Табибиро диданд ки ҳаргоҳ ба гӯристон раседӣ радо дар сар кашидӣ аз сабаби онаш савол карданд гуфт : аз мурдагони ин гӯристон шарм медорам , бар ҳар ки май гузарами зарбати ман хӯрдааст ва дар ҳар ки менагарм аз шарбати ман мурдааст !
طبیبی را دیدند که هرگاه به گورستان رسیدی ردا در سر کشیدی از سبب آنش سؤال کردند گفت: از مردگان این گورستان شرم می دارم، بر هر که می گذرم ضربت من خورده است و در هر که می نگرم از شربت من مرده است!
эй рои ту дар алоҷи бемори алил
ای رای تو در علاج بیمار علیل
Баромадани марги қудуми ту далел
برآمدن مرگ قدوم تو دلیل
Дар кишвари моти миннати ҷони стдн
در کشور مات منت جان ستدن
Бардоштае зи гардани ъзроӣил
برداشته ای ز گردن عزرائیل
эй санъати тиби шикастаи бозор аз ту
ای صنعت طب شکسته بازار از تو
Ҳарчанд буд ба ранҷи бемор аз ту
هرچند بود به رنج بیمار از تو
Алмнаҳи ллаҳ ки аҷаби хўшнўднд
المنة لله که عجب خوشنودند
Ғассолу кафани фурушу ҳаффор аз ту
غسال و کفن فروش و حفار از تو
Яке аз ҳукамо гуфтааст : табиб ноқис вабост мари оммаро .
یکی از حکما گفته است: طبیب ناقص وباست مر عامه را.
эй ки ҳастӣ зи тиби ноқиси хеш
ای که هستی ز طب ناقص خویش
Оммаи халқро ба ҷои вабо
عامه خلق را به جای وبا
Чаҳ аҷаб гар кунанд нафринат
چه عجب گر کنند نفرینت
Ҳаст нафрини ту дуои вабо
هست نفرین تو دعای وبا