Ҳуҷҷоҷ дар шикоргоҳӣ аз лашкарён ҷудо афтод ва ба телии баромад , дид ки аъробӣ нишаста ва аз хирқаи худ ҷанбндагон мечӣанду шутурони гирд ӯ май чаранд чун шутурони ҳуҷҷоҷро бидиданд брмиднд .

حجاج در شکارگاهی از لشکریان جدا افتاد و به تلی برآمد، دید که اعرابی نشسته و از خرقه خود جنبندگان می چیند و شتران گرد او می چرند چون شتران حجاج را بدیدند برمیدند.

Аъробии сар боло кард хашмнок ва гуфт кист ки аз ин биёбон бо ҷомаҳои дурахшони баромад , ки лаънати худоӣ бар ваии бод . Ҳуҷҷоҷ ҳеҷ нагуфт ва пеш омад ки ассаломи алайкум ё аъробӣ . Дар ҷавоб гуфт : лои алейк ассалому лои раҳмаи аллоҳ ва . Лои баракота аз вай об талабед .

اعرابی سر بالا کرد خشمناک و گفت کیست که از این بیابان با جامه های درخشان برآمد، که لعنت خدای بر وی باد. حجاج هیچ نگفت و پیش آمد که السلام علیکم یا اعرابی. در جواب گفت: لا علیک السلام و لا رحمة الله و .لا برکاته از وی آب طلبید.

Гуфт : фурӯди ой ва ба зиллату хорӣ об бихӯр ки валлоҳи ман рафиқу нукар касе нестам . Ҳуҷҷоҷ фурӯд омад ва об хӯрд ва пас гуфт : эй аъробии беҳтарин мардумон кист ? гуфт : расӯли худоӣ - слии аллоҳи алайҳу силам - бар рағми ту .

گفت: فرود آی و به ذلت و خواری آب بخور که والله من رفیق و نوکر کسی نیستم. حجاج فرود آمد و آب خورد و پس گفت: ای اعرابی بهترین مردمان کیست؟ گفت: رسول خدای - صلی الله علیه و سلم - بر رغم تو.

Боз гуфт : чаҳ май гӯйӣ дар ҳақи амӣралмуъминӣни алии бен абии толиб ? гуфт : аз караму бузургвории номи вай дар даҳон намегунҷад . Пас гуфт : чаҳ май гӯйӣ дар ҳақи Абдулмалики бен Марвон ? ҳеҷ нагуфт . Гуфт : ҷавоб ман бигӯӣ эй аъробӣ . Гуфт : бад мардӣаст .

باز گفت: چه می گویی در حق امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب؟ گفت: از کرم و بزرگواری نام وی در دهان نمی گنجد. پس گفت: چه می گویی در حق عبدالملک بن مروان؟ هیچ نگفت. گفت: جواب من بگوی ای اعرابی. گفت: بد مردیست.

Пурсед : ки чаро ? гуфт : хатое аз вай дар вуҷӯд омадааст ки аз машриқ то мағриб аз он пар бар омада . Пурсед ки он кадомаст ? гуфт : он ки ин фосиқи фоҷири ҳуҷҷоҷро бар мусулмонон гумоштааст . Ҳуҷҷоҷ ҳеҷ нагуфт . Ногоҳ мурғӣ биппаред ва овозӣ кард .

پرسید: که چرا؟ گفت: خطایی از وی در وجود آمده است که از مشرق تا مغرب از آن پر بر آمده. پرسید که آن کدام است؟ گفت: آن که این فاسق فاجر حجاج را بر مسلمانان گماشته است. حجاج هیچ نگفت. ناگاه مرغی بپرید و آوازی کرد.

Аъробӣ рӯй ба ҳуҷҷоҷ кард ва гуфт : ту чаҳ касе эй мард ? гуфт : ин чаҳ саволаст ки мекунӣ . Гуфт : ин мурғи маро хабар дод ки лашкарӣ мерасад ки сардори эшон туе . Дар ин сухан буд ки лашкарёни ваии расиданд ва бар вай салом гуфтанд . Аъробӣ чун онро бидид ранг ӯ мутағаййир шуд .

اعرابی روی به حجاج کرد و گفت: تو چه کسی ای مرد؟ گفت: این چه سؤال است که می کنی. گفت: این مرغ مرا خبر داد که لشکری می رسد که سردار ایشان تویی. در این سخن بود که لشکریان وی رسیدند و بر وی سلام گفتند. اعرابی چون آن را بدید رنگ او متغیر شد.

Ҳуҷҷоҷ фармуд то вайро ҳамроҳи бибаранд чун рӯзи дигар бомдод карду моидаҳ Эй биниҳоду мардумон ҷамъ омаданд аъробиро овоз доданд . Чун даромад гуфт : ассаломи алейк аиҳооломиру раҳмаи аллоҳу баракота . Ҳуҷҷоҷ гуфт : ман чунон намегӯям ки ту гуфтӣ , ва алейк ассалом , пас гуфт : таом май хурӣ ? гуфт : таом туаст , агар иҷозати диҳӣ . наме хӯрам

حجاج فرمود تا وی را همراه ببرند چون روز دیگر بامداد کرد و مایده ای بنهاد و مردمان جمع آمدند اعرابی را آواز دادند. چون درآمد گفت: السلام علیک ایهاالامیر و رحمة الله و برکاته. حجاج گفت: من چنان نمی گویم که تو گفتی، و علیک السلام، پس گفت: طعام می خوری؟ گفت: طعام توست، اگر اجازت دهی.می خورم

Гуфт : иҷозат додам . Аъробӣ пеш нишасту даст дароз кард ва гуфт : бисмии аллоҳи аншоءи аллоҳ ки ончии баъд аз таом ояд хайр бошад . Ҳуҷҷоҷ бихандед ва гуфт : ҳеҷ медонед ки дируз аз ин бар ман чаҳ гузашт ?

گفت: اجازت دادم. اعرابی پیش نشست و دست دراز کرد و گفت: بسم الله انشاء الله که آنچه بعد از طعام آید خیر باشد. حجاج بخندید و گفت: هیچ می دانید که دیروز از این بر من چه گذشت؟

Аъробӣ гуфт : аслаҳи аллоҳи аломир , сиррӣ ки дирузи миёни ман ва ту гузаштааст , имрӯз дар ифшоӣ он макуш , баъд аз он ҳуҷҷоҷ гуфт : эй аъробии яке аз ду кор ихтиёр кун : ё пеш ман бош ки туро аз хавоси худ гардонам ё туро пеши Абдулмалик Марвон фиристам ва ба ончӣ ӯро гуфтае ахбор кунам то ҳарчӣ хоҳад он кунад .

اعرابی گفت: اصلح الله الامیر، سری که دیروز میان من و تو گذشته است، امروز در افشای آن مکوش، بعد از آن حجاج گفت: ای اعرابی یکی از دو کار اختیار کن: یا پیش من باش که تو را از خواص خود گردانم یا تو را پیش عبدالملک مروان فرستم و به آنچه او را گفته ای اخبار کنم تا هرچه خواهد آن کند.

Аъробӣ гуфт : сӯрати дигар ҳам метавонад буд пурсед : он кадомаст ? гуфт : он ки маро бигзорӣ ки саломат ба билоди худ бози рӯму дигар на ту марои бинӣ ва на ман туро . Ҳуҷҷоҷ бихандед , фармуд то вайро даҳ ҳазор дирам доданд ва ба билод вай фиристоданд .

اعرابی گفت: صورت دیگر هم می تواند بود پرسید: آن کدام است؟ گفت: آن که مرا بگذاری که سلامت به بلاد خود باز روم و دیگر نه تو مرا بینی و نه من تو را. حجاج بخندید، فرمود تا وی را ده هزار درم دادند و به بلاد وی فرستادند.