад фурӯд
به گوهر گرانمایه آمد فرود
Нисорӣ ки бар фарқи асҳоби рехт
نثاری که بر فرق اصحاب ریخت
зи дарҷи ду лаби гавҳари ноби рехт
ز درج دو لب گوهر ناب ریخت
Азон гавҳари афшон тавонгар шуданд
ازان گوهر افشان توانگر شدند
Тавонгар чаҳ , конҳои гавҳар шуданд
توانگر چه، کانهای گوهر شدند
Ба тахсӣси онон ки бетахту тоҷ
به تخصیص آنان که بی تخت و تاج
Гирифтанд аз тоҷдорони хароҷ
گرفتند از تاجداران خراج
Яке « сонии аснин » дар кунҷи ғор
یکی «ثانی اثنین » در کنج غار
Ки чун мор шуд новаки ҷони шикор
که چون مار شد ناوک جان شکار
Тани худ сипар кард бетарсу бок
تن خود سپر کرد بی ترس و باک
Ки захмӣ наёяд бар он ҷони пок
که زخمی نیاید بر آن جان پاک
Дувуми онкӣ аз сикка адл ӯст
دوم آنکه از سکه عدل اوست
Казин гӯнаи динори дайн сурх рӯаст
کزین گونه دینار دین سرخ روست
Сими шармгинӣ ки шуд бе қусӯр
سیم شرمگینی که شد بی قصور
зи шамъи набуввати насибаши ду нур
ز شمع نبوت نصیبش دو نور
Чаҳорум ки он абри дарёи нисор
چهارم که آن ابر دریا نثار
Нам ӯ карами барқ ӯ зулфиқор
نم او کرم برق او ذوالفقار
Чу унсур чаҳоранду зишон ба пой
چو عنصر چهارند و زیشان به پای
Туро қолаби дайни дарин тангноӣ
تو را قالب دین درین تنگنای
Раҳи эътидол ар надории нигоҳ
ره اعتدال ار نداری نگاه
намешавад қолаби дайни табоҳ
میانشان شود قالب دین تباه
Чу ҳар сифла беэътидолӣ макун
چو هر سفله بی اعتدالی مکن
Дил аз меҳри ин чор холӣ макун
دل از مهر این چار خالی مکن
Шӯ аз меҳри дили хӯшаи чини ҳама
شو از مهرِ دل خوشهچین همه
Ки кин яке ҳаст кини ҳама
که کین یکی هست کین همه
Мазан таъни инкор бар корашон
مزن طعن انکار بر کارشان
Чу ҷомӣ ба ҷони дӯст май дорашон
چو جامی به جان دوست میدارشان
Буд рӯзи танҳоӣ ва бе касе
بود روز تنهایی و بیکسی
Бад-ӣни дӯстдорӣ ба ҷое рисӣ
بدین دوستداری به جایی رسی