Ҳакимиро пурседанд ки одамизод кӣ ба хӯрдани шитобад ? гуфт : тавонгари ҳаргоҳ гурусна шаваду дарвеши ҳаргоҳ ки биёбад .
حکیمی را پرسیدند که آدمیزاد کی به خوردن شتابد؟ گفت: توانگر هرگاه گرسنه شود و درویش هرگاه که بیابد.
Бихӯр чндонкаҳ наниҳад хонаи тан
بخور چندانکه ننهد خانه تن
зи бешӣу камии рӯ дар харобӣ
ز بیشی و کمی رو در خرابی
Агар дорандае ҳаргоҳи хоҳӣ
اگر دارنده ای هرگاه خواهی
Вагар нодори ҳаргоҳӣ ки ёбӣ
و گر نادار هرگاهی که یابی
Хониш