Саросемае хона дар Балх дошт
سراسیمه ای خانه در بلخ داشت
Ки бар мурдагони гиря талх дошт
که بر مردگان گریه تلخ داشت
Дар он шаҳр бегиря кам зистӣ
در آن شهر بی گریه کم زیستی
Ба хӯни баҳр ҳар мурда бигиристӣ
به خون بهر هر مرده بگریستی
Ба ҳар ҳалқаи ғам ки пардохтӣ
به هر حلقه غم که پرداختی
Аз ашк чу лаълаши нигини сохтӣ
از اشک چو لعلش نگین ساختی
Насиҳатгарӣ гуфт бо ӯ наҳуфт
نصیحتگری گفت با او نهفت
Ки эй ҳар кас аз ҳоли ту дар шигифт
که ای هر کس از حال تو در شگفت
Туро ин ҳамаи гиря зор чист
تو را این همه گریه زار چیست
На муздурии ин гӯна бигор чист
نه مزدوری این گونه بیگار چیست
Марези ашки худро ба ҳар хоки кӯй
مریز اشک خود را به هر خاک کوی
Ки ин об чашмаст неи оби ҷӯй
که این آب چشم است نی آب جوی
Бихандед девонаи к-эии бихрд
بخندید دیوانه کای بیخرد
Ки шохи қабулат буд бехи рад
که شاخ قبولت بود بیخ رد
Ман ин гиря аз баҳр худ ме кунам
من این گریه از بهر خود می کنم
На аз марг ҳар нек ва бад ме кунам
نه از مرگ هر نیک و بد می کنم
Ба мурдан ҳар он зинда каз по фитод
به مردن هر آن زنده کز پا فتاد
Азон мурдан хешам омад ба ёд
ازان مردن خویشم آمد به یاد
зи ғам оташ афтод дар ҷони ман
ز غم آتش افتاد در جان من
Шуд аз дӯди пари чашми гирёни ман
شد از دود پر چشم گریان من
Азон оташами дӯди хезади зи чашм
ازان آتشم دود خیزد ز چشم
Вази он дӯдами ин оби резади зи чашм
وز آن دودم این آب ریزد ز چشم
Зиҳии марди нодон ки аз марги хеш
زهی مرد نادان که از مرگ خویش
Нагардад ҷигарпорау синаи риш
نگردد جگرپاره و سینه ریش
Нигаред зи дарди дили худ ба хӯн
نگرید ز درد دل خود به خون
Ғами дил ба он гиряи надиҳади бурун
غم دل به آن گریه ندهد برون
Биёи соқио то ҷигар хӯн кунем
بیا ساقیا تا جگر خون کنیم
Вази ин май қадаҳро ҷгргўн кунем
وز این می قدح را جگرگون کنیم
Ки ғмдидаҳро оҳу зорӣ ба аст
که غمدیده را آه و زاری به است
Ҷгрхўорӣ аз мигсорӣ ба аст
جگرخواری از میگساری به است
Биёи мтрбо каз тараб бигузарем
بیا مطربا کز طرب بگذریم
зи чанги тараби торҳо брдрим
ز چنگ طرب تارها بردریم
зи чанги аҷал чун нишоед гурехт
ز چنگ اجل چون نشاید گریخت
зи чанги раби тор бояд гусехт
ز چنگ رب تار باید گسیخت