Мأмўн ғуломӣ дошт ки тартиби оби таҳорат ба ӯҳдаи вай буд дар ҳар чанд рӯзи офтоба ё сатилӣ гум мешуд як рӯзи мأмўн бо вай гуфт : коши он офтобау сатилӣ ки аз мо май барии ҳам ба мо фурӯшӣ гуфт : ҳамчунон кунам .

مأمون غلامی داشت که ترتیب آب طهارت به عهده وی بود در هر چند روز آفتابه یا سطلی گم می شد یک روز مأمون با وی گفت: کاش آن آفتابه و سطلی که از ما می بری هم به ما فروشی گفت: همچنان کنم.

Ин сатили ҳозирро бихар ! фармуд ки ба чанд май фурӯшӣ . Гуфт : ба ду динор фармуд то ду динор ба вай доданд пас гуфт : ин сатил аз ту дар амон шуд ? гуфт : оре !

این سطل حاضر را بخر! فرمود که به چند می فروشی. گفت: به دو دینار فرمود تا دو دینار به وی دادند پس گفت: این سطل از تو در امان شد؟ گفت: آری!