Ҳакимӣ аз онҷо ки равшандилон

حکیمی از آنجا که روشندلان

НФўрнд аз зулмати ҷоҳилон

نفورند از ظلمت جاهلان

Пай шустан аз дили ғуборӣ ки дошт

پی شستن از دل غباری که داشت

Буруни баради рахт аз диёрӣ ки дошт

برون برد رخت از دیاری که داشت

Чу ранҷи биёбон ба поёни расонад

چو رنج بیابان به پایان رساند

Замона чу Нӯҳаш ба киштии нишонд

زمانه چو نوحش به کشتی نشاند

зи мавҷи уштурон каф андоз маст

ز موج اشتران کف انداز مست

Бар ӯ ҳамла карданду киштии шикаст

بر او حمله کردند و کشتی شکست

зи ҳарфи саломати дилии мунҳариф

ز حرف سلامت دلی منحرف

Ба як таҳта часбӣд ҳамчун алиф

به یک تخته چسبید همچون الف

зи млоҳии боди дарёнавард

ز ملاحی باد دریانورد

Ватан бар канори яке шаҳр кард

وطن بر کنار یکی شهر کرد

Ба ангушт бар рег рамлӣ кашид

به انگشت بر ریگ رملی کشید

Казон халқро ҳайрат омад падед

کزان خلق را حیرت آمد پدید

Басии ҳоли пӯшидаро боз гуфт

بسی حال پوشیده را باز گفت

Хабар дод аз розҳои наҳуфт

خبر داد از رازهای نهفت

Расед ин ҳикоят ба дорои шаҳр

رسید این حکایت به دارای شهر

Ба адлу карами равнақи афзои шаҳр

به عدل و کرم رونق افزای شهر

Ба сад гӯнаи лутфаши сӯй хеш хонд

به صد گونه لطفش سوی خویش خواند

Ба таъзим бар курсии зари нишонд

به تعظیم بر کرسی زر نشاند

Ба дарёи дарун ҳар чаҳ аз кафи ниҳод

به دریا درون هر چه از کف نهاد

зи дарёи дилӣ беш азонаш бидод

ز دریا دلی بیش ازانش بداد

Ҳакими он аноят чу аз шоҳ дид

حکیم آن عنایت چو از شاه دید

зи аҳбоби нисён на аз роҳ дид

ز احباب نسیان نه از راه دید

Ба номаи нависии қалам тез кард

به نامه نویسی قلم تیز کرد

Вази он не навой нўонгиз кард

وز آن نی نوای نوانگیز کرد

Ки эй рост бозон нарад талаб

که ای راست بازان نرد طلب

зи матлӯби қонеъ ба дарди талаб

ز مطلوب قانع به درد طلب

Бакӯшед таҳсили матлӯб ро

بکوشید تحصیل مطلوب را

Бикӯбед табъи хрдкўб ро

بکوبید طبع خردکوب را

Ба матлӯбӣ оред рӯй амл

به مطلوبی آرید روی امل

Ки аз мавҷи дарёи наёбади халал

که از موج دریا نیابد خلل

Агар бугзарад мавҷи дарёи зи фарқ

اگر بگذرد موج دریا ز فرق

Вагар киштӣ уфтад ба тӯфони ғарқ

وگر کشتی افتد به طوفان غرق

Фитода ба дарёи ҳамаи рахту бор

فتاده به دریا همه رخت و بار

Ба як таҳта гиред роҳи канор

به یک تخته گیرید راه کنار

Буд ҳосили умри ҳамроҳатон

بود حاصل عمر همراهتان

Аниси дилу ҷони огоҳатон

انیس دل و جان آگاهتان

зи фонии вафодорӣ умед нест

ز فانی وفاداری امید نیست

Чаҳ суд аз матоъӣ ки ҷовид нест

چه سود از متاعی که جاوید نیست

Биёи соқиои лаъли бгдохтаҳ

بیا ساقیا لعل بگداخته

Ба ҷоми булӯр тар андохта

به جام بلور تر انداخته

Бидиҳ то ба иқболи пояндагон

بده تا به اقبال پایندگان

Бишӯйем даст аз нави ояндагон

بشوییم دست از نو آیندگان

Биёи мтрбои захмае бртрош

بیا مطربا زخمه ای برتراش

Раги чангро зини навои даҳ харош

رگ چنگ را زین نوا ده خراش

Ки сармоя зиндагонӣ бсухт

که سرمایه زندگانی بسوخت

Ҳар он кас ки боқӣ ба фонӣ фурухт

هر آن کس که باقی به فانی فروخت