Вақте рашид ба Кӯфа расед вазири вай ба нхосӣ даромад . Ғуломӣ бар вай арз карданд ки чун оҳанг Гана кардӣ мурғро аз ҳавои даровардӣ . Хабар ӯро ба рашиди расониданд . Бифармуд то ӯро бхриднд . Чун аз Кӯфаи азм риҳлат карданд шуниданд ки дар рӯз аввал мегиристу ҳаддӣ кунон мегуфт :
وقتی رشید به کوفه رسید وزیر وی به نخاسی درآمد. غلامی بر وی عرض کردند که چون آهنگ غنا کردی مرغ را از هوا درآوردی. خبر او را به رشید رسانیدند. بفرمود تا او را بخریدند. چون از کوفه عزم رحلت کردند شنیدند که در روز اول می گریست و حدی کنان می گفت:
Он ки резади бигнаҳи хӯнам ба теғи ҳиҷри ёр
آن که ریزد بیگنه خونم به تیغ هجر یار
Ба ки аз хӯн чу ман шӯрида ҳоле бугзарад
به که از خون چو من شوریده حالی بگذرد
Ман ки аз як рӯзаи ҳиҷрон инчунин рафтам зи даст
من که از یک روزه هجران اینچنین رفتم ز دست
Вои ҷони ман агар моҳӣ ва солӣ бугзарад
وای جان من اگر ماهی و سالی بگذرد
Ин хабар ба рашид расед , вайро эҳзор фармуд ва аз ҳоли вай астФсор намӯд . Донист ки дар Кӯфа ба ишқ касе гирифтораст , тараҳҳум кард вайро озоди сохт . Вазир гуфт : ҳайф бошад ки чунин хуши овозиро озод кунанд . Рашид гуфт : дареғ бошад ки чунин баланди парвозиро банда гиранд .
این خبر به رشید رسید، وی را احضار فرمود و از حال وی استفسار نمود. دانست که در کوفه به عشق کسی گرفتار است، ترحم کرد وی را آزاد ساخت. وزیر گفت: حیف باشد که چنین خوش آوازی را آزاد کنند. رشید گفت: دریغ باشد که چنین بلند پروازی را بنده گیرند.
эй он ки туро давлати шоҳӣ ҳавас аст
ای آن که تو را دولت شاهی هوس است
Ва озодии бандагони туро дастрас аст
و آزادی بندگان تو را دسترس است
Озод кун ӯро ки буд бандаи ишқ
آزاد کن او را که بود بنده عشق
Кони длшдаҳро бандагии ишқ бас аст
کان دلشده را بندگی عشق بس است