Дило дидаи дурбини бргшоӣ
دلا دیده دوربین برگشای
Дарин дайри деринаи дирпоӣ
درین دیر دیرینه دیرپای
Бибин ғӯри даври шбонрўзиш
ببین غور دور شبانروزیش
Ба хуршеду маи олами афрӯзяш
به خورشید و مه عالم افروزیش
Нагӯям қадимаст аз оғози кор
نگویم قدیم است از آغاز کار
Ки бошад қадами хоссаи кирдигор
که باشد قدم خاصه کردگار
Ҳудус ар чаҳ шуд сиккаи ном ӯ
حدوث ار چه شد سکه نام او
Надонад каси оғозу анҷом ӯ
نداند کس آغاز و انجام او
Шабу рӯз ӯ чун ду яғмое анд
شب و روز او چون دو یغمایی اند
Ду паймонаи умр паймое анд
دو پیمانه عمر پیمایی اند
Ду таррори ҳушёр ва ту хуфтаи маст
دو طرار هشیار و تو خفته مست
Паии кӣсаи ббриднти тези даст
پی کیسه ببریدنت تیز دست
з нақдамоне туро кӣсаи пар
ز نقد امانی تو را کیسه پر
Ба ҷони душмани кӣсаи пари кӣса бар
به جان دشمن کیسه پر کیسه بر
Чу кӣса ба симу зар оканда аст
چو کیسه به سیم و زر آکنده است
Дили кӣсаи дорон пароканда аст
دل کیسه داران پراکنده است
Яке ҷамъи шӯи зини парокандагӣ
یکی جمع شو زین پراکندگی
Тиҳӣ кун дил аз кӣсаи окандагӣ
تهی کن دل از کیسه آکندگی
Ба ибрат назар кун ки гардун чаҳ кард
به عبرت نظر کن که گردون چه کرد
Фаридун куҷо рафту қорун чаҳ кард
فریدون کجا رفت و قارون چه کرد
Паии ганҷи бурданд бисёр ранҷ
پی گنج بردند بسیار رنج
Кунун хок резанд бар сар чу ганҷ
کنون خاک ریزند بر سر چو گنج
Паии иззати нафаси хории макаш
پی عزت نفس خواری مکش
зи ҳирсу тамаъи хоксории макаш
ز حرص و طمع خاکساری مکش
Чаҳ хуш гуфт он сӯфии суфраи дор
چه خوش گفت آن صوفی سفره دار
Ки набӯд ҷаҳони ҷузи яке суфраи вор
که نبود جهان جز یکی سفره وار
Азин суфра бингар ки дар марг ва зист
ازین سفره بنگر که در مرگ و زیست
Насиби ту бо ин ҳама халқ чист
نصیب تو با این همه خلق چیست
Насиби ту зон нест як луқма беш
نصیب تو زان نیست یک لقمه بیش
Манеҳ баҳри он ранҷ бар ҷони хеш
منه بهر آن رنج بر جان خویش
Агар хоҳадат аз ҷигар хӯн чакид
اگر خواهدت از جگر خون چکید
Нахоҳад насиби ту афзӯн расед
نخواهد نصیب تو افزون رسید
Талабро намегӯям инкор кун
طلب را نمی گویم انکار کن
Талаб кун валикин ба ҳанҷор кун
طلب کن ولیکن به هنجار کن
Ба мурдори ҷӯӣ чу каркас мабош
به مردار جویی چو کرکس مباش
Гирифтор ҳар нокас ва кас мабош
گرفتار هر ناکس و کس مباش
Паии луқма чун саг тамаллуқ макун
پی لقمه چون سگ تملق مکن
Ба фитроки дунон таъаллуқ макун
به فتراک دونان تعلق مکن
Раҳон гардан аз бори ғули тамаъ
رهان گردن از بار غل طمع
Фишон доман аз хори зли тамаъ
فشان دامن از خار ذل طمع
Тамаъи пои дилро ба ҷуз банд нест
طمع پای دل را به جز بند نیست
Тамаъи кори мард хирадманд нест
طمع کار مرد خردمند نیست
Тамаъ ҳар куҷои ҳалқа бар дар занад
طمع هر کجا حلقه بر در زند
Хиради хаймаи зонҷо фаротар занад
خرد خیمه زانجا فراتر زند
Мёмиз чун об бо ҳар касе
میامیز چون آب با هر کسی
Мёўиз чун бод дар ҳар хасӣ
میاویز چون باد در هر خسی
Наёбӣ ба ҷуз нокасе аз касон
نیابی به جز ناکسی از کسان
Набинӣ ба ҷузи дидаи риш аз хасон
نبینی به جز دیده ریش از خسان
Халосии ту зобрўи рехтан
خلاصی تو زآبرو ریختن
Чаҳ бахшад ба мардум наёмихтан
چه بخشد به مردم نیامیختن
Хуши он кӯи дарин лоҷувардии равоқ
خوش آن کو درین لاجوردی رواق
зи омезиши ҷуфт тоқаст тоқ
ز آمیزش جفت طاق است طاق
Дилаши бастаи хеш ва пайванд нест
دلش بسته خویش و پیوند نیست
Ба савдои бегонагон банд нест
به سودای بیگانگان بند نیست
Буд исои осоаши ҳиммати қавӣ
بود عیسی آساش همت قوی
Ба танҳо нишинӣу якто рӯй
به تنها نشینی و یکتا روی
На зини домгаҳи банд бар гарданаш
نه زین دامگه بند بر گردنش
На зини хокдони гирд бар доманаш
نه زین خاکدان گرد بر دامنش
Кафши сифр ва зон қадар ӯ чун адад
کفش صفر و زان قدر او چون عدد
Яке гашта даҳ , даҳ расида ба сад
یکی گشته ده، ده رسیده به صد
Азон сифри бахташ ба фархундагӣ
ازان صفر بختش به فرخندگی
Ба ҳар гӯши азуи ҳалқаи бандагӣ
به هر گوش ازو حلقه بندگی
зи гетӣ ба ҳар хушк ватар сохта
ز گیتی به هر خشک و تر ساخته
з ҳар орзӯи синаи пардохта
ز هر آرزو سینه پرداخته
Нагашта чу гули пойбанди хасон
نگشته چو گل پایبند خسان
Наёварда сар дар каманди касон
نیاورده سر در کمند کسان
Бибандади зи пиромни шаҳри бор
ببندد ز پیرامن شهر بار
Кашад гардан аз миннати шаҳриёр
کشد گردن از منت شهریار
Бар аҳл вилоят наёяд падед
بر اهل ولایت نیاید پدید
Ки то нанг волӣ набояд кашид
که تا ننگ والی نباید کشید