Ҷавониро ба дуздӣ гирифтанд . Халифа ҳукм кард ки дасташи бибаранд то аз моли мусулмонон кӯтоҳ шавад . Ҷавон бинолед ва гуфт : эй Халифа ,

جوانی را به دزدی گرفتند. خلیفه حکم کرد که دستش ببرند تا از مال مسلمانان کوتاه شود. جوان بنالید و گفت: ای خلیفه،

Халифа фармуд ки дасташ бибаред ки ин ҳаддӣаст аз ҳудӯди худои таъолӣ , мсоҳлаҳ дар он аз мусулмонӣ нест модараши ҳамроҳ буд , бархест ки эй Халифаи ин фарзанд манаст , ба дастёрии ваии рӯз ба шаб меоварам ва аз дастранҷ ӯ рӯзӣ мехӯрам .

خلیفه فرمود که دستش ببرید که این حدیست از حدود خدای تعالی، مساهله در آن از مسلمانی نیست مادرش همراه بود، برخاست که ای خلیفه این فرزند من است، به دستیاری وی روز به شب می آورم و از دسترنج او روزی می خورم.

Халифа гуфт : дасташ бибаред ки ман ин гуноҳ аз вай дар наме гузаронаму гуноҳкории тарки ин ҳад бар худ раво намедорам . Модараш гуфт : эй Халифаи инро ҳам дайгарӣ аз он гуноҳони шумор ва аз он маосии ингор ки ҳамвора аз он истиғфор мекунӣу омурзиш май хоҳӣ . Халифаро ин сухан хуш омад , гуфт : бгзоридш .

خلیفه گفت: دستش ببرید که من این گناه از وی در نمی گذرانم و گناهکاری ترک این حد بر خود روا نمی دارم. مادرش گفت: ای خلیفه این را هم دیگری از آن گناهان شمار و از آن معاصی انگار که همواره از آن استغفار می کنی و آمرزش می خواهی. خلیفه را این سخن خوش آمد، گفت: بگذاریدش.