Писариро гуфтанд май хоҳӣ ки падари ту бимирад то мирос вай бигирӣ ? гуфт : не , аммо мехоҳам ки вайро бикашанд то чунончии мирос вай бигирам хунбҳоии вай низ бустонам !
پسری را گفتند می خواهی که پدر تو بمیرد تا میراث وی بگیری؟ گفت: نی، اما می خواهم که وی را بکشند تا چنانچه میراث وی بگیرم خونبهای وی نیز بستانم!
Фарзанд ки хоҳад зи паии моли падар ро
فرزند که خواهد ز پی مال پدر را
Хоҳад ки намонад падар ва мол бимонад
خواهد که نماند پدر و مال بماند
Хуш нест ба марги падару бурдани мирос
خوش نیست به مرگ پدر و بردن میراث
Хоҳад ки кашандаш ки дят ҳам бастанд
خواهد که کشندش که دیت هم بستاند
Канизакии соҳиби ҷамол май гузашти шахсе дар ақаби ваии истод . Канизак гуфт : ончии хоҷаи ман бо ман мекунад май хоҳӣ ? гуфт : балӣ ! гуфт : биншин ки хоҷаи ман аз ақаб мерасад бо ту он кунад ки бо ман мекунад !
کنیزکی صاحب جمال می گذشت شخصی در عقب وی ایستاد .کنیزک گفت: آنچه خواجه من با من می کند می خواهی؟ گفت: بلی! گفت: بنشین که خواجه من از عقب می رسد با تو آن کند که با من می کند!
Кӯдакиро падар омад зи сафар
کودکی را پدر آمد ز سفر
Ҳар ки кардаш з дар хонаи гузар
هر که کردش ز در خانه گذر
Гуфт : эй хоҷа бидиҳ симу зарам
گفت: ای خواجه بده سیم و زرم
Муждагонии қудуми падарам
مژدگانی قدوم پدرم
Зиракӣ гуфт бадви к-эии фарзанд
زیرکی گفت بدو کای فرزند
Мақдам ӯ ҳамаро нест писанд
مقدم او همه را نیست پسند
Модаратро зи сафари омадаи шӯй
مادرت را ز سفر آمده شوی
Муждагонии зи каси модари ҷӯй
مژدگانی ز کس مادر جوی