Вақте садиқи Акбари разии аллоҳи анҳу дар айёми хилофати худ дар канори кӯчаҳои Мадина май гашт ва бар дар хонаи хона май гузашт ногоҳ ба хона Эй расед ва аз он хонаи овози гиря Эй шунид ки занӣ байтӣ мехонд ва аз дидаи сиришк гарм меронад . Мазмуни байти онкӣ :

وقتی صدیق اکبر رضی الله عنه در ایام خلافت خود در کنار کوچه های مدینه می گشت و بر در خانه خانه می گذشت ناگاه به خانه ای رسید و از آن خانه آواز گریه ای شنید که زنی بیتی می خواند و از دیده سرشک گرم می راند. مضمون بیت آنکه:

Самоъи он байт дар дили садиқи разии аллоҳи анҳу асар кард дар бикуфт , соҳиби байт берун омад , аз вай пурсед ки озодӣ ё банда ? гуфт : банда . Фармуд ки ин байт дар ҳавоӣ ки мехондӣ ва ин ашк аз барои ки меронадӣ ?

سماع آن بیت در دل صدیق رضی الله عنه اثر کرد در بکوفت، صاحب بیت بیرون آمد، از وی پرسید که آزادی یا بنده؟ گفت: بنده. فرمود که این بیت در هوای که می خواندی و این اشک از برای که می راندی؟

Гуфт : эй Халифа ба равзаи пайғамбари слии аллоҳи алайҳу силам ки аз ман бигузар ! фармуд ки аз ин мақом гом барнадорам то сари дили туро бар сар наёрам . Канизаки оҳ сард баровард ва яке аз ҷавонон банӣ ҳошимро зикр кард . Садиқи разии аллоҳи анҳу ба масҷид рафту хоҷаи он канизакро талабед . Вайро бихареду баҳоии вай тамом бидоду пеш маъшӯқаш фиристод .

گفت: ای خلیفه به روضه پیغمبر صلی الله علیه و سلم که از من بگذر !فرمود که از این مقام گام برندارم تا سر دل تو را بر سر نیارم. کنیزک آه سرد برآورد و یکی از جوانان بنی هاشم را ذکر کرد. صدیق رضی الله عنه به مسجد رفت و خواجه آن کنیزک را طلبید. وی را بخرید و بهای وی تمام بداد و پیش معشوقش فرستاد.