Миёни ду хирадманди сухан ишқ мерафт , яке гуфт : хосияти ишқ ҳамеша бало ва ранҷасту ошиқи ҳамаи вақти мҳнткшу блоснҷ . Дайгарӣ гуфт : хомӯш бош ҳамоно ки ту ҳаргизи оштии баъд аз ҷанги надидаеу чошнии висоли баъд аз фироқи нчшидаҳ эй . Ҳеҷ кас аз софии дилони ишқи пеша латифтар нест ва аз гарони ҷонони даври азин андешаи касифтар не .

میان دو خردمند سخن عشق می رفت، یکی گفت: خاصیت عشق همیشه بلا و رنج است و عاشق همه وقت محنتکش و بلاسنج. دیگری گفت: خاموش باش همانا که تو هرگز آشتی بعد از جنگ ندیده ای و چاشنی وصال بعد از فراق نچشیده ای. هیچ کس از صافی دلان عشق پیشه لطیفتر نیست و از گران جانان دور ازین اندیشه کثیفتر نی.