Ҷамъӣ нишаста буданду сухани камолу нуқсони риҷол дар пайваста , яке аз он миён гуфт : ҳар ки ду чашм бино надорад ним мардаст ва ҳар ки дар хонаи арӯсӣ зебо надорад ним мардаст ва ҳар ки вуқуф бар сбоҳт дарё надорад ним мардаст .

جمعی نشسته بودند و سخن کمال و نقصان رجال در پیوسته، یکی از آن میان گفت: هر که دو چشم بینا ندارد نیم مرد است و هر که در خانه عروسی زیبا ندارد نیم مرد است و هر که وقوف بر سباحت دریا ندارد نیم مرد است.

Нобенаӣ дар маҷлиси ҳозир буд ки зан надошт ва сбоҳт намедонист бонг бар вай зад ки эй азизи аҷаби муқаддама Эй пардохтӣу маро аз доираи мардии чунон даври андохтӣ ки ҳануз ним мард дар май бояд то ном « ҳеҷ мардӣ » бар ман шояд !

نابینایی در مجلس حاضر بود که زن نداشت و سباحت نمی دانست بانگ بر وی زد که ای عزیز عجب مقدمه ای پرداختی و مرا از دایره مردی چنان دور انداختی که هنوز نیم مرد در می باید تا نام «هیچ مردی» بر من شاید!