Подшоҳӣ аз ҳакимии талаб насиҳат кард ҳаким гуфт : аз ту масаълае пурсам , бе нифоқи ҷавоби гӯй , зарро дӯсттар май дорӣ ё хасмро ? гуфт : зарро гуфт : чунаст ки онро дӯсттар май дорӣ - яъне зарро - ӣнҷо майгузорӣу ончии дӯст наме дорӣ - яъне хасмро - бо худ май барӣ ? подшоҳ бигирист ва гуфт : некӯ пандӣ додӣ ки ҳамаи пандҳо дар ин дарҷаст .
پادشاهی از حکیمی طلب نصیحت کرد حکیم گفت: از تو مسئله ای پرسم، بی نفاق جواب گوی، زر را دوستتر می داری یا خصم را؟ گفت: زر را گفت: چونست که آن را دوستتر می داری - یعنی زر را - اینجا می گذاری و آنچه دوست نمی داری - یعنی خصم را - با خود می بری؟ پادشاه بگریست و گفت: نیکو پندی دادی که همه پندها در این درج است.
Ҳазор гӯна хусумат кунӣ ба халқи ҷаҳон
هزار گونه خصومت کنی به خلق جهان
зи бас ки дар ҳаваси симу орзӯии зарӣ
ز بس که در هوس سیم و آرزوی زری
Ту рости дӯсти зару сим , хасми соҳиби он
تو راست دوست زر و سیم، خصم صاحب آن
Кигирӣ аз кафши онро ба зулму ҳила гарӣ
که گیری از کفش آن را به ظلم و حیله گری
На муқтазоӣ хирад бошаду натиҷаи ақл
نه مقتضای خرد باشد و نتیجه عقل
Ки дӯстро бигзорӣу хасмро бабрӣ
که دوست را بگذاری و خصم را ببری