Заниро аз ҷамоатӣ ки бар ҳуҷҷоҷ хурӯҷ карда буданд , пеш вай овараданд ҳуҷҷоҷ бо вай сухан мегуфт ,у ваии сар дар пеш андохта буду назар бар замини дӯхта , на ҷавоб вай медод ва на назар ба вай мекард .

زنی را از جماعتی که بر حجاج خروج کرده بودند، پیش وی آوردند حجاج با وی سخن می گفت، و وی سر در پیش انداخته بود و نظر بر زمین دوخته، نه جواب وی می داد و نه نظر به وی می کرد.

Яке аз ҳозирон бо вай гуфт : амир сухан мегуяд ва ту аз вай эъроз мекунӣ . Гуфт : ман аз худои таъолӣ шарм медорам ба мардӣ назар кунам ки худои таъолӣ ба вай назар намекунад !

یکی از حاضران با وی گفت: امیر سخن می گوید و تو از وی اعراض می کنی. گفت: من از خدای تعالی شرم می دارم به مردی نظر کنم که خدای تعالی به وی نظر نمی کند!