Хуши он кас ки кораши никуӣ буд
خوش آن کس که کارش نکویی بود
Ба неку бадаши никхўиӣ буд
به نیک و بدش نیکخویی بود
Чаҳ дар вақти мурдан чаҳ дар зиндагӣ
چه در وقت مردن چه در زندگی
Равад рӯзгораш ба фархундагӣ
رود روزگارش به فرخندگی
Сикандар чу нома ба модар навишт
سکندر چو نامه به مادر نوشت
Ба ҷузи номаи мавъизат дар навишт
به جز نامه موعظت در نوشت
Ба ёрони забони насиҳати кушод
به یاران زبان نصیحت گشاد
Ба ҳар синаи ганҷии вадиати ниҳод
به هر سینه گنجی ودیعت نهاد
Чу бар ҳозирони ганҷ гавҳар фишонд
چو بر حاضران گنج گوهر فشاند
зи ноҳозрон низ ғофил намонад
ز ناحاضران نیز غافل نماند
Васият чунин кард бо ҳозирон
وصیت چنین کرد با حاضران
Ки эй аз ҷаҳолати тиҳии хотирон
که ای از جهالت تهی خاطران
Чу бар доғи ҳиҷрони ман дил наед
چو بر داغ هجران من دل نهید
Тани нотавонам ба маҳмил наед
تن ناتوانم به محمل نهید
Гузоред дастами бурун аз кафан
گذارید دستم برون از کفن
Кунед ошкороаш бар марду зан
کنید آشکاراش بر مرد و زن
зи ҳолами дами ноМуродии занед
ز حالم دم نامرادی زنید
Ба ҳар марзу буми ин мунодии занед
به هر مرز و بوم این منادی زنید
Ки ин даст дастӣаст каз ъзу ҷоҳ
که این دست دستیست کز عز و جاه
Рабӯд аз сари тоҷдорони кулоҳ
ربود از سر تاجداران کلاه
Калиди карам буд дар мушт ӯ
کلید کرم بود در مشت او
Нигини хилофат дар ангушт ӯ
نگین خلافت در انگشت او
зи шери фалаки қӯт панҷа ёфт
ز شیر فلک قوت پنجه یافت
Қавии бозувонро басӣ панҷа тофт
قوی بازوان را بسی پنجه تافت
зи ҳишмати зибри даст ҳар даст буд
ز حشمت زبر دست هر دست بود
Ҳамаи дастҳо пеш ӯ паст буд
همه دست ها پیش او پست بود
зи нақди гадоӣу шоҳаншаҳӣ
ز نقد گدایی و شاهنشهی
з олам кунад риҳлат инак тиҳӣ
ز عالم کند رحلت اینک تهی
Чу баҳраш ба каф нест ҷузи боди ҳеҷ
چو بحرش به کف نیست جز باد هیچ
Чаҳ имкони зи ваии ин сафарро бсич
چه امکان ز وی این سفر را بسیچ
Ту ҳам гири азин даст эй хоҷаи панд
تو هم گیر ازین دست ای خواجه پند
Бад-ӣн даст бигушоӣ аз пои банд
بدین دست بگشای از پای بند
Ба кори ҷаҳони банд бӯдан ки чаҳ
به کار جهان بند بودن که چه
Бад-ӣн шуғл хурсанд бӯдан ки чаҳ
بدین شغل خرسند بودن که چه
Чу зи аввали туро модари даҳри зод
چو ز اول تو را مادر دهر زاد
Ба ҷузи дасти холяти чизеи надод
به جز دست خالیت چیزی نداد
Азин варта чун пой берун наҳй
ازین ورطه چون پای بیرون نهی
Буд зоди роҳи ту дасти тиҳӣ
بود زاد راه تو دست تهی
Макун дар миёни дасти худро гарав
مکن در میان دست خود را گرو
Ба чизе ки гӯйанд бигзору рӯ
به چیزی که گویند بگذار و رو
Бидиҳ ҳар чаҳ дорӣ ки ин додан аст
بده هر چه داری که این دادن است
Ки аз хештани банд бгшодн аст
که از خویشتن بند بگشادن است
Буд он ту ҳар чаҳ додӣ зи даст
بود آن تو هر چه دادی ز دست
Ки дар ваҷҳ фардот хоҳад нишаст
که در وجه فردات خواهد نشست
Турогар ба махзани зар ва гавҳар аст
تو را گر به مخزن زر و گوهر است
На он ту он касе дигар аст
نه آن تو آن کسی دیگر است