Дар маҷлиси касрии се тан аз ҳукамо ҷамъ омаданд : файласуфи рӯму ҳакими ҳинду бзрҷмҳри сахттарин сухан ба онҷо расед ки сахттарин чизҳо чист ?

در مجلس کسری سه تن از حکما جمع آمدند: فیلسوف روم و حکیم هند و بزرجمهر سخت ترین سخن به آنجا رسید که سخت ترین چیزها چیست؟

Рӯмӣ гуфт : перӣу сустӣ бо нодорӣу тангдастӣ ҳиндӣ гуфт : тани бемор бо андӯҳ бисёр бзрҷмҳр гуфт : наздикии аҷал бо даврӣ аз ҳасани амали ҳама ба қавл бзрҷмҳр бозомаданд .

رومی گفت: پیری و سستی با ناداری و تنگدستی هندی گفت: تن بیمار با اندوه بسیار بزرجمهر گفت: نزدیکی اجل با دوری از حسن عمل همه به قول بزرجمهر بازآمدند.

Пеши касрии зи хирадманд ҳакямон ме рафт

پیش کسری ز خردمند حکیمان می رفت

Сухан аз сахттарин мавҷи дарин лаҷаи ғам

سخن از سخت ترین موج درین لجه غم

Ваон яке гуфт ки беморӣу андӯҳи дароз

وان یکی گفت که بیماری و اندوه دراز

Ваон дигар гуфт ки нодорӣ ва перӣаст ба ҳам

وان دگر گفت که ناداری و پیریست به هم

Сеюмин гуфт ки қурби аҷалу суъи амал

سومین گفت که قرب اجل و سؤ عمل

Оқибат рафт ба тарҷеҳи сиўми ҳукми ҳукм

عاقبت رفت به ترجیح سیوم حکم حکم

Хониш
бхш 7 — фотмҳ зндӣ