Шахсеи намози гузораду баъд аз намоз дуо кард ва дар дуои худ даромадан дар биҳишту халосӣ аз оташи дӯзахи хости перзанӣ дар қафоӣ ӯ истода буд ва онро мешунид , мегуфт : худовандо маро дар ончӣ мехоҳад шарики гардон .

شخصی نماز گزارد و بعد از نماز دعا کرد و در دعای خود درآمدن در بهشت و خلاصی از آتش دوزخ خواست پیرزنی در قفای او ایستاده بود و آن را می شنید، می گفت: خداوندا مرا در آنچه می خواهد شریک گردان.

Чун он шахси онро бишунид гуфт : худовандо маро бар дори каш ва ба зарби тозӣонаи бимирон ! перзан гуфт : худовандо маро биёмурз ва аз ончӣ май талабади нигоҳи дор !

چون آن شخص آن را بشنید گفت: خداوندا مرا بر دار کش و به ضرب تازیانه بمیران! پیرزن گفت: خداوندا مرا بیامرز و از آنچه می طلبد نگاه دار!

Он шахс рӯй боз пас кард ки ин аҷаби норост ҳукмӣасту нописандидаи қисматӣ ки дар роҳату осӯдагӣ бо ман анбозӣ ва дар меҳнату фарсӯдагӣ аз ман мумтоз !

آن شخص روی باز پس کرد که این عجب ناراست حکمی است و ناپسندیده قسمتی که در راحت و آسودگی با من انبازی و در محنت و فرسودگی از من ممتاز!