Сӯфии дгариро сифат кардау сифатӣ аз рӯй шиносоӣ ва маърифат оварда фармӯда ки фалони кас суфра ораст на суфраи дор ва худро шарик суфра медорад на млики суфра май шуморад , бо соири хӯрандагон яксонаст балки дар назари худ туфайлӣ эшонаст .
صوفی دگری را صفت کرده و صفتی از روی شناسایی و معرفت آورده فرموده که فلان کس سفره آرست نه سفره دار و خود را شریک سفره می دارد نه ملیک سفره می شمارد، با سایر خورندگان یکسان است بلکه در نظر خود طفیلی ایشان است.
Чун ба меҳмонсарои хеш наад
چون به مهمانسرای خویش نهد
Хоҷа хон аз барои даравишон
خواجه خوان از برای درویشان
Тифл роҳаст агар наме донад
طفل راه است اگر نمی داند
Хештанро туфайлии эшон
خویشتن را طفیلی ایشان