Издҷрди писари худ баҳромро дар музиъӣ дид аз ҳарами худ ки муносиб набӯд вайро фармуд ки беруни рӯу ҳоҷибро сӣ тозӣона бизан ва аз дар пардаи саро давр кун , ва касе дигарро номи барад ки вайро ба ҷой ӯ бинишон .

یزدجرد پسر خود بهرام را در موضعی دید از حرم خود که مناسب نبود وی را فرمود که بیرون رو و حاجب را سی تازیانه بزن و از در پرده سرا دور کن، و کسی دیگر را نام برد که وی را به جای او بنشان.

Баҳром ба мӯҷиби фармӯдаи падар амал кард , аммо ҳануз сездаҳ сола беш набӯд надонист ки сабаби ғазаби вай бар ҳоҷиб чаҳ буд баъд аз он рӯзӣ ба дар парда сарой омаду хост ки даройад .

بهرام به موجب فرموده پدر عمل کرد، اما هنوز سیزده ساله بیش نبود ندانست که سبب غضب وی بر حاجب چه بود بعد از آن روزی به در پرده سرای آمد و خواست که درآید.

Ҳоҷиби дувуми даст бар сина вай зад ва нагузошт ки даройад ва гуфт : агар баъд аз ин туро дар ин мавзеи бубинами сӣ тозӣона ?ут бизанам аз ҷиҳати хиёнатӣ ки бо ҳоҷиб пешин кардӣ ва сӣ дигар аз ҷиҳати хиёнатӣ ки май хоҳӣ бо ман кунӣ ин хабар ба издҷрд расед .

حاجب دوم دست بر سینه وی زد و نگذاشت که درآید و گفت: اگر بعد از این تو را در این موضع ببینم سی تازیانه ات بزنم از جهت خیانتی که با حاجب پیشین کردی و سی دیگر از جهت خیانتی که می خواهی با من کنی این خبر به یزدجرد رسید.

Ҳоҷиби дуюмро бихонад ва таҳсин кард ва эҳсон намӯд ва халъат пӯшонед .

حاجب دویم را بخواند و تحسین کرد و احسان نمود و خلعت پوشانید.