Башари ҳоФиро - раҳмаи аллоҳи алайҳ - мурӣдӣ бо вай гуфт : чун нон ба даст оварам намедонам ки ба кадоми нон хӯриш хӯрам фармуд ки неъмати офиятро фарои ёди ор ва онро нони хӯриши хеши ингор .
بشر حافی را - رحمة الله علیه - مریدی با وی گفت: چون نان به دست آورم نمی دانم که به کدام نان خورش خورم فرمود که نعمت عافیت را فرا یاد آر و آن را نان خورش خویش انگار.
Чу нони хушк наад пеши хеши нодорӣ
چو نان خشک نهد پیش خویش ناداری
Ки рӯҳро диҳад аз хон фақри парваришӣ
که روح را دهد از خوان فقر پرورشی
Ба нони хӯриш чу шавад табъаши он замони моил
به نان خورش چو شود طبعش آن زمان مایل
Чу зикр офияташ нест ҳеҷ нони хӯришӣ
چو ذکر عافیتش نیست هیچ نان خورشی
Хониш