Халифаи рӯзӣ чошт мехӯрд ,у барраи бирёни пеш ӯ ниҳода буданд аъробӣ аз бодия дар расед вайро пеш хонд , аъробӣ бинишаст ва ба шараи тамом дар хӯрдани истод .

خلیفه روزی چاشت می‌خورد، و برهٔ بریان پیش او نهاده بودند اعرابی از بادیه در رسید وی را پیش خواند، اعرابی بنشست و به شَرَه تمام در خوردن ایستاد.

Халифа гуфт : чаҳ мишўмӣ ки чунон ин барраро аз ҳам май дарӣ ва ба рағбат май хурӣ ки гўиёи падар ӯ туро ба сарв задааст . Аъробӣ гуфт : ин худ нест аммо ту чунон ба чашми шафқат дар вай майнигарӣ ва аз даридан ва хӯрдан ӯ яд май барӣ ки гўиёи модар ӯ туро шер додааст .

خلیفه گفت: چه میشومی که چنان این بره را از هم می‌دری و به رغبت می‌خوری که گوییا پدر او تو را به سرو زده است. اعرابی گفت: این خود نیست اما تو چنان به چشم شفقت در وی می‌نگری و از دریدن و خوردن او ید می‌بری که گوییا مادر او تو را شیر داده است.