Мардӣ ба шахсе раседу оғоз гила кард ки раво бошад ки маро наме шиносӣу риояти ҳақ ман намекунӣ ? он шахс ҳайрон монад ва гуфт : аз инҳо ки ту май гӯйии ман хабарӣ надорам !

مردی به شخصی رسید و آغاز گله کرد که روا باشد که مرا نمی شناسی و رعایت حق من نمی کنی؟ آن شخص حیران ماند و گفت: از اینها که تو می گویی من خبری ندارم!

Гуфт : падарами модари туро хостгор карда бӯдааст агар вайро май хости ман бародар ту мебудам . Он шахс гуфт : валлоҳи ин хешӣаст ки сабаб он мешавад ки ман аз ту мирос барам ва ту аз ман мироси барӣ .

گفت: پدرم مادر تو را خواستگار کرده بوده است اگر وی را می خواست من برادر تو می بودم. آن شخص گفت: والله این خویشی است که سبب آن می شود که من از تو میراث برم و تو از من میراث بری.

Гумони хоми тамаъи он буд ки бар ҳамаи халқ

گمان خام طمع آن بود که بر همه خلق

Фаризааст ки бо вай шаванд эҳсони санҷ

فریضه است که با وی شوند احسان سنج

Чу хомии тамаъ ӯ ба пухтагӣ нарасад

چو خامی طمع او به پختگی نرسد

Фитад зи тнгдлӣ дар мзиқи меҳнату ранҷ

فتد ز تنگدلی در مضیق محنت و رنج