Гуноҳкориро пеш Халифа овараданд Халифа ба уқубатӣ ки мустаҳаққи он шуда буд фармон дод гуфт : эй амӣралмуъминӣни интиқом бар гуноҳ адласту таҷовуз аз он фазл ,у пояи ҳиммати амӣралмуъминӣн аз он олӣтараст ки аз ончӣ баландтараст таҷовузи намояд ва ба ончӣ фурӯтараст фурӯд ояд .

گناهکاری را پیش خلیفه آوردند خلیفه به عقوبتی که مستحق آن شده بود فرمان داد گفت: ای امیرالمؤمنین انتقام بر گناه عدل است و تجاوز از آن فضل، و پایه همت امیرالمؤمنین از آن عالیتر است که از آنچه بلندتر است تجاوز نماید و به آنچه فروتر است فرود آید.

Халифаро сухани вай хуш омад , гуноҳи вайро афв фармуд .

خلیفه را سخن وی خوش آمد، گناه وی را عفو فرمود.

Афви гуноҳи фазл буд интиқоми адл

عفو گناه فضل بود انتقام عدل

Зон то ба ин зи чархи барин то замин раҳ аст

زان تا به این ز چرخ برین تا زمین ره است

Кӣ фазлро гузораду орад ба адл рӯй

کی فضل را گذارد و آرد به عدل روی

Доно ки аз тафовути ин ҳар ду огаҳ аст

دانا که از تفاوت این هر دو آگه است

Хониш
бхш 16 — фотмҳ зндӣ