зи шоҳони пешини ситами пеша Эй

ز شاهان پیشین ستم پیشه ای

Дар озори некони бади андеша Эй

در آزار نیکان بد اندیشه ای

Ба девона Эй гуфт ошуфтаи хуй

به دیوانه ای گفت آشفته خوی

Ки аз даври гардун чаҳ хоҳӣ бигӯӣ

که از دور گردون چه خواهی بگوی

Агар моли хоҳӣу бгзидаҳи ганҷ

اگر مال خواهی و بگزیده گنج

Кашад пеш рӯй ту нодидаи ранҷ

کشد پیش روی تو نادیده رنج

Вагар ҷуфти хоҳӣу айвону кох

وگر جفت خواهی و ایوان و کاخ

Кунад бар ту майдони ъушрати фарох

کند بر تو میدان عشرت فراخ

Вагар хоҳӣ аз тоҷи шоҳии ривоҷ

وگر خواهی از تاج شاهی رواج

Наад бар сарат аз сари шоҳи тоҷ

نهد بر سرت از سر شاه تاج

Бихандед девонаи к-эии содаи дил

بخندید دیوانه کای ساده دل

Бар ин кор бозича биниҳода дил

بر این کار بازیچه بنهاده دل

Фалак кист саргаштаи ҳарзаи гирд

فلک کیست سرگشته هرزه گرد

Шабу рӯз бо аҳли дил дар набард

شب و روز با اهل دل در نبرد

Ба ҷуз каҷрави нест андеша аш

به جز کجروی نیست اندیشه اش

Ҷузи озрни расатони пеша аш

جز آزرن راستان پیشه اش

Сетанд зи Нӯшервони тоҷу тахт

ستاند ز نوشیروان تاج و تخت

Диҳад бо чу ту золими дидаи сахт

دهد با چو تو ظالم دیده سخت

Ман аз вай чаҳ некӣ таваққуъ кунам

من از وی چه نیکی توقع کنم

Ки чун сФлгонш тавозуъ кунам

که چون سفلگانش تواضع کنم

зи каҷи ғайри чашми каҷии доштан

ز کج غیر چشم کجی داشتن

Буд хок дар дида анбоштан

بود خاک در دیده انباشتن

Биёи соқио то кӣ ин бхрдӣ

بیا ساقیا تا کی این بخردی

Буна бар кафами мояи бихўдӣ

بنه بر کفم مایه بیخودی

Чунон фориғам кун зи малику малик

چنان فارغم کن ز ملک و ملک

Ки сари дрнёрм ба чархи фалак

که سر درنیارم به چرخ فلک

Биёи мтрбо каз ғам афсурда ам

بیا مطربا کز غم افسرده ام

зи пажмурдагии гўиё мурда ам

ز پژمردگی گوییا مرده ام

Чунон гарм кун дар самоъами димоғ

چنان گرم کن در سماعم دماغ

Ки бахшад зи даври сипеҳрами фироқ

که بخشد ز دور سپهرم فراغ